सूत उवाच:
एवमुक्त्वा ततः श्रीमान्मन्त्रिभिश्चानुमोदितः |
१ क
सूत उवाच:
आरुरोह प्रतिज्ञां स सर्पसत्राय़ पार्थिवः |
१ ख
सूत उवाच:
व्रह्मन्भरतशार्दूलो राजा पारिक्षितस्तदा ||
१ ग
सूत उवाच:
पुरोहितमथाहूय़ ऋत्विजं वसुधाधिपः |
२ क
सूत उवाच:
अव्रवीद्वाक्यसम्पन्नः सम्पदर्थकरं वचः ||
२ ख
सूत उवाच:
यो मे हिंसितवांस्तातं तक्षकः स दुरात्मवान् |
३ क
सूत उवाच:
प्रतिकुर्यां यथा तस्य तद्भवन्तो व्रुवन्तु मे ||
३ ख
सूत उवाच:
अपि तत्कर्म विदितं भवतां येन पन्नगम् |
४ क
सूत उवाच:
तक्षकं सम्प्रदीप्तेऽग्नौ प्राप्स्येऽहं सहवान्धवम् ||
४ ख
सूत उवाच:
यथा तेन पिता मह्यं पूर्वं दग्धो विषाग्निना |
५ क
सूत उवाच:
तथाहमपि तं पापं दग्धुमिच्छामि पन्नगम् ||
५ ख
ऋत्विज ऊचुः:
अस्ति राजन्महत्सत्रं त्वदर्थं देवनिर्मितम् |
६ क
ऋत्विज ऊचुः:
सर्पसत्रमिति ख्यातं पुराणे कथ्यते नृप ||
६ ख
ऋत्विज ऊचुः:
आहर्ता तस्य सत्रस्य त्वन्नान्योऽस्ति नराधिप |
७ क
ऋत्विज ऊचुः:
इति पौराणिकाः प्राहुरस्माकं चास्ति स क्रतुः ||
७ ख
सूत उवाच:
एवमुक्तः स राजर्षिर्मेने सर्पं हि तक्षकम् |
८ क
सूत उवाच:
हुताशनमुखं दीप्तं प्रविष्टमिति सत्तम ||
८ ख
सूत उवाच:
ततोऽव्रवीन्मन्त्रविदस्तान्राजा व्राह्मणांस्तदा |
९ क
सूत उवाच:
आहरिष्यामि तत्सत्रं सम्भाराः सम्भ्रिय़न्तु मे ||
९ ख
सूत उवाच:
ततस्ते ऋत्विजस्तस्य शास्त्रतो द्विजसत्तम |
१० क
सूत उवाच:
देशं तं मापय़ामासुर्यज्ञाय़तनकारणात् |
१० ख
सूत उवाच:
यथावज्ज्ञानविदुषः सर्वे वुद्ध्या परं गताः ||
१० ग
सूत उवाच:
ऋद्ध्या परमय़ा युक्तमिष्टं द्विजगणाय़ुतम् |
११ क
सूत उवाच:
प्रभूतधनधान्याढ्यमृत्विग्भिः सुनिवेशितम् ||
११ ख
सूत उवाच:
निर्माय़ चापि विधिवद्यज्ञाय़तनमीप्सितम् |
१२ क
सूत उवाच:
राजानं दीक्षय़ामासुः सर्पसत्राप्तय़े तदा ||
१२ ख
सूत उवाच:
इदं चासीत्तत्र पूर्वं सर्पसत्रे भविष्यति |
१३ क
सूत उवाच:
निमित्तं महदुत्पन्नं यज्ञविघ्नकरं तदा ||
१३ ख
सूत उवाच:
यज्ञस्याय़तने तस्मिन्क्रिय़माणे वचोऽव्रवीत् |
१४ क
सूत उवाच:
स्थपतिर्वुद्धिसम्पन्नो वास्तुविद्याविशारदः ||
१४ ख
सूत उवाच:
इत्यव्रवीत्सूत्रधारः सूतः पौराणिकस्तदा |
१५ क
सूत उवाच:
यस्मिन्देशे च काले च मापनेय़ं प्रवर्तिता |
१५ ख
सूत उवाच:
व्राह्मणं कारणं कृत्वा नाय़ं संस्थास्यते क्रतुः ||
१५ ग
सूत उवाच:
एतच्छ्रुत्वा तु राजा स प्राग्दीक्षाकालमव्रवीत् |
१६ क
सूत उवाच:
क्षत्तारं नेह मे कश्चिदज्ञातः प्रविशेदिति ||
१६ ख
सूत उवाच:
ततः कर्म प्रववृते सर्पसत्रे विधानतः |
१७ क
सूत उवाच:
पर्यक्रामंश्च विधिवत्स्वे स्वे कर्मणि याजकाः ||
१७ ख
सूत उवाच:
परिधाय़ कृष्णवासांसि धूमसंरक्तलोचनाः |
१८ क
सूत उवाच:
जुहुवुर्मन्त्रवच्चैव समिद्धं जातवेदसम् ||
१८ ख
सूत उवाच:
कम्पय़न्तश्च सर्वेषामुरगाणां मनांसि ते |
१९ क
सूत उवाच:
सर्पानाजुहुवुस्तत्र सर्वानग्निमुखे तदा ||
१९ ख
सूत उवाच:
ततः सर्पाः समापेतुः प्रदीप्ते हव्यवाहने |
२० क
सूत उवाच:
विवेष्टमानाः कृपणा आह्वय़न्तः परस्परम् ||
२० ख
सूत उवाच:
विस्फुरन्तः श्वसन्तश्च वेष्टय़न्तस्तथा परे |
२१ क
सूत उवाच:
पुच्छैः शिरोभिश्च भृशं चित्रभानुं प्रपेदिरे ||
२१ ख
सूत उवाच:
श्वेताः कृष्णाश्च नीलाश्च स्थविराः शिशवस्तथा |
२२ क
सूत उवाच:
रुवन्तो भैरवान्नादान्पेतुर्दीप्ते विभावसौ ||
२२ ख
सूत उवाच:
एवं शतसहस्राणि प्रय़ुतान्यर्वुदानि च |
२३ क
सूत उवाच:
अवशानि विनष्टानि पन्नगानां द्विजोत्तम ||
२३ ख
सूत उवाच:
इन्दुरा इव तत्रान्ये हस्तिहस्ता इवापरे |
२४ क
सूत उवाच:
मत्ता इव च मातङ्गा महाकाय़ा महावलाः ||
२४ ख
सूत उवाच:
उच्चावचाश्च वहवो नानावर्णा विषोल्वणाः |
२५ क
सूत उवाच:
घोराश्च परिघप्रख्या दन्दशूका महावलाः |
२५ ख
सूत उवाच:
प्रपेतुरग्नावुरगा मातृवाग्दण्डपीडिताः ||
२५ ग