वृहन्नडो उवाच:
नकुलस्य कलापोऽय़ं पञ्चशार्दूललक्षणः ||
५० ख
वृहन्नडो उवाच:
येनासौ व्यजय़त्कृत्स्नां प्रतीचीं दिशमाहवे |
५१ क
वृहन्नडो उवाच:
कलापो ह्येष तस्यासीन्माद्रीपुत्रस्य धीमतः ||
५१ ख
वृहन्नडो उवाच:
ये त्विमे भास्कराकाराः सर्वपारशवाः शराः |
५२ क
वृहन्नडो उवाच:
एते चित्राः क्रिय़ोपेताः सहदेवस्य धीमतः ||
५२ ख
वृहन्नडो उवाच:
ये त्विमे निशिताः पीताः पृथवो दीर्घवाससः |
५३ क
वृहन्नडो उवाच:
हेमपुङ्खास्त्रिपर्वाणो राज्ञ एते महाशराः ||
५३ ख
वृहन्नडो उवाच:
यस्त्वय़ं साय़को दीर्घः शिलीपृष्ठः शिलीमुखः |
५४ क
वृहन्नडो उवाच:
अर्जुनस्यैष सङ्ग्रामे गुरुभारसहो दृढः ||
५४ ख
वृहन्नडो उवाच:
वैय़ाघ्रकोशस्तु महान्भीमसेनस्य साय़कः |
५५ क
वृहन्नडो उवाच:
गुरुभारसहो दिव्यः शात्रवाणां भय़ङ्करः ||
५५ ख
वृहन्नडो उवाच:
सुफलश्चित्रकोशश्च हेमत्सरुरनुत्तमः |
५६ क
वृहन्नडो उवाच:
निस्त्रिंशः कौरवस्यैष धर्मराजस्य धीमतः ||
५६ ख
वृहन्नडो उवाच:
यस्तु पाञ्चनखे कोशे निहितश्चित्रसेवने |
५७ क
वृहन्नडो उवाच:
नकुलस्यैष निस्त्रिंशो गुरुभारसहो दृढः ||
५७ ख
वृहन्नडो उवाच:
यस्त्वय़ं विमलः खड्गो गव्ये कोशे समर्पितः |
५८ क
वृहन्नडो उवाच:
सहदेवस्य विद्ध्येनं सर्वभारसहं दृढम् ||
५८ ख