chevron_left आश्वमेधिक पर्व अध्याय ३४
व्राह्मण्यु उवाच:
नेदमल्पात्मना शक्यं वेदितुं नाकृतात्मना |
१ क
व्राह्मण्यु उवाच:
वहु चाल्पं च सङ्क्षिप्तं विप्लुतं च मतं मम ||
१ ख
व्राह्मण्यु उवाच:
उपाय़ं तु मम व्रूहि येनैषा लभ्यते मतिः |
२ क
व्राह्मण्यु उवाच:
तन्मन्ये कारणतमं यत एषा प्रवर्तते ||
२ ख
व्राह्मण उवाच:
अरणीं व्राह्मणीं विद्धि गुरुरस्योत्तरारणिः |
३ क
व्राह्मण उवाच:
तपःश्रुतेऽभिमथ्नीतो ज्ञानाग्निर्जाय़ते ततः ||
३ ख
व्राह्मण्यु उवाच:
यदिदं व्रह्मणो लिङ्गं क्षेत्रज्ञमिति सञ्ज्ञितम् |
४ क
व्राह्मण्यु उवाच:
ग्रहीतुं येन तच्छक्यं लक्षणं तस्य तत्क्व नु ||
४ ख
व्राह्मण उवाच:
अलिङ्गो निर्गुणश्चैव कारणं नास्य विद्यते |
५ क
व्राह्मण उवाच:
उपाय़मेव वक्ष्यामि येन गृह्येत वा न वा ||
५ ख
व्राह्मण उवाच:
सम्यगप्युपदिष्टश्च भ्रमरैरिव लक्ष्यते |
६ क
व्राह्मण उवाच:
कर्मवुद्धिरवुद्धित्वाज्ज्ञानलिङ्गैरिवाश्रितम् ||
६ ख
व्राह्मण उवाच:
इदं कार्यमिदं नेति न मोक्षेषूपदिश्यते |
७ क
व्राह्मण उवाच:
पश्यतः शृण्वतो वुद्धिरात्मनो येषु जाय़ते ||
७ ख
व्राह्मण उवाच:
यावन्त इह शक्येरंस्तावतोंऽशान्प्रकल्पय़ेत् |
८ क
व्राह्मण उवाच:
व्यक्तानव्यक्तरूपांश्च शतशोऽथ सहस्रशः ||
८ ख
व्राह्मण उवाच:
सर्वान्नानात्वय़ुक्तांश्च सर्वान्प्रत्यक्षहेतुकान् |
९ क
व्राह्मण उवाच:
यतः परं न विद्येत ततोऽभ्यासे भविष्यति ||
९ ख
वासुदेव उवाच:
ततस्तु तस्या व्राह्मण्या मतिः क्षेत्रज्ञसङ्क्षय़े |
१० क
वासुदेव उवाच:
क्षेत्रज्ञादेव परतः क्षेत्रज्ञोऽन्यः प्रवर्तते ||
१० ख
अर्जुन उवाच:
क्व नु सा व्राह्मणी कृष्ण क्व चासौ व्राह्मणर्षभः |
११ क
अर्जुन उवाच:
याभ्यां सिद्धिरिय़ं प्राप्ता तावुभौ वद मेऽच्युत ||
११ ख
वासुदेव उवाच:
मनो मे व्राह्मणं विद्धि वुद्धिं मे विद्धि व्राह्मणीम् |
१२ क
वासुदेव उवाच:
क्षेत्रज्ञ इति यश्चोक्तः सोऽहमेव धनञ्जय़ ||
१२ ख