chevron_left भीष्म पर्व अध्याय ६४
भीष्म उवाच:
शृणु चेदं महाराज व्रह्मभूतस्तवं मम |
१ क
भीष्म उवाच:
व्रह्मर्षिभिश्च देवैश्च यः पुरा कथितो भुवि ||
१ ख
भीष्म उवाच:
साध्यानामपि देवानां देवदेवेश्वरः प्रभुः |
२ क
भीष्म उवाच:
लोकभावनभावज्ञ इति त्वां नारदोऽव्रवीत् |
२ ख
भीष्म उवाच:
भूतं भव्यं भविष्यं च मार्कण्डेय़ोऽभ्युवाच ह ||
२ ग
भीष्म उवाच:
यज्ञानां चैव यज्ञं त्वां तपश्च तपसामपि |
३ क
भीष्म उवाच:
देवानामपि देवं च त्वामाह भगवान्भृगुः |
३ ख
भीष्म उवाच:
पुराणे भैरवं रूपं विष्णो भूतपतेति वै ||
३ ग
भीष्म उवाच:
वासुदेवो वसूनां त्वं शक्रं स्थापय़िता तथा |
४ क
भीष्म उवाच:
देवदेवोऽसि देवानामिति द्वैपाय़नोऽव्रवीत् ||
४ ख
भीष्म उवाच:
पूर्वे प्रजानिसर्गेषु दक्षमाहुः प्रजापतिम् |
५ क
भीष्म उवाच:
स्रष्टारं सर्वभूतानामङ्गिरास्त्वां ततोऽव्रवीत् ||
५ ख
भीष्म उवाच:
अव्यक्तं ते शरीरोत्थं व्यक्तं ते मनसि स्थितम् |
६ क
भीष्म उवाच:
देवा वाक्सम्भवाश्चेति देवलस्त्वसितोऽव्रवीत् ||
६ ख
भीष्म उवाच:
शिरसा ते दिवं व्याप्तं वाहुभ्यां पृथिवी धृता |
७ क
भीष्म उवाच:
जठरं ते त्रय़ो लोकाः पुरुषोऽसि सनातनः ||
७ ख
भीष्म उवाच:
एवं त्वामभिजानन्ति तपसा भाविता नराः |
८ क
भीष्म उवाच:
आत्मदर्शनतृप्तानामृषीणां चापि सत्तमः ||
८ ख
भीष्म उवाच:
राजर्षीणामुदाराणामाहवेष्वनिवर्तिनाम् |
९ क
भीष्म उवाच:
सर्वधर्मप्रधानानां त्वं गतिर्मधुसूदन ||
९ ख
भीष्म उवाच:
एष ते विस्तरस्तात सङ्क्षेपश्च प्रकीर्तितः |
१० क
भीष्म उवाच:
केशवस्य यथातत्त्वं सुप्रीतो भव केशवे ||
१० ख
सञ्जय़ उवाच:
पुण्यं श्रुत्वैतदाख्यानं महाराज सुतस्तव |
११ क
सञ्जय़ उवाच:
केशवं वहु मेने स पाण्डवांश्च महारथान् ||
११ ख
सञ्जय़ उवाच:
तमव्रवीन्महाराज भीष्मः शान्तनवः पुनः |
१२ क
सञ्जय़ उवाच:
माहात्म्यं ते श्रुतं राजन्केशवस्य महात्मनः ||
१२ ख
सञ्जय़ उवाच:
नरस्य च यथातत्त्वं यन्मां त्वं परिपृच्छसि |
१३ क
सञ्जय़ उवाच:
यदर्थं नृषु सम्भूतौ नरनाराय़णावुभौ ||
१३ ख
सञ्जय़ उवाच:
अवध्यौ च यथा वीरौ संय़ुगेष्वपराजितौ |
१४ क
सञ्जय़ उवाच:
यथा च पाण्डवा राजन्नगम्या युधि कस्यचित् ||
१४ ख
सञ्जय़ उवाच:
प्रीतिमान्हि दृढं कृष्णः पाण्डवेषु यशस्विषु |
१५ क
सञ्जय़ उवाच:
तस्माद्व्रवीमि राजेन्द्र शमो भवतु पाण्डवैः ||
१५ ख
सञ्जय़ उवाच:
पृथिवीं भुङ्क्ष्व सहितो भ्रातृभिर्वलिभिर्वशी |
१६ क
सञ्जय़ उवाच:
नरनाराय़णौ देवाववज्ञाय़ नशिष्यसि ||
१६ ख
सञ्जय़ उवाच:
एवमुक्त्वा तव पिता तूष्णीमासीद्विशां पते |
१७ क
सञ्जय़ उवाच:
व्यसर्जय़च्च राजानं शय़नं च विवेश ह ||
१७ ख
सञ्जय़ उवाच:
राजापि शिविरं प्राय़ात्प्रणिपत्य महात्मने |
१८ क
सञ्जय़ उवाच:
शिश्ये च शय़ने शुभ्रे तां रात्रिं भरतर्षभ ||
१८ ख