वैशम्पाय़न उवाच:
जटिने दण्डिने नित्यं लम्वोदरशरीरिणे |
५१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कमण्डलुनिषङ्गाय़ तस्मै व्रह्मात्मने नमः ||
५१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
शूलिने त्रिदशेशाय़ त्र्यम्वकाय़ महात्मने |
५२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भस्मदिग्धोर्ध्वलिङ्गाय़ तस्मै रुद्रात्मने नमः ||
५२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पञ्चभूतात्मभूताय़ भूतादिनिधनात्मने |
५३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अक्रोधद्रोहमोहाय़ तस्मै शान्तात्मने नमः ||
५३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यस्मिन्सर्वं यतः सर्वं यः सर्वं सर्वतश्च यः |
५४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यश्च सर्वमय़ो नित्यं तस्मै सर्वात्मने नमः ||
५४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
विश्वकर्मन्नमस्तेऽस्तु विश्वात्मन्विश्वसम्भव |
५५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अपवर्गोऽसि भूतानां पञ्चानां परतः स्थितः ||
५५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
नमस्ते त्रिषु लोकेषु नमस्ते परतस्त्रिषु |
५६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
नमस्ते दिक्षु सर्वासु त्वं हि सर्वपराय़णम् ||
५६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
नमस्ते भगवन्विष्णो लोकानां प्रभवाप्यय |
५७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
त्वं हि कर्ता हृषीकेश संहर्ता चापराजितः ||
५७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तेन पश्यामि ते दिव्यान्भावान्हि त्रिषु वर्त्मसु |
५८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तच्च पश्यामि तत्त्वेन यत्ते रूपं सनातनम् ||
५८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
दिवं ते शिरसा व्याप्तं पद्भ्यां देवी वसुन्धरा |
५९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विक्रमेण त्रय़ो लोकाः पुरुषोऽसि सनातनः ||
५९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अतसीपुष्पसङ्काशं पीतवाससमच्युतम् |
६० क
वैशम्पाय़न उवाच:
ये नमस्यन्ति गोविन्दं न तेषां विद्यते भय़म् ||
६० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यथा विष्णुमय़ं सत्यं यथा विष्णुमय़ं हविः |
६१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यथा विष्णुमय़ं सर्वं पाप्मा मे नश्यतां तथा ||
६१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
त्वां प्रपन्नाय़ भक्ताय़ गतिमिष्टां जिगीषवे |
६२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यच्छ्रेय़ः पुण्डरीकाक्ष तद्ध्याय़स्व सुरोत्तम ||
६२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
इति विद्यातपोय़ोनिरय़ोनिर्विष्णुरीडितः |
६३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वाग्यज्ञेनार्चितो देवः प्रीय़तां मे जनार्दनः ||
६३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एतावदुक्त्वा वचनं भीष्मस्तद्गतमानसः |
६४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
नम इत्येव कृष्णाय़ प्रणाममकरोत्तदा ||
६४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अभिगम्य तु योगेन भक्तिं भीष्मस्य माधवः |
६५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
त्रैकाल्यदर्शनं ज्ञानं दिव्यं दातुं यय़ौ हरिः ||
६५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्मिन्नुपरते शव्दे ततस्ते व्रह्मवादिनः |
६६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भीष्मं वाग्भिर्वाष्पकण्ठास्तमानर्चुर्महामतिम् ||
६६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ते स्तुवन्तश्च विप्राग्र्याः केशवं पुरुषोत्तमम् |
६७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भीष्मं च शनकैः सर्वे प्रशशंसुः पुनः पुनः ||
६७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
विदित्वा भक्तिय़ोगं तु भीष्मस्य पुरुषोत्तमः |
६८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सहसोत्थाय़ संहृष्टो यानमेवान्वपद्यत ||
६८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
केशवः सात्यकिश्चैव रथेनैकेन जग्मतुः |
६९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अपरेण महात्मानौ युधिष्ठिरधनञ्जय़ौ ||
६९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
भीमसेनो यमौ चोभौ रथमेकं समास्थितौ |
७० क
वैशम्पाय़न उवाच:
कृपो युय़ुत्सुः सूतश्च सञ्जय़श्चापरं रथम् ||
७० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ते रथैर्नगराकारैः प्रय़ाताः पुरुषर्षभाः |
७१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
नेमिघोषेण महता कम्पय़न्तो वसुन्धराम् ||
७१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो गिरः पुरुषवरस्तवान्विता; द्विजेरिताः पथि सुमनाः स शुश्रुवे |
७२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कृताञ्जलिं प्रणतमथापरं जनं; स केशिहा मुदितमनाभ्यनन्दत ||
७२ ख