भीष्म उवाच:
चेदिराजकुले जातस्त्र्यक्ष एष चतुर्भुजः |
१ क
भीष्म उवाच:
रासभारावसदृशं रुराव च ननाद च ||
१ ख
भीष्म उवाच:
तेनास्य मातापितरौ त्रेसतुस्तौ सवान्धवौ |
२ क
भीष्म उवाच:
वैकृतं तच्च तौ दृष्ट्वा त्यागाय़ कुरुतां मतिम् ||
२ ख
भीष्म उवाच:
ततः सभार्यं नृपतिं सामात्यं सपुरोहितम् |
३ क
भीष्म उवाच:
चिन्तासंमूढहृदय़ं वागुवाचाशरीरिणी ||
३ ख
भीष्म उवाच:
एष ते नृपते पुत्रः श्रीमाञ्जातो महावलः |
४ क
भीष्म उवाच:
तस्मादस्मान्न भेतव्यमव्यग्रः पाहि वै शिशुम् ||
४ ख
भीष्म उवाच:
न चैवैतस्य मृत्युस्त्वं न कालः प्रत्युपस्थितः |
५ क
भीष्म उवाच:
मृत्युर्हन्तास्य शस्त्रेण स चोत्पन्नो नराधिप ||
५ ख
भीष्म उवाच:
संश्रुत्योदाहृतं वाक्यं भूतमन्तर्हितं ततः |
६ क
भीष्म उवाच:
पुत्रस्नेहाभिसन्तप्ता जननी वाक्यमव्रवीत् ||
६ ख
भीष्म उवाच:
येनेदमीरितं वाक्यं ममैव तनय़ं प्रति |
७ क
भीष्म उवाच:
प्राञ्जलिस्तं नमस्यामि व्रवीतु स पुनर्वचः ||
७ ख
भीष्म उवाच:
श्रोतुमिच्छामि पुत्रस्य कोऽस्य मृत्युर्भविष्यति |
८ क
भीष्म उवाच:
अन्तर्हितं ततो भूतमुवाचेदं पुनर्वचः ||
८ ख
भीष्म उवाच:
येनोत्सङ्गे गृहीतस्य भुजावभ्यधिकावुभौ |
९ क
भीष्म उवाच:
पतिष्यतः क्षितितले पञ्चशीर्षाविवोरगौ ||
९ ख
भीष्म उवाच:
तृतीय़मेतद्वालस्य ललाटस्थं च लोचनम् |
१० क
भीष्म उवाच:
निमज्जिष्यति यं दृष्ट्वा सोऽस्य मृत्युर्भविष्यति ||
१० ख
भीष्म उवाच:
त्र्यक्षं चतुर्भुजं श्रुत्वा तथा च समुदाहृतम् |
११ क
भीष्म उवाच:
धरण्यां पार्थिवाः सर्वे अभ्यगच्छन्दिदृक्षवः ||
११ ख
भीष्म उवाच:
तान्पूजय़ित्वा सम्प्राप्तान्यथार्हं स महीपतिः |
१२ क
भीष्म उवाच:
एकैकस्य नृपस्याङ्के पुत्रमारोपय़त्तदा ||
१२ ख
भीष्म उवाच:
एवं राजसहस्राणां पृथक्त्वेन यथाक्रमम् |
१३ क
भीष्म उवाच:
शिशुरङ्के समारूढो न तत्प्राप निदर्शनम् ||
१३ ख
भीष्म उवाच:
ततश्चेदिपुरं प्राप्तौ सङ्कर्षणजनार्दनौ |
१४ क
भीष्म उवाच:
यादवौ यादवीं द्रष्टुं स्वसारं तां पितुस्तदा ||
१४ ख
भीष्म उवाच:
अभिवाद्य यथान्याय़ं यथाज्येष्ठं नृपांश्च तान् |
१५ क
भीष्म उवाच:
कुशलानामय़ं पृष्ट्वा निषण्णौ रामकेशवौ ||
१५ ख
भीष्म उवाच:
अभ्यर्चितौ तदा वीरौ प्रीत्या चाभ्यधिकं ततः |
१६ क
भीष्म उवाच:
पुत्रं दामोदरोत्सङ्गे देवी संन्यदधात्स्वय़म् ||
१६ ख
भीष्म उवाच:
न्यस्तमात्रस्य तस्याङ्के भुजावभ्यधिकावुभौ |
१७ क
भीष्म उवाच:
पेततुस्तच्च नय़नं निममज्ज ललाटजम् ||
१७ ख
भीष्म उवाच:
तद्दृष्ट्वा व्यथिता त्रस्ता वरं कृष्णमय़ाचत |
१८ क
भीष्म उवाच:
ददस्व मे वरं कृष्ण भय़ार्ताय़ा महाभुज ||
१८ ख
भीष्म उवाच:
त्वं ह्यार्तानां समाश्वासो भीतानामभय़ङ्करः |
१९ क
भीष्म उवाच:
पितृष्वसारं मा भैषीरित्युवाच जनार्दनः ||
१९ ख
भीष्म उवाच:
ददानि कं वरं किं वा करवाणि पितृष्वसः |
२० क
भीष्म उवाच:
शक्यं वा यदि वाशक्यं करिष्यामि वचस्तव ||
२० ख
भीष्म उवाच:
एवमुक्ता ततः कृष्णमव्रवीद्यदुनन्दनम् |
२१ क
भीष्म उवाच:
शिशुपालस्यापराधान्क्षमेथास्त्वं महावल ||
२१ ख
कृष्ण उवाच:
अपराधशतं क्षाम्यं मय़ा ह्यस्य पितृष्वसः |
२२ क
कृष्ण उवाच:
पुत्रस्य ते वधार्हाणां मा त्वं शोके मनः कृथाः ||
२२ ख
भीष्म उवाच:
एवमेष नृपः पापः शिशुपालः सुमन्दधीः |
२३ क
भीष्म उवाच:
त्वां समाह्वय़ते वीर गोविन्दवरदर्पितः ||
२३ ख