सञ्जय़ उवाच:
तान्निवृत्तान्रणे शूरान्राधेय़ः शत्रुतापनः |
४८ क
सञ्जय़ उवाच:
अनेकशो महाराज वभञ्ज पुरुषर्षभः ||
४८ ख
सञ्जय़ उवाच:
तत्र भारत कर्णेन पाञ्चाला विंशती रथाः |
४९ क
सञ्जय़ उवाच:
निहताः सादय़ः क्रोधाच्चेदय़श्च परःशताः ||
४९ ख
सञ्जय़ उवाच:
कृत्वा शून्यान्रथोपस्थान्वाजिपृष्ठांश्च भारत |
५० क
सञ्जय़ उवाच:
निर्मनुष्यान्गजस्कन्धान्पादातांश्चैव विद्रुतान् ||
५० ख
सञ्जय़ उवाच:
आदित्य इव मध्याह्ने दुर्निरीक्ष्यः परन्तपः |
५१ क
सञ्जय़ उवाच:
कालान्तकवपुः क्रूरः सूतपुत्रश्चचार ह ||
५१ ख
सञ्जय़ उवाच:
एवमेतान्महाराज नरवाजिरथद्विपान् |
५२ क
सञ्जय़ उवाच:
हत्वा तस्थौ महेष्वासः कर्णोऽरिगणसूदनः ||
५२ ख
सञ्जय़ उवाच:
यथा भूतगणान्हत्वा कालस्तिष्ठेन्महावलः |
५३ क
सञ्जय़ उवाच:
तथा स सोमकान्हत्वा तस्थावेको महारथः ||
५३ ख
सञ्जय़ उवाच:
तत्राद्भुतमपश्याम पाञ्चालानां पराक्रमम् |
५४ क
सञ्जय़ उवाच:
वध्यमानापि कर्णेन नाजहू रणमूर्धनि ||
५४ ख
सञ्जय़ उवाच:
राजा दुःशासनश्चैव कृपः शारद्वतस्तथा |
५५ क
सञ्जय़ उवाच:
अश्वत्थामा कृतवर्मा शकुनिश्चापि सौवलः |
५५ ख
सञ्जय़ उवाच:
न्यहनन्पाण्डवीं सेनां शतशोऽथ सहस्रशः ||
५५ ग
सञ्जय़ उवाच:
कर्णपुत्रौ च राजेन्द्र भ्रातरौ सत्यविक्रमौ |
५६ क
सञ्जय़ उवाच:
अनाशय़ेतां वलिनः पाञ्चालान्वै ततस्ततः |
५६ ख
सञ्जय़ उवाच:
तत्र युद्धं तदा ह्यासीत्क्रूरं विशसनं महत् ||
५६ ग
सञ्जय़ उवाच:
तथैव पाण्डवाः शूरा धृष्टद्युम्नशिखण्डिनौ |
५७ क
सञ्जय़ उवाच:
द्रौपदेय़ाश्च सङ्क्रुद्धा अभ्यघ्नंस्तावकं वलम् ||
५७ ख
सञ्जय़ उवाच:
एवमेष क्षय़ो वृत्तः पाण्डवानां ततस्ततः |
५८ क
सञ्जय़ उवाच:
तावकानामपि रणे भीमं प्राप्य महावलम् ||
५८ ख