chevron_left आदि पर्व अध्याय ४९
सूत उवाच:
तत आहूय़ पुत्रं स्वं जरत्कारुर्भुजङ्गमा |
१ क
सूत उवाच:
वासुकेर्नागराजस्य वचनादिदमव्रवीत् ||
१ ख
सूत उवाच:
अहं तव पितुः पुत्र भ्रात्रा दत्ता निमित्ततः |
२ क
सूत उवाच:
कालः स चाय़ं सम्प्राप्तस्तत्कुरुष्व यथातथम् ||
२ ख
आस्तीक उवाच:
किंनिमित्तं मम पितुर्दत्ता त्वं मातुलेन मे |
३ क
आस्तीक उवाच:
तन्ममाचक्ष्व तत्त्वेन श्रुत्वा कर्तास्मि तत्तथा ||
३ ख
सूत उवाच:
तत आचष्ट सा तस्मै वान्धवानां हितैषिणी |
४ क
सूत उवाच:
भगिनी नागराजस्य जरत्कारुरविक्लवा ||
४ ख
सूत उवाच:
भुजगानामशेषाणां माता कद्रूरिति श्रुतिः |
५ क
सूत उवाच:
तय़ा शप्ता रुषितय़ा सुता यस्मान्निवोध तत् ||
५ ख
सूत उवाच:
उच्छैःश्रवाः सोऽश्वराजो यन्मिथ्या न कृतो मम |
६ क
सूत उवाच:
विनतानिमित्तं पणिते दासभावाय़ पुत्रकाः ||
६ ख
सूत उवाच:
जनमेजय़स्य वो यज्ञे धक्ष्यत्यनिलसारथिः |
७ क
सूत उवाच:
तत्र पञ्चत्वमापन्नाः प्रेतलोकं गमिष्यथ ||
७ ख
सूत उवाच:
तां च शप्तवतीमेवं साक्षाल्लोकपितामहः |
८ क
सूत उवाच:
एवमस्त्विति तद्वाक्यं प्रोवाचानुमुमोद च ||
८ ख
सूत उवाच:
वासुकिश्चापि तच्छ्रुत्वा पितामहवचस्तदा |
९ क
सूत उवाच:
अमृते मथिते तात देवाञ्शरणमीय़िवान् ||
९ ख
सूत उवाच:
सिद्धार्थाश्च सुराः सर्वे प्राप्यामृतमनुत्तमम् |
१० क
सूत उवाच:
भ्रातरं मे पुरस्कृत्य प्रजापतिमुपागमन् ||
१० ख
सूत उवाच:
ते तं प्रसादय़ामासुर्देवाः सर्वे पितामहम् |
११ क
सूत उवाच:
राज्ञा वासुकिना सार्धं स शापो न भवेदिति ||
११ ख
सूत उवाच:
वासुकिर्नागराजोऽय़ं दुःखितो ज्ञातिकारणात् |
१२ क
सूत उवाच:
अभिशापः स मात्रास्य भगवन्न भवेदिति ||
१२ ख
व्रह्मो उवाच:
जरत्कारुर्जरत्कारुं यां भार्यां समवाप्स्यति |
१३ क
व्रह्मो उवाच:
तत्र जातो द्विजः शापाद्भुजगान्मोक्षय़िष्यति ||
१३ ख
जरत्कारुरु उवाच:
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं वासुकिः पन्नगेश्वरः |
१४ क
जरत्कारुरु उवाच:
प्रादान्माममरप्रख्य तव पित्रे महात्मने |
१४ ख
जरत्कारुरु उवाच:
प्रागेवानागते काले तत्र त्वं मय़्यजाय़थाः ||
१४ ग
जरत्कारुरु उवाच:
अय़ं स कालः सम्प्राप्तो भय़ान्नस्त्रातुमर्हसि |
१५ क
जरत्कारुरु उवाच:
भ्रातरं चैव मे तस्मात्त्रातुमर्हसि पावकात् ||
१५ ख
जरत्कारुरु उवाच:
अमोघं नः कृतं तत्स्याद्यदहं तव धीमते |
१६ क
जरत्कारुरु उवाच:
पित्रे दत्ता विमोक्षार्थं कथं वा पुत्र मन्यसे ||
१६ ख
सूत उवाच:
एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा सोऽस्तीको मातरं तदा |
१७ क
सूत उवाच:
अव्रवीद्दुःखसन्तप्तं वासुकिं जीवय़न्निव ||
१७ ख
सूत उवाच:
अहं त्वां मोक्षय़िष्यामि वासुके पन्नगोत्तम |
१८ क
सूत उवाच:
तस्माच्छापान्महासत्त्व सत्यमेतद्व्रवीमि ते ||
१८ ख
सूत उवाच:
भव स्वस्थमना नाग न हि ते विद्यते भय़म् |
१९ क
सूत उवाच:
प्रय़तिष्ये तथा सौम्य यथा श्रेय़ो भविष्यति |
१९ ख
सूत उवाच:
न मे वागनृतं प्राह स्वैरेष्वपि कुतोऽन्यथा ||
१९ ग
सूत उवाच:
तं वै नृपवरं गत्वा दीक्षितं जनमेजय़म् |
२० क
सूत उवाच:
वाग्भिर्मङ्गलय़ुक्ताभिस्तोषय़िष्येऽद्य मातुल |
२० ख
सूत उवाच:
यथा स यज्ञो नृपतेर्निर्वर्तिष्यति सत्तम ||
२० ग
सूत उवाच:
स सम्भावय़ नागेन्द्र मय़ि सर्वं महामते |
२१ क
सूत उवाच:
न ते मय़ि मनो जातु मिथ्या भवितुमर्हति ||
२१ ख
वासुकिरु उवाच:
आस्तीक परिघूर्णामि हृदय़ं मे विदीर्यते |
२२ क
वासुकिरु उवाच:
दिशश्च न प्रजानामि व्रह्मदण्डनिपीडितः ||
२२ ख
आस्तीक उवाच:
न सन्तापस्त्वय़ा कार्यः कथञ्चित्पन्नगोत्तम |
२३ क
आस्तीक उवाच:
दीप्तादग्नेः समुत्पन्नं नाशय़िष्यामि ते भय़म् ||
२३ ख
आस्तीक उवाच:
व्रह्मदण्डं महाघोरं कालाग्निसमतेजसम् |
२४ क
आस्तीक उवाच:
नाशय़िष्यामि मात्र त्वं भय़ं कार्षीः कथञ्चन ||
२४ ख
सूत उवाच:
ततः स वासुकेर्घोरमपनीय़ मनोज्वरम् |
२५ क
सूत उवाच:
आधाय़ चात्मनोऽङ्गेषु जगाम त्वरितो भृशम् ||
२५ ख
सूत उवाच:
जनमेजय़स्य तं यज्ञं सर्वैः समुदितं गुणैः |
२६ क
सूत उवाच:
मोक्षाय़ भुजगेन्द्राणामास्तीको द्विजसत्तमः ||
२६ ख
सूत उवाच:
स गत्वापश्यदास्तीको यज्ञाय़तनमुत्तमम् |
२७ क
सूत उवाच:
वृतं सदस्यैर्वहुभिः सूर्यवह्निसमप्रभैः ||
२७ ख
सूत उवाच:
स तत्र वारितो द्वाःस्थैः प्रविशन्द्विजसत्तमः |
२८ क
सूत उवाच:
अभितुष्टाव तं यज्ञं प्रवेशार्थी द्विजोत्तमः ||
२८ ख