सञ्जय़ उवाच:
तस्मिंस्तु निहते वीरे सौभद्रे रथय़ूथपे |
१ क
सञ्जय़ उवाच:
विमुक्तरथसंनाहाः सर्वे निक्षिप्तकार्मुकाः ||
१ ख
सञ्जय़ उवाच:
उपोपविष्टा राजानं परिवार्य युधिष्ठिरम् |
२ क
सञ्जय़ उवाच:
तदेव दुःखं ध्याय़न्तः सौभद्रगतमानसाः ||
२ ख
सञ्जय़ उवाच:
ततो युधिष्ठिरो राजा विललाप सुदुःखितः |
३ क
सञ्जय़ उवाच:
अभिमन्यौ हते वीरे भ्रातुः पुत्रे महारथे ||
३ ख
सञ्जय़ उवाच:
द्रोणानीकमसम्वाधं मम प्रिय़चिकीर्षय़ा |
४ क
सञ्जय़ उवाच:
भित्त्वा व्यूहं प्रविष्टोऽसौ गोमध्यमिव केसरी ||
४ ख
सञ्जय़ उवाच:
यस्य शूरा महेष्वासाः प्रत्यनीकगता रणे |
५ क
सञ्जय़ उवाच:
प्रभग्ना विनिवर्तन्ते कृतास्त्रा युद्धदुर्मदाः ||
५ ख
सञ्जय़ उवाच:
अत्यन्तशत्रुरस्माकं येन दुःशासनः शरैः |
६ क
सञ्जय़ उवाच:
क्षिप्रं ह्यभिमुखः सङ्क्ये विसञ्ज्ञो विमुखीकृतः ||
६ ख
सञ्जय़ उवाच:
स तीर्त्वा दुस्तरं वीरो द्रोणानीकमहार्णवम् |
७ क
सञ्जय़ उवाच:
प्राप्य दौःशासनिं कार्ष्णिर्यातो वैवस्वतक्षय़म् ||
७ ख
सञ्जय़ उवाच:
कथं द्रक्ष्यामि कौन्तेय़ं सौभद्रे निहतेऽर्जुनम् |
८ क
सञ्जय़ उवाच:
सुभद्रां वा महाभागां प्रिय़ं पुत्रमपश्यतीम् ||
८ ख
सञ्जय़ उवाच:
किं स्विद्वय़मपेतार्थमश्लिष्टमसमञ्जसम् |
९ क
सञ्जय़ उवाच:
तावुभौ प्रतिवक्ष्यामो हृषीकेशधनञ्जय़ौ ||
९ ख
सञ्जय़ उवाच:
अहमेव सुभद्राय़ाः केशवार्जुनय़ोरपि |
१० क
सञ्जय़ उवाच:
प्रिय़कामो जय़ाकाङ्क्षी कृतवानिदमप्रिय़म् ||
१० ख
सञ्जय़ उवाच:
न लुव्धो वुध्यते दोषान्मोहाल्लोभः प्रवर्तते |
११ क
सञ्जय़ उवाच:
मधु लिप्सुर्हि नापश्यं प्रपातमिदमीदृशम् ||
११ ख
सञ्जय़ उवाच:
यो हि भोज्ये पुरस्कार्यो यानेषु शय़नेषु च |
१२ क
सञ्जय़ उवाच:
भूषणेषु च सोऽस्माभिर्वालो युधि पुरस्कृतः ||
१२ ख
सञ्जय़ उवाच:
कथं हि वालस्तरुणो युद्धानामविशारदः |
१३ क
सञ्जय़ उवाच:
सदश्व इव सम्वाधे विषमे क्षेममर्हति ||
१३ ख
सञ्जय़ उवाच:
नो चेद्धि वय़मप्येनं महीमनुशय़ीमहि |
१४ क
सञ्जय़ उवाच:
वीभत्सोः कोपदीप्तस्य दग्धाः कृपणचक्षुषा ||
१४ ख
सञ्जय़ उवाच:
अलुव्धो मतिमान्ह्रीमान्क्षमावान्रूपवान्वली |
१५ क
सञ्जय़ उवाच:
वपुष्मान्मानकृद्वीरः प्रिय़ः सत्यपराय़णः ||
१५ ख
सञ्जय़ उवाच:
यस्य श्लाघन्ति विवुधाः कर्माण्यूर्जितकर्मणः |
१६ क
सञ्जय़ उवाच:
निवातकवचाञ्जघ्ने कालकेय़ांश्च वीर्यवान् ||
१६ ख
सञ्जय़ उवाच:
महेन्द्रशत्रवो येन हिरण्यपुरवासिनः |
१७ क
सञ्जय़ उवाच:
अक्ष्णोर्निमेषमात्रेण पौलोमाः सगणा हताः ||
१७ ख
सञ्जय़ उवाच:
परेभ्योऽप्यभय़ार्थिभ्यो यो ददात्यभय़ं विभुः |
१८ क
सञ्जय़ उवाच:
तस्यास्माभिर्न शकितस्त्रातुमद्यात्मजो भय़ात् ||
१८ ख
सञ्जय़ उवाच:
भय़ं तु सुमहत्प्राप्तं धार्तराष्ट्रं महद्वलम् |
१९ क
सञ्जय़ उवाच:
पार्थः पुत्रवधात्क्रुद्धः कौरवाञ्शोषय़िष्यति ||
१९ ख
सञ्जय़ उवाच:
क्षुद्रः क्षुद्रसहाय़श्च स्वपक्षक्षय़मातुरः |
२० क
सञ्जय़ उवाच:
व्यक्तं दुर्योधनो दृष्ट्वा शोचन्हास्यति जीवितम् ||
२० ख
सञ्जय़ उवाच:
न मे जय़ः प्रीतिकरो न राज्यं; न चामरत्वं न सुरैः सलोकता |
२१ क
सञ्जय़ उवाच:
इमं समीक्ष्याप्रतिवीर्यपौरुषं; निपातितं देववरात्मजात्मजम् ||
२१ ख