वैशम्पाय़न उवाच:
द्वौ पुत्रौ व्रह्मणस्त्वन्यौ यय़ोस्तिष्ठति लक्षणम् |
४९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
लोके धाता विधाता च यौ स्थितौ मनुना सह ||
४९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तय़ोरेव स्वसा देवी लक्ष्मीः पद्मगृहा शुभा |
५० क
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्यास्तु मानसाः पुत्रास्तुरगा व्योमचारिणः ||
५० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वरुणस्य भार्या ज्येष्ठा तु शुक्राद्देवी व्यजाय़त |
५१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्याः पुत्रं वलं विद्धि सुरां च सुरनन्दिनीम् ||
५१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रजानामन्नकामानामन्योन्यपरिभक्षणात् |
५२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अधर्मस्तत्र सञ्जातः सर्वभूतविनाशनः ||
५२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्यापि निरृतिर्भार्या नैरृता येन राक्षसाः |
५३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
घोरास्तस्यास्त्रय़ः पुत्राः पापकर्मरताः सदा |
५३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
भय़ो महाभय़श्चैव मृत्युर्भूतान्तकस्तथा ||
५३ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
काकीं श्येनीं च भासीं च धृतराष्ट्रीं तथा शुकीम् |
५४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ताम्रा तु सुषुवे देवी पञ्चैता लोकविश्रुताः ||
५४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
उलूकान्सुषुवे काकी श्येनी श्येनान्व्यजाय़त |
५५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भासी भासानजनय़द्गृध्रांश्चैव जनाधिप ||
५५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
धृतराष्ट्री तु हंसांश्च कलहंसांश्च सर्वशः |
५६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
चक्रवाकांश्च भद्रं ते प्रजज्ञे सा तु भामिनी ||
५६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
शुकी विजज्ञे धर्मज्ञ शुकानेव मनस्विनी |
५७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कल्याणगुणसम्पन्ना सर्वलक्षणपूजिता ||
५७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
नव क्रोधवशा नारीः प्रजज्ञेऽप्यात्मसम्भवाः |
५८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मृगीं च मृगमन्दां च हरिं भद्रमनामपि ||
५८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
मातङ्गीमथ शार्दूलीं श्वेतां सुरभिमेव च |
५९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सर्वलक्षणसम्पन्नां सुरसां च यशस्विनीम् ||
५९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अपत्यं तु मृगाः सर्वे मृग्या नरवरात्मज |
६० क
वैशम्पाय़न उवाच:
ऋक्षाश्च मृगमन्दाय़ाः सृमराश्चमरा अपि ||
६० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततस्त्वैरावतं नागं जज्ञे भद्रमना सुतम् |
६१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ऐरावतः सुतस्तस्या देवनागो महागजः ||
६१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
हर्याश्च हरय़ोऽपत्यं वानराश्च तरस्विनः |
६२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गोलाङ्गूलांश्च भद्रं ते हर्याः पुत्रान्प्रचक्षते ||
६२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रजज्ञे त्वथ शार्दूली सिंहान्व्याघ्रांश्च भारत |
६३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
द्वीपिनश्च महाभाग सर्वानेव न संशय़ः ||
६३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
मातङ्ग्यास्त्वथ मातङ्गा अपत्यानि नराधिप |
६४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दिशागजं तु श्वेताख्यं श्वेताजनय़दाशुगम् ||
६४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तथा दुहितरौ राजन्सुरभिर्वै व्यजाय़त |
६५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
रोहिणीं चैव भद्रं ते गन्धर्वीं च यशस्विनीम् |
६५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
रोहिण्यां जज्ञिरे गावो गन्धर्व्यां वाजिनः सुताः ||
६५ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
सुरसाजनय़न्नागान्राजन्कद्रूश्च पन्नगान् |
६६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सप्त पिण्डफलान्वृक्षाननलापि व्यजाय़त |
६६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अनलाय़ाः शुकी पुत्री कद्र्वास्तु सुरसा सुता ||
६६ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
अरुणस्य भार्या श्येनी तु वीर्यवन्तौ महावलौ |
६७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सम्पातिं जनय़ामास तथैव च जटाय़ुषम् |
६७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
द्वौ पुत्रौ विनताय़ास्तु विख्यातौ गरुडारुणौ ||
६७ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
इत्येष सर्वभूतानां महतां मनुजाधिप |
६८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रभवः कीर्तितः सम्यङ्मय़ा मतिमतां वर ||
६८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यं श्रुत्वा पुरुषः सम्यक्पूतो भवति पाप्मनः |
६९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सर्वज्ञतां च लभते गतिमग्र्यां च विन्दति ||
६९ ख