सञ्जय़ उवाच:
हस्तिनं हस्तिय़न्तारमश्वमाश्विकमेव च |
५१ क
सञ्जय़ उवाच:
अभिनत्फल्गुनो वाणै रथिनं च ससारथिम् ||
५१ ख
सञ्जय़ उवाच:
आवर्तमानमावृत्तं युध्यमानं च पाण्डवः |
५२ क
सञ्जय़ उवाच:
प्रमुखे तिष्ठमानं च न कञ्चिन्न निहन्ति सः ||
५२ ख
सञ्जय़ उवाच:
यथोदय़न्वै गगने सूर्यो हन्ति महत्तमः |
५३ क
सञ्जय़ उवाच:
तथार्जुनो गजानीकमवधीत्कङ्कपत्रिभिः ||
५३ ख
सञ्जय़ उवाच:
हस्तिभिः पतितैर्भिन्नैस्तव सैन्यमदृश्यत |
५४ क
सञ्जय़ उवाच:
अन्तकाले यथा भूमिर्विनिकीर्णैर्महीधरैः ||
५४ ख
सञ्जय़ उवाच:
यथा मध्यन्दिने सूर्यो दुष्प्रेक्ष्यः प्राणिभिः सदा |
५५ क
सञ्जय़ उवाच:
तथा धनञ्जय़ः क्रुद्धो दुष्प्रेक्ष्यो युधि शत्रुभिः ||
५५ ख
सञ्जय़ उवाच:
तत्तथा तव पुत्रस्य सैन्यं युधि परन्तप |
५६ क
सञ्जय़ उवाच:
प्रभग्नं द्रुतमाविग्नमतीव शरपीडितम् ||
५६ ख
सञ्जय़ उवाच:
मारुतेनेव महता मेघानीकं विधूय़ता |
५७ क
सञ्जय़ उवाच:
प्रकाल्यमानं तत्सैन्यं नाशकत्प्रतिवीक्षितुम् ||
५७ ख
सञ्जय़ उवाच:
प्रतोदैश्चापकोटीभिर्हुङ्कारैः साधुवाहितैः |
५८ क
सञ्जय़ उवाच:
कशापार्ष्ण्यभिघातैश्च वाग्भिरुग्राभिरेव च ||
५८ ख
सञ्जय़ उवाच:
चोदय़न्तो हय़ांस्तूर्णं पलाय़न्ते स्म तावकाः |
५९ क
सञ्जय़ उवाच:
सादिनो रथिनश्चैव पत्तय़श्चार्जुनार्दिताः ||
५९ ख
सञ्जय़ उवाच:
पार्ष्ण्यङ्गुष्ठाङ्कुशैर्नागांश्चोदय़न्तस्तथापरे |
६० क
सञ्जय़ उवाच:
शरैः संमोहिताश्चान्ये तमेवाभिमुखा यय़ौ |
६० ख
सञ्जय़ उवाच:
तव योधा हतोत्साहा विभ्रान्तमनसस्तदा ||
६० ग