सूत उवाच:
एलापत्रस्य तु वचः श्रुत्वा नागा द्विजोत्तम |
१ क
सूत उवाच:
सर्वे प्रहृष्टमनसः साधु साध्वित्यपूजय़न् ||
१ ख
सूत उवाच:
ततः प्रभृति तां कन्यां वासुकिः पर्यरक्षत |
२ क
सूत उवाच:
जरत्कारुं स्वसारं वै परं हर्षमवाप च ||
२ ख
सूत उवाच:
ततो नातिमहान्कालः समतीत इवाभवत् |
३ क
सूत उवाच:
अथ देवासुराः सर्वे ममन्थुर्वरुणालय़म् ||
३ ख
सूत उवाच:
तत्र नेत्रमभून्नागो वासुकिर्वलिनां वरः |
४ क
सूत उवाच:
समाप्यैव च तत्कर्म पितामहमुपागमन् ||
४ ख
सूत उवाच:
देवा वासुकिना सार्धं पितामहमथाव्रुवन् |
५ क
सूत उवाच:
भगवञ्शापभीतोऽय़ं वासुकिस्तप्यते भृशम् ||
५ ख
सूत उवाच:
तस्येदं मानसं शल्यं समुद्धर्तुं त्वमर्हसि |
६ क
सूत उवाच:
जनन्याः शापजं देव ज्ञातीनां हितकाङ्क्षिणः ||
६ ख
सूत उवाच:
हितो ह्ययं सदास्माकं प्रिय़कारी च नागराट् |
७ क
सूत उवाच:
कुरु प्रसादं देवेश शमय़ास्य मनोज्वरम् ||
७ ख
व्रह्मो उवाच:
मय़ैवैतद्वितीर्णं वै वचनं मनसामराः |
८ क
व्रह्मो उवाच:
एलापत्रेण नागेन यदस्याभिहितं पुरा ||
८ ख
व्रह्मो उवाच:
तत्करोत्वेष नागेन्द्रः प्राप्तकालं वचस्तथा |
९ क
व्रह्मो उवाच:
विनशिष्यन्ति ये पापा न तु ये धर्मचारिणः ||
९ ख
व्रह्मो उवाच:
उत्पन्नः स जरत्कारुस्तपस्युग्रे रतो द्विजः |
१० क
व्रह्मो उवाच:
तस्यैष भगिनीं काले जरत्कारुं प्रय़च्छतु ||
१० ख
व्रह्मो उवाच:
यदेलापत्रेण वचस्तदोक्तं भुजगेन ह |
११ क
व्रह्मो उवाच:
पन्नगानां हितं देवास्तत्तथा न तदन्यथा ||
११ ख
सूत उवाच:
एतच्छ्रुत्वा स नागेन्द्रः पितामहवचस्तदा |
१२ क
सूत उवाच:
सर्पान्वहूञ्जरत्कारौ नित्ययुक्तान्समादधत् ||
१२ ख
सूत उवाच:
जरत्कारुर्यदा भार्यामिच्छेद्वरय़ितुं प्रभुः |
१३ क
सूत उवाच:
शीघ्रमेत्य ममाख्येय़ं तन्नः श्रेय़ो भविष्यति ||
१३ ख