वैशम्पाय़न उवाच:
तत एनं महादेवः पीड्य गात्रैः सुपीडितम् |
४९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तेजसा व्याक्रमद्रोषाच्चेतस्तस्य विमोहय़न् ||
४९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो निपीडितैर्गात्रैः पिण्डीकृत इवावभौ |
५० क
वैशम्पाय़न उवाच:
फल्गुनो गात्रसंरुद्धो देवदेवेन भारत ||
५० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
निरुच्छ्वासोऽभवच्चैव संनिरुद्धो महात्मना |
५१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः पपात संमूढस्ततः प्रीतोऽभवद्भवः ||
५१ ख
भगवानु उवाच:
भो भो फल्गुन तुष्टोऽस्मि कर्मणाप्रतिमेन ते |
५२ क
भगवानु उवाच:
शौर्येणानेन धृत्या च क्षत्रिय़ो नास्ति ते समः ||
५२ ख
भगवानु उवाच:
समं तेजश्च वीर्यं च ममाद्य तव चानघ |
५३ क
भगवानु उवाच:
प्रीतस्तेऽहं महावाहो पश्य मां पुरुषर्षभ ||
५३ ख
भगवानु उवाच:
ददानि ते विशालाक्ष चक्षुः पूर्वऋषिर्भवान् |
५४ क
भगवानु उवाच:
विजेष्यसि रणे शत्रूनपि सर्वान्दिवौकसः ||
५४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो देवं महादेवं गिरिशं शूलपाणिनम् |
५५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ददर्श फल्गुनस्तत्र सह देव्या महाद्युतिम् ||
५५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स जानुभ्यां महीं गत्वा शिरसा प्रणिपत्य च |
५६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रसादय़ामास हरं पार्थः परपुरञ्जय़ः ||
५६ ख
अर्जुन उवाच:
कपर्दिन्सर्वभूतेश भगनेत्रनिपातन |
५७ क
अर्जुन उवाच:
व्यतिक्रमं मे भगवन्क्षन्तुमर्हसि शङ्कर ||
५७ ख
अर्जुन उवाच:
भवगद्दर्शनाकाङ्क्षी प्राप्तोऽस्मीमं महागिरिम् |
५८ क
अर्जुन उवाच:
दय़ितं तव देवेश तापसालय़मुत्तमम् ||
५८ ख
अर्जुन उवाच:
प्रसादय़े त्वां भगवन्सर्वभूतनमस्कृत |
५९ क
अर्जुन उवाच:
न मे स्यादपराधोऽय़ं महादेवातिसाहसात् ||
५९ ख
अर्जुन उवाच:
कृतो मय़ा यदज्ञानाद्विमर्दोऽय़ं त्वय़ा सह |
६० क
अर्जुन उवाच:
शरणं सम्प्रपन्नाय़ तत्क्षमस्वाद्य शङ्कर ||
६० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तमुवाच महातेजाः प्रहस्य वृषभध्वजः |
६१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रगृह्य रुचिरं वाहुं क्षान्तमित्येव फल्गुनम् ||
६१ ख