वैशम्पाय़न उवाच:
अमर्षिणोस्तदान्योन्यं देवदानवय़ोरिव ||
४७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ऐन्द्रं वाय़व्यमाग्नेय़मस्त्रमस्त्रेण पाण्डवः |
४८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
द्रोणेन मुक्तं मुक्तं तु ग्रसते स्म पुनः पुनः ||
४८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवं शूरौ महेष्वासौ विसृजन्तौ शिताञ्शरान् |
४९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
एकच्छाय़ं चक्रतुस्तावाकाशं शरवृष्टिभिः ||
४९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततोऽर्जुनेन मुक्तानां पततां च शरीरिषु |
५० क
वैशम्पाय़न उवाच:
पर्वतेष्विव वज्राणां शराणां श्रूय़ते स्वनः ||
५० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो नागा रथाश्चैव सादिनश्च विशां पते |
५१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शोणिताक्ता व्यदृश्यन्त पुष्पिता इव किंशुकाः ||
५१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वाहुभिश्च सकेय़ूरैर्विचित्रैश्च महारथैः |
५२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सुवर्णचित्रैः कवचैर्ध्वजैश्च विनिपातितैः ||
५२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
योधैश्च निहतैस्तत्र पार्थवाणप्रपीडितैः |
५३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वलमासीत्समुद्भ्रान्तं द्रोणार्जुनसमागमे ||
५३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
विधुन्वानौ तु तौ वीरौ धनुषी भारसाधने |
५४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आच्छादय़ेतामन्योन्यं तितक्षन्तौ रणेषुभिः ||
५४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अथान्तरिक्षे नादोऽभूद्द्रोणं तत्र प्रशंसताम् |
५५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दुष्करं कृतवान्द्रोणो यदर्जुनमय़ोधय़त् ||
५५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रमाथिनं महावीर्यं दृढमुष्टिं दुरासदम् |
५६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
जेतारं देवदैत्यानां सर्पाणां च महारथम् ||
५६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अविश्रमं च शिक्षां च लाघवं दूरपातिताम् |
५७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पार्थस्य समरे दृष्ट्वा द्रोणस्याभूच्च विस्मय़ः ||
५७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अथ गाण्डीवमुद्यम्य दिव्यं धनुरमर्षणः |
५८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विचकर्ष रणे पार्थो वाहुभ्यां भरतर्षभ ||
५८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्य वाणमय़ं वर्षं शलभानामिवाय़तम् |
५९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
न च वाणान्तरे वाय़ुरस्य शक्नोति सर्पितुम् ||
५९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अनिशं सन्दधानस्य शरानुत्सृजतस्तदा |
६० क
वैशम्पाय़न उवाच:
ददृशे नान्तरं किञ्चित्पार्थस्याददतोऽपि च ||
६० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तथा शीघ्रास्त्रय़ुद्धे तु वर्तमाने सुदारुणे |
६१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शीघ्राच्छीघ्रतरं पार्थः शरानन्यानुदीरय़त् ||
६१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः शतसहस्राणि शराणां नतपर्वणाम् |
६२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
युगपत्प्रापतंस्तत्र द्रोणस्य रथमन्तिकात् ||
६२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अवकीर्यमाणे द्रोणे तु शरैर्गाण्डीवधन्वना |
६३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
हाहाकारो महानासीत्सैन्यानां भरतर्षभ ||
६३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पाण्डवस्य तु शीघ्रास्त्रं मघवान्समपूजय़त् |
६४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गन्धर्वाप्सरसश्चैव ये च तत्र समागताः ||
६४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो वृन्देन महता रथानां रथय़ूथपः |
६५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आचार्यपुत्रः सहसा पाण्डवं प्रत्यवारय़त् ||
६५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अश्वत्थामा तु तत्कर्म हृदय़ेन महात्मनः |
६६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पूजय़ामास पार्थस्य कोपं चास्याकरोद्भृशम् ||
६६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स मन्युवशमापन्नः पार्थमभ्यद्रवद्रणे |
६७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
किरञ्शरसहस्राणि पर्जन्य इव वृष्टिमान् ||
६७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
आवृत्य तु महावाहुर्यतो द्रौणिस्ततो हय़ान् |
६८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अन्तरं प्रददौ पार्थो द्रोणस्य व्यपसर्पितुम् ||
६८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स तु लव्ध्वान्तरं तूर्णमपाय़ाज्जवनैर्हय़ैः |
६९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
छिन्नवर्मध्वजः शूरो निकृत्तः परमेषुभिः ||
६९ ख