chevron_left विराट पर्व अध्याय २३
वैशम्पाय़न उवाच:
ते दृष्ट्वा निहतान्सूतान्राज्ञे गत्वा न्यवेदय़न् |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गन्धर्वैर्निहता राजन्सूतपुत्राः परःशताः ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यथा वज्रेण वै दीर्णं पर्वतस्य महच्छिरः |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विनिकीर्णं प्रदृश्येत तथा सूता महीतले ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सैरन्ध्री च विमुक्तासौ पुनराय़ाति ते गृहम् |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सर्वं संशय़ितं राजन्नगरं ते भविष्यति ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तथारूपा हि सैरन्ध्री गन्धर्वाश्च महावलाः |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पुंसामिष्टश्च विषय़ो मैथुनाय़ न संशय़ः ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यथा सैरन्ध्रिवेषेण न ते राजन्निदं पुरम् |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विनाशमेति वै क्षिप्रं तथा नीतिर्विधीय़ताम् ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा विराटो वाहिनीपतिः |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अव्रवीत्क्रिय़तामेषां सूतानां परमक्रिय़ा ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एकस्मिन्नेव ते सर्वे सुसमिद्धे हुताशने |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दह्यन्तां कीचकाः शीघ्रं रत्नैर्गन्धैश्च सर्वशः ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सुदेष्णां चाव्रवीद्राजा महिषीं जातसाध्वसः |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सैरन्ध्रीमागतां व्रूय़ा ममैव वचनादिदम् ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
गच्छ सैरन्ध्रि भद्रं ते यथाकामं चरावले |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विभेति राजा सुश्रोणि गन्धर्वेभ्यः पराभवात् ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
न हि तामुत्सहे वक्तुं स्वय़ं गन्धर्वरक्षिताम् |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
स्त्रिय़स्त्वदोषास्तां वक्तुमतस्त्वां प्रव्रवीम्यहम् ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अथ मुक्ता भय़ात्कृष्णा सूतपुत्रान्निरस्य च |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मोक्षिता भीमसेनेन जगाम नगरं प्रति ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
त्रासितेव मृगी वाला शार्दूलेन मनस्विनी |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गात्राणि वाससी चैव प्रक्षाल्य सलिलेन सा ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तां दृष्ट्वा पुरुषा राजन्प्राद्रवन्त दिशो दश |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गन्धर्वाणां भय़त्रस्ताः केचिद्दृष्टीर्न्यमीलय़न् ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो महानसद्वारि भीमसेनमवस्थितम् |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ददर्श राजन्पाञ्चाली यथा मत्तं महाद्विपम् ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तं विस्मय़न्ती शनकैः सञ्ज्ञाभिरिदमव्रवीत् |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गन्धर्वराजाय़ नमो येनास्मि परिमोचिता ||
१५ ख
भीमसेन उवाच:
ये यस्या विचरन्तीह पुरुषा वशवर्तिनः |
१६ क
भीमसेन उवाच:
तस्यास्ते वचनं श्रुत्वा अनृणा विचरन्त्युत ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः सा नर्तनागारे धनञ्जय़मपश्यत |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
राज्ञः कन्या विराटस्य नर्तय़ानं महाभुजम् ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततस्ता नर्तनागाराद्विनिष्क्रम्य सहार्जुनाः |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कन्या ददृशुराय़ान्तीं कृष्णां क्लिष्टामनागसम् ||
१८ ख
कन्या ऊचुः:
दिष्ट्या सैरन्ध्रि मुक्तासि दिष्ट्यासि पुनरागता |
१९ क
कन्या ऊचुः:
दिष्ट्या विनिहताः सूता ये त्वां क्लिश्यन्त्यनागसम् ||
१९ ख
वृहन्नडो उवाच:
कथं सैरन्ध्रि मुक्तासि कथं पापाश्च ते हताः |
२० क
वृहन्नडो उवाच:
इच्छामि वै तव श्रोतुं सर्वमेव यथातथम् ||
२० ख
सैरन्ध्र्यु उवाच:
वृहन्नडे किं नु तव सैरन्ध्र्या कार्यमद्य वै |
२१ क
सैरन्ध्र्यु उवाच:
या त्वं वससि कल्याणि सदा कन्यापुरे सुखम् ||
२१ ख
सैरन्ध्र्यु उवाच:
न हि दुःखं समाप्नोषि सैरन्ध्री यदुपाश्नुते |
२२ क
सैरन्ध्र्यु उवाच:
तेन मां दुःखितामेवं पृच्छसे प्रहसन्निव ||
२२ ख
वृहन्नडो उवाच:
वृहन्नडापि कल्याणि दुःखमाप्नोत्यनुत्तमम् |
२३ क
वृहन्नडो उवाच:
तिर्यग्योनिगता वाले न चैनामववुध्यसे ||
२३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः सहैव कन्याभिर्द्रौपदी राजवेश्म तत् |
२४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रविवेश सुदेष्णाय़ाः समीपमपलाय़िनी ||
२४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तामव्रवीद्राजपुत्री विराटवचनादिदम् |
२५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सैरन्ध्रि गम्यतां शीघ्रं यत्र कामय़से गतिम् ||
२५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
राजा विभेति भद्रं ते गन्धर्वेभ्यः पराभवात् |
२६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
त्वं चापि तरुणी सुभ्रु रूपेणाप्रतिमा भुवि ||
२६ ख
सैरन्ध्र्यु उवाच:
त्रय़ोदशाहमात्रं मे राजा क्षमतु भामिनि |
२७ क
सैरन्ध्र्यु उवाच:
कृतकृत्या भविष्यन्ति गन्धर्वास्ते न संशय़ः ||
२७ ख
सैरन्ध्र्यु उवाच:
ततो मां तेऽपनेष्यन्ति करिष्यन्ति च ते प्रिय़म् |
२८ क
सैरन्ध्र्यु उवाच:
ध्रुवं च श्रेय़सा राजा योक्ष्यते सह वान्धवैः ||
२८ ख