वैशम्पाय़न उवाच:
विनाशमुखमुत्पन्नं धृतराष्ट्रमुपाद्रवत् ||
५० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सोऽभिगम्य महात्मानं भ्राता भ्रातरमग्रजम् |
५१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मूर्ध्ना प्रणम्य चरणाविदं वचनमव्रवीत् ||
५१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
नाभिनन्दामि ते राजन्व्यवसाय़मिमं प्रभो |
५२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पुत्रैर्भेदो यथा न स्याद्द्यूतहेतोस्तथा कुरु ||
५२ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
क्षत्तः पुत्रेषु पुत्रैर्मे कलहो न भविष्यति |
५३ क
धृतराष्ट्र उवाच:
दिवि देवाः प्रसादं नः करिष्यन्ति न संशय़ः ||
५३ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
अशुभं वा शुभं वापि हितं वा यदि वाहितम् |
५४ क
धृतराष्ट्र उवाच:
प्रवर्ततां सुहृद्द्यूतं दिष्टमेतन्न संशय़ः ||
५४ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
मय़ि संनिहिते चैव भीष्मे च भरतर्षभे |
५५ क
धृतराष्ट्र उवाच:
अनय़ो दैवविहितो न कथञ्चिद्भविष्यति ||
५५ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
गच्छ त्वं रथमास्थाय़ हय़ैर्वातसमैर्जवे |
५६ क
धृतराष्ट्र उवाच:
खाण्डवप्रस्थमद्यैव समानय़ युधिष्ठिरम् ||
५६ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
न वार्यो व्यवसाय़ो मे विदुरैतद्व्रवीमि ते |
५७ क
धृतराष्ट्र उवाच:
दैवमेव परं मन्ये येनैतदुपपद्यते ||
५७ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
इत्युक्तो विदुरो धीमान्नैतदस्तीति चिन्तय़न् |
५८ क
धृतराष्ट्र उवाच:
आपगेय़ं महाप्राज्ञमभ्यगच्छत्सुदुःखितः ||
५८ ख