युधिष्ठिर उवाच:
शिवान्सुखान्महोदर्कानहिंस्राँल्लोकसंमतान् |
१ क
युधिष्ठिर उवाच:
व्रूहि धर्मान्सुखोपाय़ान्मद्विधानां सुखावहान् ||
१ ख
भीष्म उवाच:
व्राह्मणस्येह चत्वार आश्रमा विहिताः प्रभो |
२ क
भीष्म उवाच:
वर्णास्ताननुवर्तन्ते त्रय़ो भरतसत्तम ||
२ ख
भीष्म उवाच:
उक्तानि कर्माणि वहूनि राज; न्स्वर्ग्याणि राजन्यपराय़णानि |
३ क
भीष्म उवाच:
नेमानि दृष्टान्तविधौ स्मृतानि; क्षात्रे हि सर्वं विहितं यथावत् ||
३ ख
भीष्म उवाच:
क्षात्राणि वैश्यानि च सेवमानः; शौद्राणि कर्माणि च व्राह्मणः सन् |
४ क
भीष्म उवाच:
अस्मिँल्लोके निन्दितो मन्दचेताः; परे च लोके निरय़ं प्रय़ाति ||
४ ख
भीष्म उवाच:
या सञ्ज्ञा विहिता लोके दासे शुनि वृके पशौ |
५ क
भीष्म उवाच:
विकर्मणि स्थिते विप्रे तां सञ्ज्ञां कुरु पाण्डव ||
५ ख
भीष्म उवाच:
षट्कर्मसम्प्रवृत्तस्य आश्रमेषु चतुर्ष्वपि |
६ क
भीष्म उवाच:
सर्वधर्मोपपन्नस्य सम्भूतस्य कृतात्मनः ||
६ ख
भीष्म उवाच:
व्राह्मणस्य विशुद्धस्य तपस्यभिरतस्य च |
७ क
भीष्म उवाच:
निराशिषो वदान्यस्य लोका ह्यक्षरसञ्ज्ञिताः ||
७ ख
भीष्म उवाच:
यो यस्मिन्कुरुते कर्म यादृशं येन यत्र च |
८ क
भीष्म उवाच:
तादृशं तादृशेनैव स गुणं प्रतिपद्यते ||
८ ख
भीष्म उवाच:
वृद्ध्या कृषिवणिक्त्वेन जीवसञ्जीवनेन च |
९ क
भीष्म उवाच:
वेत्तुमर्हसि राजेन्द्र स्वाध्याय़गणितं महत् ||
९ ख
भीष्म उवाच:
कालसञ्चोदितः कालः कालपर्याय़निश्चितः |
१० क
भीष्म उवाच:
उत्तमाधममध्यानि कर्माणि कुरुतेऽवशः ||
१० ख
भीष्म उवाच:
अन्तवन्ति प्रदानानि पुरा श्रेय़स्कराणि च |
११ क
भीष्म उवाच:
स्वकर्मनिरतो लोको ह्यक्षरः सर्वतोमुखः ||
११ ख