महाभारत कथा:
लोमहर्षणपुत्र उग्रश्रवाः सूतः पौराणिको नैमिषारण्ये शौनकस्य कुलपतेर्द्वादशवार्षिके सत्रे ऋषीनभ्यागतानुपतस्थे ||
१ क
महाभारत कथा:
पौराणिकः पुराणे कृतश्रमः स तान्कृताञ्जलिरुवाच |
२ क
महाभारत कथा:
किं भवन्तः श्रोतुमिच्छन्ति |
२ ख
महाभारत कथा:
किमहं व्रुवाणीति ||
२ ग
तमृषय़ ऊचुः:
परमं लोमहर्षणे प्रक्ष्यामस्त्वां वक्ष्यसि च नः शुश्रूषतां कथाय़ोगम् |
३ क
तमृषय़ ऊचुः:
तद्भगवांस्तु तावच्छौनकोऽग्निशरणमध्यास्ते ||
३ ख
तमृषय़ ऊचुः:
योऽसौ दिव्याः कथा वेद देवतासुरसङ्कथाः |
४ क
तमृषय़ ऊचुः:
मनुष्योरगगन्धर्वकथा वेद च सर्वशः ||
४ ख
तमृषय़ ऊचुः:
स चाप्यस्मिन्मखे सौते विद्वान्कुलपतिर्द्विजः |
५ क
तमृषय़ ऊचुः:
दक्षो धृतव्रतो धीमाञ्शास्त्रे चारण्यके गुरुः ||
५ ख
तमृषय़ ऊचुः:
सत्यवादी शमपरस्तपस्वी निय़तव्रतः |
६ क
तमृषय़ ऊचुः:
सर्वेषामेव नो मान्यः स तावत्प्रतिपाल्यताम् |
६ ख
तमृषय़ ऊचुः:
तस्मिन्नध्यासति गुरावासनं परमार्चितम् |
७ क
सूत उवाच:
एवमस्तु गुरौ तस्मिन्नुपविष्टे महात्मनि |
८ क
सूत उवाच:
तेन पृष्टः कथाः पुण्या वक्ष्यामि विविधाश्रय़ाः |
८ ख
सूत उवाच:
सोऽथ विप्रर्षभः कार्यं कृत्वा सर्वं यथाक्रमम् |
९ क
सूत उवाच:
यत्र व्रह्मर्षय़ः सिद्धास्त आसीना यतव्रताः |
१० क
सूत उवाच:
ऋत्विक्ष्वथ सदस्येषु स वै गृहपतिस्ततः |
११ क