जनमेजय़ उवाच:
उत्तङ्काय़ वरं दत्त्वा गोविन्दो द्विजसत्तम |
१ क
जनमेजय़ उवाच:
अत ऊर्ध्वं महावाहुः किं चकार महाय़शाः ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
दत्त्वा वरमुत्तङ्काय़ प्राय़ात्सात्यकिना सह |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
द्वारकामेव गोविन्दः शीघ्रवेगैर्महाहय़ैः ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सरांसि च नदीश्चैव वनानि विविधानि च |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अतिक्रम्य ससादाथ रम्यां द्वारवतीं पुरीम् ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वर्तमाने महाराज महे रैवतकस्य च |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उपाय़ात्पुण्डरीकाक्षो युय़ुधानानुगस्तदा ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अलङ्कृतस्तु स गिरिर्नानारूपविचित्रितैः |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वभौ रुक्ममय़ैः काशैः सर्वतः पुरुषर्षभ ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
काञ्चनस्रग्भिरग्र्याभिः सुमनोभिस्तथैव च |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वासोभिश्च महाशैलः कल्पवृक्षैश्च सर्वशः ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
दीपवृक्षैश्च सौवर्णैरभीक्ष्णमुपशोभितः |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गुहानिर्झरदेशेषु दिवाभूतो वभूव ह ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पताकाभिर्विचित्राभिः सघण्टाभिः समन्ततः |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पुम्भिः स्त्रीभिश्च सङ्घुष्टः प्रगीत इव चाभवत् |
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अतीव प्रेक्षणीय़ोऽभून्मेरुर्मुनिगणैरिव ||
८ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
मत्तानां हृष्टरूपाणां स्त्रीणां पुंसां च भारत |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गाय़तां पर्वतेन्द्रस्य दिवस्पृगिव निस्वनः ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रमत्तमत्तसंमत्तक्ष्वेडितोत्कृष्टसङ्कुला |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
तथा किलकिलाशव्दैर्भूरभूत्सुमनोहरा ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
विपणापणवान्रम्यो भक्ष्यभोज्यविहारवान् |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वस्त्रमाल्योत्करय़ुतो वीणावेणुमृदङ्गवान् ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सुरामैरेय़मिश्रेण भक्ष्यभोज्येन चैव ह |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दीनान्धकृपणादिभ्यो दीय़मानेन चानिशम् |
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वभौ परमकल्याणो महस्तस्य महागिरेः ||
१२ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
पुण्यावसथवान्वीर पुण्यकृद्भिर्निषेवितः |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विहारो वृष्णिवीराणां महे रैवतकस्य ह |
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स नगो वेश्मसङ्कीर्णो देवलोक इवावभौ ||
१३ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
तदा च कृष्णसांनिध्यमासाद्य भरतर्षभ |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शक्रसद्मप्रतीकाशो वभूव स हि शैलराट् ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः सम्पूज्यमानः स विवेश भवनं शुभम् |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गोविन्दः सात्यकिश्चैव जगाम भवनं स्वकम् ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
विवेश च स हृष्टात्मा चिरकालप्रवासकः |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कृत्वा नसुकरं कर्म दानवेष्विव वासवः ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
उपय़ातं तु वार्ष्णेय़ं भोजवृष्ण्यन्धकास्तदा |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अभ्यगच्छन्महात्मानं देवा इव शतक्रतुम् ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स तानभ्यर्च्य मेधावी पृष्ट्वा च कुशलं तदा |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अभ्यवादय़त प्रीतः पितरं मातरं तथा ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ताभ्यां च सम्परिष्वक्तः सान्त्वितश्च महाभुजः |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उपोपविष्टस्तैः सर्वैर्वृष्णिभिः परिवारितः ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स विश्रान्तो महातेजाः कृतपादावसेचनः |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
कथय़ामास तं कृष्णः पृष्टः पित्रा महाहवम् ||
२० ख