शौनक उवाच:
सर्पसत्रे तदा राज्ञः पाण्डवेय़स्य धीमतः |
१ क
शौनक उवाच:
जनमेजय़स्य के त्वासन्नृत्विजः परमर्षय़ः ||
१ ख
शौनक उवाच:
के सदस्या वभूवुश्च सर्पसत्रे सुदारुणे |
२ क
शौनक उवाच:
विषादजननेऽत्यर्थं पन्नगानां महाभय़े ||
२ ख
शौनक उवाच:
सर्वं विस्तरतस्तात भवाञ्शंसितुमर्हति |
३ क
शौनक उवाच:
सर्पसत्रविधानज्ञा विज्ञेय़ास्ते हि सूतज ||
३ ख
सूत उवाच:
हन्त ते कथय़िष्यामि नामानीह मनीषिणाम् |
४ क
सूत उवाच:
ये ऋत्विजः सदस्याश्च तस्यासन्नृपतेस्तदा ||
४ ख
सूत उवाच:
तत्र होता वभूवाथ व्राह्मणश्चण्डभार्गवः |
५ क
सूत उवाच:
च्यवनस्यान्वय़े जातः ख्यातो वेदविदां वरः ||
५ ख
सूत उवाच:
उद्गाता व्राह्मणो वृद्धो विद्वान्कौत्सार्यजैमिनिः |
६ क
सूत उवाच:
व्रह्माभवच्छार्ङ्गरवो अध्वर्युर्वोधपिङ्गलः ||
६ ख
सूत उवाच:
सदस्यश्चाभवद्व्यासः पुत्रशिष्यसहाय़वान् |
७ क
सूत उवाच:
उद्दालकः शमठकः श्वेतकेतुश्च पञ्चमः ||
७ ख
सूत उवाच:
असितो देवलश्चैव नारदः पर्वतस्तथा |
८ क
सूत उवाच:
आत्रेय़ः कुण्डजठरो द्विजः कुटिघटस्तथा ||
८ ख
सूत उवाच:
वात्स्यः श्रुतश्रवा वृद्धस्तपःस्वाध्याय़शीलवान् |
९ क
सूत उवाच:
कहोडो देवशर्मा च मौद्गल्यः शमसौभरः ||
९ ख
सूत उवाच:
एते चान्ये च वहवो व्राह्मणाः संशितव्रताः |
१० क
सूत उवाच:
सदस्या अभवंस्तत्र सत्रे पारिक्षितस्य ह ||
१० ख
सूत उवाच:
जुह्वत्स्वृत्विक्ष्वथ तदा सर्पसत्रे महाक्रतौ |
११ क
सूत उवाच:
अहय़ः प्रापतंस्तत्र घोराः प्राणिभय़ावहाः ||
११ ख
सूत उवाच:
वसामेदोवहाः कुल्या नागानां सम्प्रवर्तिताः |
१२ क
सूत उवाच:
ववौ गन्धश्च तुमुलो दह्यतामनिशं तदा ||
१२ ख
सूत उवाच:
पततां चैव नागानां धिष्ठितानां तथाम्वरे |
१३ क
सूत उवाच:
अश्रूय़तानिशं शव्दः पच्यतां चाग्निना भृशम् ||
१३ ख
सूत उवाच:
तक्षकस्तु स नागेन्द्रः पुरन्दरनिवेशनम् |
१४ क
सूत उवाच:
गतः श्रुत्वैव राजानं दीक्षितं जनमेजय़म् ||
१४ ख
सूत उवाच:
ततः सर्वं यथावृत्तमाख्याय़ भुजगोत्तमः |
१५ क
सूत उवाच:
अगच्छच्छरणं भीत आगस्कृत्वा पुरन्दरम् ||
१५ ख
सूत उवाच:
तमिन्द्रः प्राह सुप्रीतो न तवास्तीह तक्षक |
१६ क
सूत उवाच:
भय़ं नागेन्द्र तस्माद्वै सर्पसत्रात्कथञ्चन ||
१६ ख
सूत उवाच:
प्रसादितो मय़ा पूर्वं तवार्थाय़ पितामहः |
१७ क
सूत उवाच:
तस्मात्तव भय़ं नास्ति व्येतु ते मानसो ज्वरः ||
१७ ख
सूत उवाच:
एवमाश्वासितस्तेन ततः स भुजगोत्तमः |
१८ क
सूत उवाच:
उवास भवने तत्र शक्रस्य मुदितः सुखी ||
१८ ख
सूत उवाच:
अजस्रं निपतत्स्वग्नौ नागेषु भृशदुःखितः |
१९ क
सूत उवाच:
अल्पशेषपरीवारो वासुकिः पर्यतप्यत ||
१९ ख
सूत उवाच:
कश्मलं चाविशद्घोरं वासुकिं पन्नगेश्वरम् |
२० क
सूत उवाच:
स घूर्णमानहृदय़ो भगिनीमिदमव्रवीत् ||
२० ख
सूत उवाच:
दह्यन्तेऽङ्गानि मे भद्रे दिशो न प्रतिभान्ति च |
२१ क
सूत उवाच:
सीदामीव च संमोहाद्घूर्णतीव च मे मनः ||
२१ ख
सूत उवाच:
दृष्टिर्भ्रमति मेऽतीव हृदय़ं दीर्यतीव च |
२२ क
सूत उवाच:
पतिष्याम्यवशोऽद्याहं तस्मिन्दीप्ते विभावसौ ||
२२ ख
सूत उवाच:
पारिक्षितस्य यज्ञोऽसौ वर्ततेऽस्मज्जिघांसय़ा |
२३ क
सूत उवाच:
व्यक्तं मय़ापि गन्तव्यं पितृराजनिवेशनम् ||
२३ ख
सूत उवाच:
अय़ं स कालः सम्प्राप्तो यदर्थमसि मे स्वसः |
२४ क
सूत उवाच:
जरत्कारोः पुरा दत्ता सा त्राह्यस्मान्सवान्धवान् ||
२४ ख
सूत उवाच:
आस्तीकः किल यज्ञं तं वर्तन्तं भुजगोत्तमे |
२५ क
सूत उवाच:
प्रतिषेत्स्यति मां पूर्वं स्वय़माह पितामहः ||
२५ ख
सूत उवाच:
तद्वत्से व्रूहि वत्सं स्वं कुमारं वृद्धसंमतम् |
२६ क
सूत उवाच:
ममाद्य त्वं सभृत्यस्य मोक्षार्थं वेदवित्तमम् ||
२६ ख