सञ्जय़ उवाच:
शरार्दितः सात्वतेन मर्दमानः स्ववाहिनीम् |
४९ क
सञ्जय़ उवाच:
घोरमार्तस्वरं कृत्वा विदुद्राव महागजः ||
४९ ख
सञ्जय़ उवाच:
हाहाकारो महानासीत्तव सैन्यस्य मारिष |
५० क
सञ्जय़ उवाच:
जलसन्धं हतं दृष्ट्वा वृष्णीनामृषभेण ह ||
५० ख
सञ्जय़ उवाच:
विमुखाश्चाभ्यधावन्त तव योधाः समन्ततः |
५१ क
सञ्जय़ उवाच:
पलाय़ने कृतोत्साहा निरुत्साहा द्विषज्जय़े ||
५१ ख
सञ्जय़ उवाच:
एतस्मिन्नन्तरे राजन्द्रोणः शस्त्रभृतां वरः |
५२ क
सञ्जय़ उवाच:
अभ्ययाज्जवनैरश्वैर्युय़ुधानं महारथम् ||
५२ ख
सञ्जय़ उवाच:
तमुदीर्णं तथा दृष्ट्वा शैनेय़ं कुरुपुङ्गवाः |
५३ क
सञ्जय़ उवाच:
द्रोणेनैव सह क्रुद्धाः सात्यकिं पर्यवारय़न् ||
५३ ख
सञ्जय़ उवाच:
ततः प्रववृते युद्धं कुरूणां सात्वतस्य च |
५४ क
सञ्जय़ उवाच:
द्रोणस्य च रणे राजन्घोरं देवासुरोपमम् ||
५४ ख