वैशम्पाय़न उवाच:
युधिष्ठिरस्य नृपतेर्दुर्योधनपितुस्तथा |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
नान्तरं ददृशू राजन्पुरुषाः प्रणय़ं प्रति ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यदा तु कौरवो राजा पुत्रं सस्मार वालिशम् |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तदा भीमं हृदा राजन्नपध्याति स पार्थिवः ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तथैव भीमसेनोऽपि धृतराष्ट्रं जनाधिपम् |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
नामर्षय़त राजेन्द्र सदैवातुष्टवद्धृदा ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अप्रकाशान्यप्रिय़ाणि चकारास्य वृकोदरः |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आज्ञां प्रत्यहरच्चापि कृतकैः पुरुषैः सदा ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अथ भीमः सुहृन्मध्ये वाहुशव्दं तथाकरोत् |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
संश्रवे धृतराष्ट्रस्य गान्धार्याश्चाप्यमर्षणः ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स्मृत्वा दुर्योधनं शत्रुं कर्णदुःशासनावपि |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रोवाचाथ सुसंरव्धो भीमः स परुषं वचः ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अन्धस्य नृपतेः पुत्रा मय़ा परिघवाहुना |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
नीता लोकममुं सर्वे नानाशस्त्रात्तजीविताः ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
इमौ तौ परिघप्रख्यौ भुजौ मम दुरासदौ |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यय़ोरन्तरमासाद्य धार्तराष्ट्राः क्षय़ं गताः ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ताविमौ चन्दनेनाक्तौ वन्दनीय़ौ च मे भुजौ |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
याभ्यां दुर्योधनो नीतः क्षय़ं ससुतवान्धवः ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एताश्चान्याश्च विविधाः शल्यभूता जनाधिपः |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
वृकोदरस्य ता वाचः श्रुत्वा निर्वेदमागमत् ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सा च वुद्धिमती देवी कालपर्याय़वेदिनी |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गान्धारी सर्वधर्मज्ञा तान्यलीकानि शुश्रुवे ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः पञ्चदशे वर्षे समतीते नराधिपः |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
राजा निर्वेदमापेदे भीमवाग्वाणपीडितः ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
नान्ववुध्यत तद्राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
श्वेताश्वो वाथ कुन्ती वा द्रौपदी वा यशस्विनी ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
माद्रीपुत्रौ च भीमस्य चित्तज्ञावन्वमोदताम् |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
राज्ञस्तु चित्तं रक्षन्तौ नोचतुः किञ्चिदप्रिय़म् ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः समानय़ामास धृतराष्ट्रः सुहृज्जनम् |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वाष्पसन्दिग्धमत्यर्थमिदमाह वचो भृशम् ||
१५ ख