धृतराष्ट्र उवाच:
चक्षुष्मतां वै स्पृहय़ामि सञ्जय़; द्रक्ष्यन्ति ये वासुदेवं समीपे |
१ क
धृतराष्ट्र उवाच:
विभ्राजमानं वपुषा परेण; प्रकाशय़न्तं प्रदिशो दिशश्च ||
१ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
ईरय़न्तं भारतीं भारताना; मभ्यर्चनीय़ां शङ्करीं सृञ्जय़ानाम् |
२ क
धृतराष्ट्र उवाच:
वुभूषद्भिर्ग्रहणीय़ामनिन्द्यां; परासूनामग्रहणीय़रूपाम् ||
२ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
समुद्यन्तं सात्वतमेकवीरं; प्रणेतारमृषभं यादवानाम् |
३ क
धृतराष्ट्र उवाच:
निहन्तारं क्षोभणं शात्रवाणां; मुष्णन्तं च द्विषतां वै यशांसि ||
३ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
द्रष्टारो हि कुरवस्तं समेता; महात्मानं शत्रुहणं वरेण्यम् |
४ क
धृतराष्ट्र उवाच:
व्रुवन्तं वाचमनृशंसरूपां; वृष्णिश्रेष्ठं मोहय़न्तं मदीय़ान् ||
४ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
ऋषिं सनातनतमं विपश्चितं; वाचः समुद्रं कलशं यतीनाम् |
५ क
धृतराष्ट्र उवाच:
अरिष्टनेमिं गरुडं सुपर्णं; पतिं प्रजानां भुवनस्य धाम ||
५ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
सहस्रशीर्षं पुरुषं पुराण; मनादिमध्यान्तमनन्तकीर्तिम् |
६ क
धृतराष्ट्र उवाच:
शुक्रस्य धातारमजं जनित्रं; परं परेभ्यः शरणं प्रपद्ये ||
६ ख
धृतराष्ट्र उवाच:
त्रैलोक्यनिर्माणकरं जनित्रं; देवासुराणामथ नागरक्षसाम् |
७ क
धृतराष्ट्र उवाच:
नराधिपानां विदुषां प्रधान; मिन्द्रानुजं तं शरणं प्रपद्ये ||
७ ख