वैशम्पाय़न उवाच:
तं पार्थः प्रतिजग्राह वाय़ुवेगमिवोद्धतम् |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शरजालेन महता वर्षमाणमिवाम्वुदम् ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तय़ोर्देवासुरसमः संनिपातो महानभूत् |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
किरतोः शरजालानि वृत्रवासवय़ोरिव ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
न स्म सूर्यस्तदा भाति न च वाति समीरणः |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शरगाढे कृते व्योम्नि छाय़ाभूते समन्ततः ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
महांश्चटचटाशव्दो योधय़ोर्हन्यमानय़ोः |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दह्यतामिव वेणूनामासीत्परपुरञ्जय़ ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
हय़ानस्यार्जुनः सर्वान्कृतवानल्पजीवितान् |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
स राजन्न प्रजानाति दिशं काञ्चन मोहितः ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो द्रौणिर्महावीर्यः पार्थस्य विचरिष्यतः |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विवरं सूक्ष्ममालोक्य ज्यां चिच्छेद क्षुरेण ह |
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तदस्यापूजय़न्देवाः कर्म दृष्ट्वातिमानुषम् ||
६ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो द्रौणिर्धनूंष्यष्टौ व्यपक्रम्य नरर्षभम् |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पुनरभ्याहनत्पार्थं हृदय़े कङ्कपत्रिभिः ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः पार्थो महावाहुः प्रहस्य स्वनवत्तदा |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
योजय़ामास नवय़ा मौर्व्या गाण्डीवमोजसा ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततोऽर्धचन्द्रमावृत्य तेन पार्थः समागमत् |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वारणेनेव मत्तेन मत्तो वारणय़ूथपः ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः प्रववृते युद्धं पृथिव्यामेकवीरय़ोः |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
रणमध्ये द्वय़ोरेव सुमहल्लोमहर्षणम् ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तौ वीरौ कुरवः सर्वे ददृशुर्विस्मय़ान्विताः |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
युध्यमानौ महात्मानौ यूथपाविव सङ्गतौ ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तौ समाजघ्नतुर्वीरावन्योन्यं पुरुषर्षभौ |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शरैराशीविषाकारैर्ज्वलद्भिरिव पन्नगैः ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अक्षय़्याविषुधी दिव्यौ पाण्डवस्य महात्मनः |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तेन पार्थो रणे शूरस्तस्थौ गिरिरिवाचलः ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अश्वत्थाम्नः पुनर्वाणाः क्षिप्रमभ्यस्यतो रणे |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
जग्मुः परिक्षय़ं शीघ्रमभूत्तेनाधिकोऽर्जुनः ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः कर्णो महच्चापं विकृष्याभ्यधिकं रुषा |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अवाक्षिपत्ततः शव्दो हाहाकारो महानभूत् ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तत्र चक्षुर्दधे पार्थो यत्र विस्फार्यते धनुः |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ददर्श तत्र राधेय़ं तस्य कोपोऽत्यवीवृधत् ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स रोषवशमापन्नः कर्णमेव जिघांसय़ा |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अवैक्षत विवृत्ताभ्यां नेत्राभ्यां कुरुपुङ्गवः ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तथा तु विमुखे पार्थे द्रोणपुत्रस्य साय़कान् |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
त्वरिताः पुरुषा राजन्नुपाजह्रुः सहस्रशः ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
उत्सृज्य च महावाहुर्द्रोणपुत्रं धनञ्जय़ः |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अभिदुद्राव सहसा कर्णमेव सपत्नजित् ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तमभिद्रुत्य कौन्तेय़ः क्रोधसंरक्तलोचनः |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
कामय़न्द्वैरथे युद्धमिदं वचनमव्रवीत् ||
२० ख