जनमेजय़ उवाच:
वालो वाक्यं स्थविर इव प्रभाषते; नाय़ं वालः स्थविरोऽय़ं मतो मे |
१ क
जनमेजय़ उवाच:
इच्छाम्यहं वरमस्मै प्रदातुं; तन्मे विप्रा वितरध्वं समेताः ||
१ ख
सदस्या ऊचुः:
वालोऽपि विप्रो मान्य एवेह राज्ञां; यश्चाविद्वान्यश्च विद्वान्यथावत् |
२ क
सदस्या ऊचुः:
सर्वान्कामांस्त्वत्त एषोऽर्हतेऽद्य; यथा च नस्तक्षक एति शीघ्रम् ||
२ ख
सूत उवाच:
व्याहर्तुकामे वरदे नृपे द्विजं; वरं वृणीष्वेति ततोऽभ्युवाच |
३ क
सूत उवाच:
होता वाक्यं नातिहृष्टान्तरात्मा; कर्मण्यस्मिंस्तक्षको नैति तावत् ||
३ ख
जनमेजय़ उवाच:
यथा चेदं कर्म समाप्यते मे; यथा च नस्तक्षक एति शीघ्रम् |
४ क
जनमेजय़ उवाच:
तथा भवन्तः प्रय़तन्तु सर्वे; परं शक्त्या स हि मे विद्विषाणः ||
४ ख
ऋत्विज ऊचुः:
यथा शास्त्राणि नः प्राहुर्यथा शंसति पावकः |
५ क
ऋत्विज ऊचुः:
इन्द्रस्य भवने राजंस्तक्षको भय़पीडितः ||
५ ख
सूत उवाच:
यथा सूतो लोहिताक्षो महात्मा; पौराणिको वेदितवान्पुरस्तात् |
६ क
सूत उवाच:
स राजानं प्राह पृष्टस्तदानीं; यथाहुर्विप्रास्तद्वदेतन्नृदेव ||
६ ख
सूत उवाच:
पुराणमागम्य ततो व्रवीम्यहं; दत्तं तस्मै वरमिन्द्रेण राजन् |
७ क
सूत उवाच:
वसेह त्वं मत्सकाशे सुगुप्तो; न पावकस्त्वां प्रदहिष्यतीति ||
७ ख
सूत उवाच:
एतच्छ्रुत्वा दीक्षितस्तप्यमान; आस्ते होतारं चोदय़न्कर्मकाले |
८ क
सूत उवाच:
होता च यत्तः स जुहाव मन्त्रै; रथो इन्द्रः स्वय़मेवाजगाम ||
८ ख
सूत उवाच:
विमानमारुह्य महानुभावः; सर्वैर्देवैः परिसंस्तूय़मानः |
९ क
सूत उवाच:
वलाहकैश्चाप्यनुगम्यमानो; विद्याधरैरप्सरसां गणैश्च ||
९ ख
सूत उवाच:
तस्योत्तरीय़े निहितः स नागो; भय़ोद्विग्नः शर्म नैवाभ्यगच्छत् |
१० क
सूत उवाच:
ततो राजा मन्त्रविदोऽव्रवीत्पुनः; क्रुद्धो वाक्यं तक्षकस्यान्तमिच्छन् ||
१० ख
सूत उवाच:
इन्द्रस्य भवने विप्रा यदि नागः स तक्षकः |
११ क
सूत उवाच:
तमिन्द्रेणैव सहितं पातय़ध्वं विभावसौ ||
११ ख
ऋत्विज ऊचुः:
अय़माय़ाति वै तूर्णं तक्षकस्ते वशं नृप |
१२ क
ऋत्विज ऊचुः:
श्रूय़तेऽस्य महान्नादो रुवतो भैरवं भय़ात् ||
१२ ख
ऋत्विज ऊचुः:
नूनं मुक्तो वज्रभृता स नागो; भ्रष्टश्चाङ्कान्मन्त्रविस्रस्तकाय़ः |
१३ क
ऋत्विज ऊचुः:
घूर्णन्नाकाशे नष्टसञ्ज्ञोऽभ्युपैति; तीव्रान्निःश्वासान्निःश्वसन्पन्नगेन्द्रः ||
१३ ख
ऋत्विज ऊचुः:
वर्तते तव राजेन्द्र कर्मैतद्विधिवत्प्रभो |
१४ क
ऋत्विज ऊचुः:
अस्मै तु द्विजमुख्याय़ वरं त्वं दातुमर्हसि ||
१४ ख
जनमेजय़ उवाच:
वालाभिरूपस्य तवाप्रमेय़; वरं प्रय़च्छामि यथानुरूपम् |
१५ क
जनमेजय़ उवाच:
वृणीष्व यत्तेऽभिमतं हृदि स्थितं; तत्ते प्रदास्याम्यपि चेददेय़म् ||
१५ ख
सूत उवाच:
पतिष्यमाणे नागेन्द्रे तक्षके जातवेदसि |
१६ क
सूत उवाच:
इदमन्तरमित्येवं तदास्तीकोऽभ्यचोदय़त् ||
१६ ख
सूत उवाच:
वरं ददासि चेन्मह्यं वृणोमि जनमेजय़ |
१७ क
सूत उवाच:
सत्रं ते विरमत्वेतन्न पतेय़ुरिहोरगाः ||
१७ ख
सूत उवाच:
एवमुक्तस्ततो राजा व्रह्मन्पारिक्षितस्तदा |
१८ क
सूत उवाच:
नातिहृष्टमना वाक्यमास्तीकमिदमव्रवीत् ||
१८ ख
सूत उवाच:
सुवर्णं रजतं गाश्च यच्चान्यन्मन्यसे विभो |
१९ क
सूत उवाच:
तत्ते दद्यां वरं विप्र न निवर्तेत्क्रतुर्मम ||
१९ ख
आस्तीक उवाच:
सुवर्णं रजतं गाश्च न त्वां राजन्वृणोम्यहम् |
२० क
आस्तीक उवाच:
सत्रं ते विरमत्वेतत्स्वस्ति मातृकुलस्य नः ||
२० ख
सूत उवाच:
आस्तीकेनैवमुक्तस्तु राजा पारिक्षितस्तदा |
२१ क
सूत उवाच:
पुनः पुनरुवाचेदमास्तीकं वदतां वरम् ||
२१ ख
सूत उवाच:
अन्यं वरय़ भद्रं ते वरं द्विजवरोत्तम |
२२ क
सूत उवाच:
अय़ाचत न चाप्यन्यं वरं स भृगुनन्दन ||
२२ ख
सूत उवाच:
ततो वेदविदस्तत्र सदस्याः सर्व एव तम् |
२३ क
सूत उवाच:
राजानमूचुः सहिता लभतां व्राह्मणो वरम् ||
२३ ख