वैशम्पाय़न उवाच:
तच्छ्रुत्वा विविधं तस्य राजर्षेः परिदेवितम् |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पुनर्नवीकृतः शोको गान्धार्या जनमेजय़ ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कुन्त्या द्रुपदपुत्र्याश्च सुभद्राय़ास्तथैव च |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तासां च वरनारीणां वधूनां कौरवस्य ह ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पुत्रशोकसमाविष्टा गान्धारी त्विदमव्रवीत् |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
श्वशुरं वद्धनय़ना देवी प्राञ्जलिरुत्थिता ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
षोडशेमानि वर्षाणि गतानि मुनिपुङ्गव |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अस्य राज्ञो हतान्पुत्राञ्शोचतो न शमो विभो ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पुत्रशोकसमाविष्टो निःश्वसन्ह्येष भूमिपः |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
न शेते वसतीः सर्वा धृतराष्ट्रो महामुने ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
लोकानन्यान्समर्थोऽसि स्रष्टुं सर्वांस्तपोवलात् |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
किमु लोकान्तरगतान्राज्ञो दर्शय़ितुं सुतान् ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
इय़ं च द्रौपदी कृष्णा हतज्ञातिसुता भृशम् |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शोचत्यतीव साध्वी ते स्नुषाणां दय़िता स्नुषा ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तथा कृष्णस्य भगिनी सुभद्रा भद्रभाषिणी |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सौभद्रवधसन्तप्ता भृशं शोचति भामिनी ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
इय़ं च भूरिश्रवसो भार्या परमदुःखिता |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भर्तृव्यसनशोकार्ता न शेते वसतीः प्रभो ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यस्यास्तु श्वशुरो धीमान्वाह्लीकः स कुरूद्वहः |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
निहतः सोमदत्तश्च पित्रा सह महारणे ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
श्रीमच्चास्य महावुद्धेः सङ्ग्रामेष्वपलाय़िनः |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पुत्रस्य ते पुत्रशतं निहतं यद्रणाजिरे ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्य भार्याशतमिदं पुत्रशोकसमाहतम् |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पुनः पुनर्वर्धय़ानं शोकं राज्ञो ममैव च |
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तेनारम्भेण महता मामुपास्ते महामुने ||
१२ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
ये च शूरा महात्मानः श्वशुरा मे महारथाः |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सोमदत्तप्रभृतय़ः का नु तेषां गतिः प्रभो ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तव प्रसादाद्भगवन्विशोकोऽय़ं महीपतिः |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कुर्यात्कालमहं चैव कुन्ती चेय़ं वधूस्तव ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
इत्युक्तवत्यां गान्धार्यां कुन्ती व्रतकृशानना |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रच्छन्नजातं पुत्रं तं सस्मारादित्यसम्भवम् ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तामृषिर्वरदो व्यासो दूरश्रवणदर्शनः |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अपश्यद्दुःखितां देवीं मातरं सव्यसाचिनः ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तामुवाच ततो व्यासो यत्ते कार्यं विवक्षितम् |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तद्व्रूहि त्वं महाप्राज्ञे यत्ते मनसि वर्तते ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः कुन्ती श्वशुरय़ोः प्रणम्य शिरसा तदा |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उवाच वाक्यं सव्रीडं विवृण्वाना पुरातनम् ||
१८ ख