वैशम्पाय़न उवाच:
ततो विजित्य सङ्ग्रामे कुरून्गोवृषभेक्षणः |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
समानय़ामास तदा विराटस्य धनं महत् ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
गतेषु च प्रभग्नेषु धार्तराष्ट्रेषु सर्वशः |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वनान्निष्क्रम्य गहनाद्वहवः कुरुसैनिकाः ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
भय़ात्सन्त्रस्तमनसः समाजग्मुस्ततस्ततः |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मुक्तकेशा व्यदृश्यन्त स्थिताः प्राञ्जलय़स्तदा ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
क्षुत्पिपासापरिश्रान्ता विदेशस्था विचेतसः |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ऊचुः प्रणम्य सम्भ्रान्ताः पार्थ किं करवाम ते ||
४ ख
अर्जुन उवाच:
स्वस्ति व्रजत भद्रं वो न भेतव्यं कथञ्चन |
५ क
अर्जुन उवाच:
नाहमार्ताञ्जिघांसामि भृशमाश्वासय़ामि वः ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्य तामभय़ां वाचं श्रुत्वा योधाः समागताः |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आय़ुःकीर्तिय़शोदाभिस्तमाशिर्भिरनन्दय़न् ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो निवृत्ताः कुरवः प्रभग्ना वशमास्थिताः |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पन्थानमुपसङ्गम्य फल्गुनो वाक्यमव्रवीत् ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
राजपुत्र प्रत्यवेक्ष समानीतानि सर्वशः |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गोकुलानि महावाहो वीर गोपालकैः सह ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततोऽपराह्णे यास्यामो विराटनगरं प्रति |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आश्वास्य पाय़यित्वा च परिप्लाव्य च वाजिनः ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
गच्छन्तु त्वरिताश्चैव गोपालाः प्रेषितास्त्वय़ा |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
नगरे प्रिय़माख्यातुं घोषय़न्तु च ते जय़म् ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
उत्तरस्त्वरमाणोऽथ दूतानाज्ञापय़त्ततः |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वचनादर्जुनस्यैव आचक्षध्वं जय़ं मम ||
११ ख