सञ्जय़ उवाच:
समाददानः पृथगस्त्रमार्गा; न्यथाग्निरिद्धो गहनं निदाघे |
१०० क
सञ्जय़ उवाच:
स्थूणाकर्णं पाशुपतं च घोरं; तथा व्रह्मास्त्रं यच्च शक्रो विवेद ||
१०० ख
सञ्जय़ उवाच:
वधे धृतो वेगवतः प्रमुञ्च; न्नाहं प्रजाः किञ्चिदिवावशिष्ये |
१०१ क
सञ्जय़ उवाच:
शान्तिं लप्स्ये परमो ह्येष भावः; स्थिरो मम व्रूहि गावल्गणे तान् ||
१०१ ख
सञ्जय़ उवाच:
नित्यं पुनः सचिवैर्यैरवोच; द्देवानपीन्द्रप्रमुखान्सहाय़ान् |
१०२ क
सञ्जय़ उवाच:
तैर्मन्यते कलहं सम्प्रय़ुज्य; स धार्तराष्ट्रः पश्यत मोहमस्य ||
१०२ ख
सञ्जय़ उवाच:
वृद्धो भीष्मः शान्तनवः कृपश्च; द्रोणः सपुत्रो विदुरश्च धीमान् |
१०३ क
सञ्जय़ उवाच:
एते सर्वे यद्वदन्ते तदस्तु; आय़ुष्मन्तः कुरवः सन्तु सर्वे ||
१०३ ख