भीष्म उवाच:
अथ तेन नरश्रेष्ठ व्राह्मणेन तपस्विना |
१ क
भीष्म उवाच:
निराहारेण वसता दुःखितास्ते भुजङ्गमाः ||
१ ख
भीष्म उवाच:
सर्वे सम्भूय़ सहितास्तस्य नागस्य वान्धवाः |
२ क
भीष्म उवाच:
भ्रातरस्तनय़ा भार्या यय़ुस्तं व्राह्मणं प्रति ||
२ ख
भीष्म उवाच:
तेऽपश्यन्पुलिने तं वै विविक्ते निय़तव्रतम् |
३ क
भीष्म उवाच:
समासीनं निराहारं द्विजं जप्यपराय़णम् ||
३ ख
भीष्म उवाच:
ते सर्वे समभिक्रम्य विप्रमभ्यर्च्य चासकृत् |
४ क
भीष्म उवाच:
ऊचुर्वाक्यमसन्दिग्धमातिथेय़स्य वान्धवाः ||
४ ख
भीष्म उवाच:
षष्ठो हि दिवसस्तेऽद्य प्राप्तस्येह तपोधन |
५ क
भीष्म उवाच:
न चाभिलषसे किञ्चिदाहारं धर्मवत्सल ||
५ ख
भीष्म उवाच:
अस्मानभिगतश्चासि वय़ं च त्वामुपस्थिताः |
६ क
भीष्म उवाच:
कार्यं चातिथ्यमस्माभिर्वय़ं सर्वे कुटुम्विनः ||
६ ख
भीष्म उवाच:
मूलं फलं वा पर्णं वा पय़ो वा द्विजसत्तम |
७ क
भीष्म उवाच:
आहारहेतोरन्नं वा भोक्तुमर्हसि व्राह्मण ||
७ ख
भीष्म उवाच:
त्यक्ताहारेण भवता वने निवसता सता |
८ क
भीष्म उवाच:
वालवृद्धमिदं सर्वं पीड्यते धर्मसङ्कटात् ||
८ ख
भीष्म उवाच:
न हि नो भ्रूणहा कश्चिद्राजापथ्योऽनृतोऽपि वा |
९ क
भीष्म उवाच:
पूर्वाशी वा कुले ह्यस्मिन्देवतातिथिवन्धुषु ||
९ ख
व्राह्मण उवाच:
उपदेशेन युष्माकमाहारोऽय़ं मय़ा वृतः |
१० क
व्राह्मण उवाच:
द्विरूनं दशरात्रं वै नागस्यागमनं प्रति ||
१० ख
व्राह्मण उवाच:
यद्यष्टरात्रे निर्याते नागमिष्यति पन्नगः |
११ क
व्राह्मण उवाच:
तदाहारं करिष्यामि तन्निमित्तमिदं व्रतम् ||
११ ख
व्राह्मण उवाच:
कर्तव्यो न च सन्तापो गम्यतां च यथागतम् |
१२ क
व्राह्मण उवाच:
तन्निमित्तं व्रतं मह्यं नैतद्भेत्तुमिहार्हथ ||
१२ ख
भीष्म उवाच:
तेन ते समनुज्ञाता व्राह्मणेन भुजङ्गमाः |
१३ क
भीष्म उवाच:
स्वमेव भवनं जग्मुरकृतार्था नरर्षभ ||
१३ ख