वैशम्पाय़न उवाच:
स तां दृष्ट्वा विशालाक्षीं राजपुत्रीं सखीं सखा |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रहसन्नव्रवीद्राजन्कुत्रागमनमित्युत ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तमव्रवीद्राजपुत्री समुपेत्य नरर्षभम् |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रणय़ं भावय़न्ती स्म सखीमध्य इदं वचः ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
गावो राष्ट्रस्य कुरुभिः काल्यन्ते नो वृहन्नडे |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तान्विजेतुं मम भ्राता प्रय़ास्यति धनुर्धरः ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
नचिरं च हतस्तस्य सङ्ग्रामे रथसारथिः |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तेन नास्ति समः सूतो योऽस्य सारथ्यमाचरेत् ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्मै प्रय़तमानाय़ सारथ्यर्थं वृहन्नडे |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आचचक्षे हय़ज्ञाने सैरन्ध्री कौशलं तव ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सा सारथ्यं मम भ्रातुः कुरु साधु वृहन्नडे |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पुरा दूरतरं गावो ह्रिय़न्ते कुरुभिर्हि नः ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अथैतद्वचनं मेऽद्य निय़ुक्ता न करिष्यसि |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रणय़ादुच्यमाना त्वं परित्यक्ष्यामि जीवितम् ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवमुक्तस्तु सुश्रोण्या तय़ा सख्या परन्तपः |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
जगाम राजपुत्रस्य सकाशममितौजसः ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तं सा व्रजन्तं त्वरितं प्रभिन्नमिव कुञ्जरम् |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अन्वगच्छद्विशालाक्षी शिशुर्गजवधूरिव ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
दूरादेव तु तं प्रेक्ष्य राजपुत्रोऽभ्यभाषत |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
त्वय़ा सारथिना पार्थः खाण्डवेऽग्निमतर्पय़त् ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पृथिवीमजय़त्कृत्स्नां कुन्तीपुत्रो धनञ्जय़ः |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सैरन्ध्री त्वां समाचष्ट सा हि जानाति पाण्डवान् ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
संय़च्छ मामकानश्वांस्तथैव त्वं वृहन्नडे |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कुरुभिर्योत्स्यमानस्य गोधनानि परीप्सतः ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अर्जुनस्य किलासीस्त्वं सारथिर्दय़ितः पुरा |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
त्वय़ाजय़त्सहाय़ेन पृथिवीं पाण्डवर्षभः ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवमुक्ता प्रत्युवाच राजपुत्रं वृहन्नडा |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
का शक्तिर्मम सारथ्यं कर्तुं सङ्ग्राममूर्धनि ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
गीतं वा यदि वा नृत्तं वादित्रं वा पृथग्विधम् |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तत्करिष्यामि भद्रं ते सारथ्यं तु कुतो मय़ि ||
१५ ख
उत्तर उवाच:
वृहन्नडे गाय़नो वा नर्तनो वा पुनर्भव |
१६ क
उत्तर उवाच:
क्षिप्रं मे रथमास्थाय़ निगृह्णीष्व हय़ोत्तमान् ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स तत्र नर्मसंय़ुक्तमकरोत्पाण्डवो वहु |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उत्तराय़ाः प्रमुखतः सर्वं जानन्नरिन्दम ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ऊर्ध्वमुत्क्षिप्य कवचं शरीरे प्रत्यमुञ्चत |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कुमार्यस्तत्र तं दृष्ट्वा प्राहसन्पृथुलोचनाः ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स तु दृष्ट्वा विमुह्यन्तं स्वय़मेवोत्तरस्ततः |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कवचेन महार्हेण समनह्यद्वृहन्नडाम् ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स विभ्रत्कवचं चाग्र्यं स्वय़मप्यंशुमत्प्रभम् |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
ध्वजं च सिंहमुच्छ्रित्य सारथ्ये समकल्पय़त् ||
२० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
धनूंषि च महार्हाणि वाणांश्च रुचिरान्वहून् |
२१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आदाय़ प्रय़यौ वीरः स वृहन्नडसारथिः ||
२१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अथोत्तरा च कन्याश्च सख्यस्तामव्रुवंस्तदा |
२२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वृहन्नडे आनय़ेथा वासांसि रुचिराणि नः ||
२२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पाञ्चालिकार्थं सूक्ष्माणि चित्राणि विविधानि च |
२३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विजित्य सङ्ग्रामगतान्भीष्मद्रोणमुखान्कुरून् ||
२३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अथ ता व्रुवतीः कन्याः सहिताः पाण्डुनन्दनः |
२४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रत्युवाच हसन्पार्थो मेघदुन्दुभिनिःस्वनः ||
२४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यद्युत्तरोऽय़ं सङ्ग्रामे विजेष्यति महारथान् |
२५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अथाहरिष्ये वासांसि दिव्यानि रुचिराणि च ||
२५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवमुक्त्वा तु वीभत्सुस्ततः प्राचोदय़द्धय़ान् |
२६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कुरूनभिमुखाञ्शूरो नानाध्वजपताकिनः ||
२६ ख