जनमेजय़ उवाच:
प्राप्य राज्यं महातेजा धर्मराजो युधिष्ठिरः |
१ क
जनमेजय़ उवाच:
यदन्यदकरोद्विप्र तन्मे वक्तुमिहार्हसि ||
१ ख
जनमेजय़ उवाच:
भगवान्वा हृषीकेशस्त्रैलोक्यस्य परो गुरुः |
२ क
जनमेजय़ उवाच:
ऋषे यदकरोद्वीरस्तच्च व्याख्यातुमर्हसि ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
शृणु राजेन्द्र तत्त्वेन कीर्त्यमानं मय़ानघ |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वासुदेवं पुरस्कृत्य यदकुर्वत पाण्डवाः ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
प्राप्य राज्यं महातेजा धर्मराजो युधिष्ठिरः |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
चातुर्वर्ण्यं यथाय़ोगं स्वे स्वे धर्मे न्यवेशय़त् ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
व्राह्मणानां सहस्रं च स्नातकानां महात्मनाम् |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सहस्रनिष्कमेकैकं वाचय़ामास पाण्डवः ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तथानुजीविनो भृत्यान्संश्रितानतिथीनपि |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कामैः सन्तर्पय़ामास कृपणांस्तर्ककानपि ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पुरोहिताय़ धौम्याय़ प्रादादय़ुतशः स गाः |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
धनं सुवर्णं रजतं वासांसि विविधानि च ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कृपाय़ च महाराज गुरुवृत्तिमवर्तत |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विदुराय़ च धर्मात्मा पूजां चक्रे यतव्रतः ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
भक्षान्नपानैर्विविधैर्वासोभिः शय़नासनैः |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सर्वान्सन्तोषय़ामास संश्रितान्ददतां वरः ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
लव्धप्रशमनं कृत्वा स राजा राजसत्तम |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
युय़ुत्सोर्धार्तराष्ट्रस्य पूजां चक्रे महाय़शाः ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
धृतराष्ट्राय़ तद्राज्यं गान्धार्यै विदुराय़ च |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
निवेद्य स्वस्थवद्राजन्नास्ते राजा युधिष्ठिरः ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तथा सर्वं स नगरं प्रसाद्य जनमेजय़ |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वासुदेवं महात्मानमभ्यगच्छत्कृताञ्जलिः ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो महति पर्यङ्के मणिकाञ्चनभूषिते |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ददर्श कृष्णमासीनं नीलं मेराविवाम्वुदम् ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
जाज्वल्यमानं वपुषा दिव्याभरणभूषितम् |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पीतकौशेय़संवीतं हेम्नीवोपहितं मणिम् ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कौस्तुभेन उरःस्थेन मणिनाभिविराजितम् |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उद्यतेवोदय़ं शैलं सूर्येणाप्तकिरीटिनम् |
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
नौपम्यं विद्यते यस्य त्रिषु लोकेषु किञ्चन ||
१५ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
सोऽभिगम्य महात्मानं विष्णुं पुरुषविग्रहम् |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उवाच मधुराभाषः स्मितपूर्वमिदं तदा ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सुखेन ते निशा कच्चिद्व्युष्टा वुद्धिमतां वर |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कच्चिज्ज्ञानानि सर्वाणि प्रसन्नानि तवाच्युत ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तव ह्याश्रित्य तां देवीं वुद्धिं वुद्धिमतां वर |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वय़ं राज्यमनुप्राप्ताः पृथिवी च वशे स्थिता ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
भवत्प्रसादाद्भगवंस्त्रिलोकगतिविक्रम |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
जय़ः प्राप्तो यशश्चाग्र्यं न च धर्माच्च्युता वय़म् ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तं तथा भाषमाणं तु धर्मराजं युधिष्ठिरम् |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
नोवाच भगवान्किञ्चिद्ध्यानमेवान्वपद्यत ||
२० ख