नारद उवाच:
नासौ वृथाग्निना दग्धो यथा तत्र श्रुतं मय़ा |
१ क
नारद उवाच:
वैचित्रवीर्यो नृपतिस्तत्ते वक्ष्यामि भारत ||
१ ख
नारद उवाच:
वनं प्रविशता तेन वाय़ुभक्षेण धीमता |
२ क
नारद उवाच:
अग्नय़ः कारय़ित्वेष्टिमुत्सृष्टा इति नः श्रुतम् ||
२ ख
नारद उवाच:
याजकास्तु ततस्तस्य तानग्नीन्निर्जने वने |
३ क
नारद उवाच:
समुत्सृज्य यथाकामं जग्मुर्भरतसत्तम ||
३ ख
नारद उवाच:
स विवृद्धस्तदा वह्निर्वने तस्मिन्नभूत्किल |
४ क
नारद उवाच:
तेन तद्वनमादीप्तमिति मे तापसाव्रुवन् ||
४ ख
नारद उवाच:
स राजा जाह्नवीकच्छे यथा ते कथितं मय़ा |
५ क
नारद उवाच:
तेनाग्निना समाय़ुक्तः स्वेनैव भरतर्षभ ||
५ ख
नारद उवाच:
एवमावेदय़ामासुर्मुनय़स्ते ममानघ |
६ क
नारद उवाच:
ये ते भागीरथीतीरे मय़ा दृष्टा युधिष्ठिर ||
६ ख
नारद उवाच:
एवं स्वेनाग्निना राजा समाय़ुक्तो महीपते |
७ क
नारद उवाच:
मा शोचिथास्त्वं नृपतिं गतः स परमां गतिम् ||
७ ख
नारद उवाच:
गुरुशुश्रूषय़ा चैव जननी तव पाण्डव |
८ क
नारद उवाच:
प्राप्ता सुमहतीं सिद्धिमिति मे नात्र संशय़ः ||
८ ख
नारद उवाच:
कर्तुमर्हसि कौरव्य तेषां त्वमुदकक्रिय़ाम् |
९ क
नारद उवाच:
भ्रातृभिः सहितः सर्वैरेतदत्र विधीय़ताम् ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः स पृथिवीपालः पाण्डवानां धुरन्धरः |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
निर्ययौ सह सोदर्यैः सदारो भरतर्षभ ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पौरजानपदाश्चैव राजभक्तिपुरस्कृताः |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गङ्गां प्रजग्मुरभितो वाससैकेन संवृताः ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततोऽवगाह्य सलिलं सर्वे ते कुरुपुङ्गवाः |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
युय़ुत्सुमग्रतः कृत्वा ददुस्तोय़ं महात्मने ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
गान्धार्याश्च पृथाय़ाश्च विधिवन्नामगोत्रतः |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शौचं निवर्तय़न्तस्ते तत्रोषुर्नगराद्वहिः ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रेषय़ामास स नरान्विधिज्ञानाप्तकारिणः |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गङ्गाद्वारं कुरुश्रेष्ठो यत्र दग्धोऽभवन्नृपः ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तत्रैव तेषां कुल्यानि गङ्गाद्वारेऽन्वशात्तदा |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कर्तव्यानीति पुरुषान्दत्तदेय़ान्महीपतिः ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
द्वादशेऽहनि तेभ्यः स कृतशौचो नराधिपः |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ददौ श्राद्धानि विधिवद्दक्षिणावन्ति पाण्डवः ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
धृतराष्ट्रं समुद्दिश्य ददौ स पृथिवीपतिः |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सुवर्णं रजतं गाश्च शय़्याश्च सुमहाधनाः ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
गान्धार्याश्चैव तेजस्वी पृथाय़ाश्च पृथक्पृथक् |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सङ्कीर्त्य नामनी राजा ददौ दानमनुत्तमम् ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यो यदिच्छति यावच्च तावत्स लभते द्विजः |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शय़नं भोजनं यानं मणिरत्नमथो धनम् ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यानमाच्छादनं भोगान्दासीश्च परिचारिकाः |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
ददौ राजा समुद्दिश्य तय़ोर्मात्रोर्महीपतिः ||
२० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः स पृथिवीपालो दत्त्वा श्राद्धान्यनेकशः |
२१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रविवेश पुनर्धीमान्नगरं वारणाह्वय़म् ||
२१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ते चापि राजवचनात्पुरुषा ये गताभवन् |
२२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सङ्कल्प्य तेषां कुल्यानि पुनः प्रत्यागमंस्ततः ||
२२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
माल्यैर्गन्धैश्च विविधैः पूजय़ित्वा यथाविधि |
२३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कुल्यानि तेषां संय़ोज्य तदाचख्युर्महीपतेः ||
२३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
समाश्वास्य च राजानं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् |
२४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
नारदोऽप्यगमद्राजन्परमर्षिर्यथेप्सितम् ||
२४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवं वर्षाण्यतीतानि धृतराष्ट्रस्य धीमतः |
२५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वनवासे तदा त्रीणि नगरे दश पञ्च च ||
२५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
हतपुत्रस्य सङ्ग्रामे दानानि ददतः सदा |
२६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ज्ञातिसम्वन्धिमित्राणां भ्रातॄणां स्वजनस्य च ||
२६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
युधिष्ठिरस्तु नृपतिर्नातिप्रीतमनास्तदा |
२७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
धारय़ामास तद्राज्यं निहतज्ञातिवान्धवः ||
२७ ख