वैशम्पाय़न उवाच:
अभिषिक्तो महाप्राज्ञो राज्यं प्राप्य युधिष्ठिरः |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दाशार्हं पुण्डरीकाक्षमुवाच प्राञ्जलिः शुचिः ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तव कृष्ण प्रसादेन नय़ेन च वलेन च |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वुद्ध्या च यदुशार्दूल तथा विक्रमणेन च ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पुनः प्राप्तमिदं राज्यं पितृपैतामहं मय़ा |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
नमस्ते पुण्डरीकाक्ष पुनः पुनररिन्दम ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
त्वामेकमाहुः पुरुषं त्वामाहुः सात्वतां पतिम् |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
नामभिस्त्वां वहुविधैः स्तुवन्ति परमर्षय़ः ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
विश्वकर्मन्नमस्तेऽस्तु विश्वात्मन्विश्वसम्भव |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विष्णो जिष्णो हरे कृष्ण वैकुण्ठ पुरुषोत्तम ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अदित्याः सप्तरात्रं तु पुराणे गर्भतां गतः |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पृश्निगर्भस्त्वमेवैकस्त्रिय़ुगं त्वां वदन्त्यपि ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
शुचिश्रवा हृषीकेशो घृतार्चिर्हंस उच्यसे |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
त्रिचक्षुः शम्भुरेकस्त्वं विभुर्दामोदरोऽपि च ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वराहोऽग्निर्वृहद्भानुर्वृषणस्तार्क्ष्यलक्षणः |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अनीकसाहः पुरुषः शिपिविष्ट उरुक्रमः ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वाचिष्ठ उग्रः सेनानीः सत्यो वाजसनिर्गुहः |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अच्युतश्च्यावनोऽरीणां सङ्कृतिर्विकृतिर्वृषः ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कृतवर्त्मा त्वमेवाद्रिर्वृषगर्भो वृषाकपिः |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
सिन्धुक्षिदूर्मिस्त्रिककुत्त्रिधामा त्रिवृदच्युतः ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सम्राड्विराट्स्वराट्चैव सुरराड्धर्मदो भवः |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विभुर्भूरभिभूः कृष्णः कृष्णवर्त्मा त्वमेव च ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स्विष्टकृद्भिषगावर्तः कपिलस्त्वं च वामनः |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यज्ञो ध्रुवः पतङ्गश्च जय़त्सेनस्त्वमुच्यसे ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
शिखण्डी नहुषो वभ्रुर्दिवस्पृक्त्वं पुनर्वसुः |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सुवभ्रुरुक्षो रुक्मस्त्वं सुषेणो दुन्दुभिस्तथा ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
गभस्तिनेमिः श्रीपद्मं पुष्करं पुष्पधारणः |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ऋभुर्विभुः सर्वसूक्ष्मस्त्वं सावित्रं च पठ्यसे ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अम्भोनिधिस्त्वं व्रह्मा त्वं पवित्रं धाम धन्व च |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
हिरण्यगर्भं त्वामाहुः स्वधा स्वाहा च केशव ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
योनिस्त्वमस्य प्रलय़श्च कृष्ण; त्वमेवेदं सृजसि विश्वमग्रे |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विश्वं चेदं त्वद्वशे विश्वय़ोने; नमोऽस्तु ते शार्ङ्गचक्रासिपाणे ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवं स्तुतो धर्मराजेन कृष्णः; सभामध्ये प्रीतिमान्पुष्कराक्षः |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तमभ्यनन्दद्भारतं पुष्कलाभि; र्वाग्भिर्ज्येष्ठं पाण्डवं यादवाग्र्यः ||
१७ ख