वैशम्पाय़न उवाच:
ततः स च हृषीकेशः स च राजा युधिष्ठिरः |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कृपादय़श्च ते सर्वे चत्वारः पाण्डवाश्च ह ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
रथैस्ते नगराकारैः पताकाध्वजशोभितैः |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यय़ुराशु कुरुक्षेत्रं वाजिभिः शीघ्रगामिभिः ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तेऽवतीर्य कुरुक्षेत्रं केशमज्जास्थिसङ्कुलम् |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
देहन्यासः कृतो यत्र क्षत्रिय़ैस्तैर्महात्मभिः ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
गजाश्वदेहास्थिचय़ैः पर्वतैरिव सञ्चितम् |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
नरशीर्षकपालैश्च शङ्खैरिव समाचितम् ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
चितासहस्रैर्निचितं वर्मशस्त्रसमाकुलम् |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आपानभूमिं कालस्य तदा भुक्तोज्झितामिव ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
भूतसङ्घानुचरितं रक्षोगणनिषेवितम् |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पश्यन्तस्ते कुरुक्षेत्रं यय़ुराशु महारथाः ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
गच्छन्नेव महावाहुः सर्वय़ादवनन्दनः |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
युधिष्ठिराय़ प्रोवाच जामदग्न्यस्य विक्रमम् ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अमी रामह्रदाः पञ्च दृश्यन्ते पार्थ दूरतः |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
येषु सन्तर्पय़ामास पूर्वान्क्षत्रिय़शोणितैः ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
त्रिःसप्तकृत्वो वसुधां कृत्वा निःक्षत्रिय़ां प्रभुः |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
इहेदानीं ततो रामः कर्मणो विरराम ह ||
९ ख
युधिष्ठिर उवाच:
त्रिःसप्तकृत्वः पृथिवी कृता निःक्षत्रिय़ा तदा |
१० क
युधिष्ठिर उवाच:
रामेणेति यदात्थ त्वमत्र मे संशय़ो महान् ||
१० ख
युधिष्ठिर उवाच:
क्षत्रवीजं यदा दग्धं रामेण यदुपुङ्गव |
११ क
युधिष्ठिर उवाच:
कथं भूय़ः समुत्पत्तिः क्षत्रस्यामितविक्रम ||
११ ख
युधिष्ठिर उवाच:
महात्मना भगवता रामेण यदुपुङ्गव |
१२ क
युधिष्ठिर उवाच:
कथमुत्सादितं क्षत्रं कथं वृद्धिं पुनर्गतम् ||
१२ ख
युधिष्ठिर उवाच:
महाभारतय़ुद्धे हि कोटिशः क्षत्रिय़ा हताः |
१३ क
युधिष्ठिर उवाच:
तथाभूच्च मही कीर्णा क्षत्रिय़ैर्वदतां वर ||
१३ ख
युधिष्ठिर उवाच:
एवं मे छिन्धि वार्ष्णेय़ संशय़ं तार्क्ष्यकेतन |
१४ क
युधिष्ठिर उवाच:
आगमो हि परः कृष्ण त्वत्तो नो वासवानुज ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो व्रजन्नेव गदाग्रजः प्रभुः; शशंस तस्मै निखिलेन तत्त्वतः |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
युधिष्ठिराय़ाप्रतिमौजसे तदा; यथाभवत्क्षत्रिय़सङ्कुला मही ||
१५ ख