सूत उवाच:
तं तथा मन्त्रिणो दृष्ट्वा भोगेन परिवेष्टितम् |
१ क
सूत उवाच:
विवर्णवदनाः सर्वे रुरुदुर्भृशदुःखिताः ||
१ ख
सूत उवाच:
तं तु नादं ततः श्रुत्वा मन्त्रिणस्ते प्रदुद्रुवुः |
२ क
सूत उवाच:
अपश्यंश्चैव ते यान्तमाकाशे नागमद्भुतम् ||
२ ख
सूत उवाच:
सीमन्तमिव कुर्वाणं नभसः पद्मवर्चसम् |
३ क
सूत उवाच:
तक्षकं पन्नगश्रेष्ठं भृशं शोकपराय़णाः ||
३ ख
सूत उवाच:
ततस्तु ते तद्गृहमग्निना वृतं; प्रदीप्यमानं विषजेन भोगिनः |
४ क
सूत उवाच:
भय़ात्परित्यज्य दिशः प्रपेदिरे; पपात तच्चाशनिताडितं यथा ||
४ ख
सूत उवाच:
ततो नृपे तक्षकतेजसा हते; प्रय़ुज्य सर्वाः परलोकसत्क्रिय़ाः |
५ क
सूत उवाच:
शुचिर्द्विजो राजपुरोहितस्तदा; तथैव ते तस्य नृपस्य मन्त्रिणः ||
५ ख
सूत उवाच:
नृपं शिशुं तस्य सुतं प्रचक्रिरे; समेत्य सर्वे पुरवासिनो जनाः |
६ क
सूत उवाच:
नृपं यमाहुस्तममित्रघातिनं; कुरुप्रवीरं जनमेजय़ं जनाः ||
६ ख
सूत उवाच:
स वाल एवार्यमतिर्नृपोत्तमः; सहैव तैर्मन्त्रिपुरोहितैस्तदा |
७ क
सूत उवाच:
शशास राज्यं कुरुपुङ्गवाग्रजो; यथास्य वीरः प्रपितामहस्तथा ||
७ ख
सूत उवाच:
ततस्तु राजानममित्रतापनं; समीक्ष्य ते तस्य नृपस्य मन्त्रिणः |
८ क
सूत उवाच:
सुवर्णवर्माणमुपेत्य काशिपं; वपुष्टमार्थं वरय़ां प्रचक्रमुः ||
८ ख
सूत उवाच:
ततः स राजा प्रददौ वपुष्टमां; कुरुप्रवीराय़ परीक्ष्य धर्मतः |
९ क
सूत उवाच:
स चापि तां प्राप्य मुदा युतोऽभव; न्न चान्यनारीषु मनो दधे क्वचित् ||
९ ख
सूत उवाच:
सरःसु फुल्लेषु वनेषु चैव ह; प्रसन्नचेता विजहार वीर्यवान् |
१० क
सूत उवाच:
तथा स राजन्यवरो विजह्रिवा; न्यथोर्वशीं प्राप्य पुरा पुरूरवाः ||
१० ख
सूत उवाच:
वपुष्टमा चापि वरं पतिं तदा; प्रतीतरूपं समवाप्य भूमिपम् |
११ क
सूत उवाच:
भावेन रामा रमय़ां वभूव वै; विहारकालेष्ववरोधसुन्दरी ||
११ ख