धृतराष्ट्र उवाच:
आददानस्य शस्त्रं हि क्षत्रधर्मं परीप्सतः |
५१ क
धृतराष्ट्र उवाच:
निधनं व्राह्मणस्याजौ वरमेवाहुरुत्तमम् ||
५१ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
स वै शोचामि सर्वान्वै ये युय़ुत्सन्ति पाण्डवान् |
५२ क
धृतराष्ट्र उवाच:
विक्रुष्टं विदुरेणादौ तदेतद्भय़मागतम् ||
५२ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
न तु मन्ये विघाताय़ ज्ञानं दुःखस्य सञ्जय़ |
५३ क
धृतराष्ट्र उवाच:
भवत्यतिवले ह्येतज्ज्ञानमप्युपघातकम् ||
५३ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
ऋषय़ो ह्यपि निर्मुक्ताः पश्यन्तो लोकसङ्ग्रहान् |
५४ क
धृतराष्ट्र उवाच:
सुखे भवन्ति सुखिनस्तथा दुःखेन दुःखिताः ||
५४ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
किं पुनर्योऽहमासक्तस्तत्र तत्र सहस्रधा |
५५ क
धृतराष्ट्र उवाच:
पुत्रेषु राज्यदारेषु पौत्रेष्वपि च वन्धुषु ||
५५ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
संशय़े तु महत्यस्मिन्किं नु मे क्षममुत्तमम् |
५६ क
धृतराष्ट्र उवाच:
विनाशं ह्येव पश्यामि कुरूणामनुचिन्तय़न् ||
५६ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
द्यूतप्रमुखमाभाति कुरूणां व्यसनं महत् |
५७ क
धृतराष्ट्र उवाच:
मन्देनैश्वर्यकामेन लोभात्पापमिदं कृतम् ||
५७ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
मन्ये पर्याय़धर्मोऽय़ं कालस्यात्यन्तगामिनः |
५८ क
धृतराष्ट्र उवाच:
चक्रे प्रधिरिवासक्तो नास्य शक्यं पलाय़ितुम् ||
५८ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
किं नु कार्यं कथं कुर्यां क्व नु गच्छामि सञ्जय़ |
५९ क
धृतराष्ट्र उवाच:
एते नश्यन्ति कुरवो मन्दाः कालवशं गताः ||
५९ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
अवशोऽहं पुरा तात पुत्राणां निहते शते |
६० क
धृतराष्ट्र उवाच:
श्रोष्यामि निनदं स्त्रीणां कथं मां मरणं स्पृशेत् ||
६० ख
धृतराष्ट्र उवाच:
यथा निदाघे ज्वलनः समिद्धो; दहेत्कक्षं वाय़ुना चोद्यमानः |
६१ क
धृतराष्ट्र उवाच:
गदाहस्तः पाण्डवस्तद्वदेव; हन्ता मदीय़ान्सहितोऽर्जुनेन ||
६१ ख