च्यवन उवाच:
अवश्यं कथनीय़ं मे तवैतन्नरपुङ्गव |
१ क
च्यवन उवाच:
यदर्थं त्वाहमुच्छेत्तुं सम्प्राप्तो मनुजाधिप ||
१ ख
च्यवन उवाच:
भृगूणां क्षत्रिय़ा याज्या नित्यमेव जनाधिप |
२ क
च्यवन उवाच:
ते च भेदं गमिष्यन्ति दैवय़ुक्तेन हेतुना ||
२ ख
च्यवन उवाच:
क्षत्रिय़ाश्च भृगून्सर्वान्वधिष्यन्ति नराधिप |
३ क
च्यवन उवाच:
आ गर्भादनुकृन्तन्तो दैवदण्डनिपीडिताः ||
३ ख
च्यवन उवाच:
तत उत्पत्स्यतेऽस्माकं कुले गोत्रविवर्धनः |
४ क
च्यवन उवाच:
और्वो नाम महातेजा ज्वलनार्कसमद्युतिः ||
४ ख
च्यवन उवाच:
स त्रैलोक्यविनाशाय़ कोपाग्निं जनय़िष्यति |
५ क
च्यवन उवाच:
महीं सपर्वतवनां यः करिष्यति भस्मसात् ||
५ ख
च्यवन उवाच:
कञ्चित्कालं तु तं वह्निं स एव शमय़िष्यति |
६ क
च्यवन उवाच:
समुद्रे वडवावक्त्रे प्रक्षिप्य मुनिसत्तमः ||
६ ख
च्यवन उवाच:
पुत्रं तस्य महाभागमृचीकं भृगुनन्दनम् |
७ क
च्यवन उवाच:
साक्षात्कृत्स्नो धनुर्वेदः समुपस्थास्यतेऽनघ ||
७ ख
च्यवन उवाच:
क्षत्रिय़ाणामभावाय़ दैवय़ुक्तेन हेतुना |
८ क
च्यवन उवाच:
स तु तं प्रतिगृह्यैव पुत्रे सङ्क्रामय़िष्यति ||
८ ख
च्यवन उवाच:
जमदग्नौ महाभागे तपसा भावितात्मनि |
९ क
च्यवन उवाच:
स चापि भृगुशार्दूलस्तं वेदं धारय़िष्यति ||
९ ख
च्यवन उवाच:
कुलात्तु तव धर्मात्मन्कन्यां सोऽधिगमिष्यति |
१० क
च्यवन उवाच:
उद्भावनार्थं भवतो वंशस्य नृपसत्तम ||
१० ख
च्यवन उवाच:
गाधेर्दुहितरं प्राप्य पौत्रीं तव महातपाः |
११ क
च्यवन उवाच:
व्राह्मणं क्षत्रधर्माणं राममुत्पादय़िष्यति ||
११ ख
च्यवन उवाच:
क्षत्रिय़ं विप्रकर्माणं वृहस्पतिमिवौजसा |
१२ क
च्यवन उवाच:
विश्वामित्रं तव कुले गाधेः पुत्रं सुधार्मिकम् |
१२ ख
च्यवन उवाच:
तपसा महता युक्तं प्रदास्यति महाद्युते ||
१२ ग
च्यवन उवाच:
स्त्रिय़ौ तु कारणं तत्र परिवर्ते भविष्यतः |
१३ क
च्यवन उवाच:
पितामहनिय़ोगाद्वै नान्यथैतद्भविष्यति ||
१३ ख
च्यवन उवाच:
तृतीय़े पुरुषे तुभ्यं व्राह्मणत्वमुपैष्यति |
१४ क
च्यवन उवाच:
भविता त्वं च सम्वन्धी भृगूणां भावितात्मनाम् ||
१४ ख
भीष्म उवाच:
कुशिकस्तु मुनेर्वाक्यं च्यवनस्य महात्मनः |
१५ क
भीष्म उवाच:
श्रुत्वा हृष्टोऽभवद्राजा वाक्यं चेदमुवाच ह |
१५ ख
भीष्म उवाच:
एवमस्त्विति धर्मात्मा तदा भरतसत्तम ||
१५ ग
भीष्म उवाच:
च्यवनस्तु महातेजाः पुनरेव नराधिपम् |
१६ क
भीष्म उवाच:
वरार्थं चोदय़ामास तमुवाच स पार्थिवः ||
१६ ख
भीष्म उवाच:
वाढमेवं ग्रहीष्यामि कामं त्वत्तो महामुने |
१७ क
भीष्म उवाच:
व्रह्मभूतं कुलं मेऽस्तु धर्मे चास्य मनो भवेत् ||
१७ ख
भीष्म उवाच:
एवमुक्तस्तथेत्येवं प्रत्युक्त्वा च्यवनो मुनिः |
१८ क
भीष्म उवाच:
अभ्यनुज्ञाय़ नृपतिं तीर्थय़ात्रां यय़ौ तदा ||
१८ ख
भीष्म उवाच:
एतत्ते कथितं सर्वमशेषेण मय़ा नृप |
१९ क
भीष्म उवाच:
भृगूणां कुशिकानां च प्रति सम्वन्धकारणम् ||
१९ ख
भीष्म उवाच:
यथोक्तं मुनिना चापि तथा तदभवन्नृप |
२० क
भीष्म उवाच:
जन्म रामस्य च मुनेर्विश्वामित्रस्य चैव ह ||
२० ख