युधिष्ठिर उवाच:
कथंवीर्यः समभवत्स राजा वदतां वरः |
१ क
युधिष्ठिर उवाच:
कथं च जातरूपेण समय़ुज्यत स द्विज ||
१ ख
युधिष्ठिर उवाच:
क्व च तत्साम्प्रतं द्रव्यं भगवन्नवतिष्ठते |
२ क
युधिष्ठिर उवाच:
कथं च शक्यमस्माभिस्तदवाप्तुं तपोधन ||
२ ख
व्यास उवाच:
असुराश्चैव देवाश्च दक्षस्यासन्प्रजापतेः |
३ क
व्यास उवाच:
अपत्यं वहुलं तात तेऽस्पर्धन्त परस्परम् ||
३ ख
व्यास उवाच:
तथैवाङ्गिरसः पुत्रौ व्रततुल्यौ वभूवतुः |
४ क
व्यास उवाच:
वृहस्पतिर्वृहत्तेजाः संवर्तश्च तपोधनः ||
४ ख
व्यास उवाच:
तावपि स्पर्धिनौ राजन्पृथगास्तां परस्परम् |
५ क
व्यास उवाच:
वृहस्पतिश्च संवर्तं वाधते स्म पुनः पुनः ||
५ ख
व्यास उवाच:
स वाध्यमानः सततं भ्रात्रा ज्येष्ठेन भारत |
६ क
व्यास उवाच:
अर्थानुत्सृज्य दिग्वासा वनवासमरोचय़त् ||
६ ख
व्यास उवाच:
वासवोऽप्यसुरान्सर्वान्निर्जित्य च निहत्य च |
७ क
व्यास उवाच:
इन्द्रत्वं प्राप्य लोकेषु ततो वव्रे पुरोहितम् |
७ ख
व्यास उवाच:
पुत्रमङ्गिरसो ज्येष्ठं विप्रश्रेष्ठं वृहस्पतिम् ||
७ ग
व्यास उवाच:
याज्यस्त्वङ्गिरसः पूर्वमासीद्राजा करन्धमः |
८ क
व्यास उवाच:
वीर्येणाप्रतिमो लोके वृत्तेन च वलेन च |
८ ख
व्यास उवाच:
शतक्रतुरिवौजस्वी धर्मात्मा संशितव्रतः ||
८ ग
व्यास उवाच:
वाहनं यस्य योधाश्च द्रव्याणि विविधानि च |
९ क
व्यास उवाच:
ध्यानादेवाभवद्राजन्मुखवातेन सर्वशः ||
९ ख
व्यास उवाच:
स गुणैः पार्थिवान्सर्वान्वशे चक्रे नराधिपः |
१० क
व्यास उवाच:
सञ्जीव्य कालमिष्टं च सशरीरो दिवं गतः ||
१० ख
व्यास उवाच:
वभूव तस्य पुत्रस्तु यय़ातिरिव धर्मवित् |
११ क
व्यास उवाच:
अविक्षिन्नाम शत्रुक्षित्स वशे कृतवान्महीम् |
११ ख
व्यास उवाच:
विक्रमेण गुणैश्चैव पितेवासीत्स पार्थिवः ||
११ ग
व्यास उवाच:
तस्य वासवतुल्योऽभून्मरुत्तो नाम वीर्यवान् |
१२ क
व्यास उवाच:
पुत्रस्तमनुरक्ताभूत्पृथिवी सागराम्वरा ||
१२ ख
व्यास उवाच:
स्पर्धते सततं स स्म देवराजेन पार्थिवः |
१३ क
व्यास उवाच:
वासवोऽपि मरुत्तेन स्पर्धते पाण्डुनन्दन ||
१३ ख
व्यास उवाच:
शुचिः स गुणवानासीन्मरुत्तः पृथिवीपतिः |
१४ क
व्यास उवाच:
यतमानोऽपि यं शक्रो न विशेषय़ति स्म ह ||
१४ ख
व्यास उवाच:
सोऽशक्नुवन्विशेषाय़ समाहूय़ वृहस्पतिम् |
१५ क
व्यास उवाच:
उवाचेदं वचो देवैः सहितो हरिवाहनः ||
१५ ख
व्यास उवाच:
वृहस्पते मरुत्तस्य मा स्म कार्षीः कथञ्चन |
१६ क
व्यास उवाच:
दैवं कर्माथ वा पित्र्यं कर्तासि मम चेत्प्रिय़म् ||
१६ ख
व्यास उवाच:
अहं हि त्रिषु लोकेषु सुराणां च वृहस्पते |
१७ क
व्यास उवाच:
इन्द्रत्वं प्राप्तवानेको मरुत्तस्तु महीपतिः ||
१७ ख
व्यास उवाच:
कथं ह्यमर्त्यं व्रह्मंस्त्वं याजय़ित्वा सुराधिपम् |
१८ क
व्यास उवाच:
याजय़ेर्मृत्युसंय़ुक्तं मरुत्तमविशङ्कय़ा ||
१८ ख
व्यास उवाच:
मां वा वृणीष्व भद्रं ते मरुत्तं वा महीपतिम् |
१९ क
व्यास उवाच:
परित्यज्य मरुत्तं वा यथाजोषं भजस्व माम् ||
१९ ख
व्यास उवाच:
एवमुक्तः स कौरव्य देवराज्ञा वृहस्पतिः |
२० क
व्यास उवाच:
मुहूर्तमिव सञ्चिन्त्य देवराजानमव्रवीत् ||
२० ख
व्यास उवाच:
त्वं भूतानामधिपतिस्त्वय़ि लोकाः प्रतिष्ठिताः |
२१ क
व्यास उवाच:
नमुचेर्विश्वरूपस्य निहन्ता त्वं वलस्य च ||
२१ ख
व्यास उवाच:
त्वमाजहर्थ देवानामेको वीर श्रिय़ं पराम् |
२२ क
व्यास उवाच:
त्वं विभर्षि भुवं द्यां च सदैव वलसूदन ||
२२ ख
व्यास उवाच:
पौरोहित्यं कथं कृत्वा तव देवगणेश्वर |
२३ क
व्यास उवाच:
याजय़ेय़महं मर्त्यं मरुत्तं पाकशासन ||
२३ ख
व्यास उवाच:
समाश्वसिहि देवेश नाहं मर्त्याय़ कर्हिचित् |
२४ क
व्यास उवाच:
ग्रहीष्यामि स्रुवं यज्ञे शृणु चेदं वचो मम ||
२४ ख
व्यास उवाच:
हिरण्यरेतसोऽम्भः स्यात्परिवर्तेत मेदिनी |
२५ क
व्यास उवाच:
भासं च न रविः कुर्यान्मत्सत्यं विचलेद्यदि ||
२५ ख
व्यास उवाच:
वृहस्पतिवचः श्रुत्वा शक्रो विगतमत्सरः |
२६ क
व्यास उवाच:
प्रशस्यैनं विवेशाथ स्वमेव भवनं तदा ||
२६ ख