सूत उवाच:
शप्तस्तु भृगुणा वह्निः क्रुद्धो वाक्यमथाव्रवीत् |
१ क
सूत उवाच:
किमिदं साहसं व्रह्मन्कृतवानसि साम्प्रतम् ||
१ ख
सूत उवाच:
धर्मे प्रय़तमानस्य सत्यं च वदतः समम् |
२ क
सूत उवाच:
पृष्टो यदव्रुवं सत्यं व्यभिचारोऽत्र को मम ||
२ ख
सूत उवाच:
पृष्टो हि साक्षी यः साक्ष्यं जानमानोऽन्यथा वदेत् |
३ क
सूत उवाच:
स पूर्वानात्मनः सप्त कुले हन्यात्तथा परान् ||
३ ख
सूत उवाच:
यश्च कार्यार्थतत्त्वज्ञो जानमानो न भाषते |
४ क
सूत उवाच:
सोऽपि तेनैव पापेन लिप्यते नात्र संशय़ः ||
४ ख
सूत उवाच:
शक्तोऽहमपि शप्तुं त्वां मान्यास्तु व्राह्मणा मम |
५ क
सूत उवाच:
जानतोऽपि च ते व्यक्तं कथय़िष्ये निवोध तत् ||
५ ख
सूत उवाच:
योगेन वहुधात्मानं कृत्वा तिष्ठामि मूर्तिषु |
६ क
सूत उवाच:
अग्निहोत्रेषु सत्रेषु क्रिय़ास्वथ मखेषु च ||
६ ख
सूत उवाच:
वेदोक्तेन विधानेन मय़ि यद्धूय़ते हविः |
७ क
सूत उवाच:
देवताः पितरश्चैव तेन तृप्ता भवन्ति वै ||
७ ख
सूत उवाच:
आपो देवगणाः सर्वे आपः पितृगणास्तथा |
८ क
सूत उवाच:
दर्शश्च पौर्णमासश्च देवानां पितृभिः सह ||
८ ख
सूत उवाच:
देवताः पितरस्तस्मात्पितरश्चापि देवताः |
९ क
सूत उवाच:
एकीभूताश्च पूज्यन्ते पृथक्त्वेन च पर्वसु ||
९ ख
सूत उवाच:
देवताः पितरश्चैव जुह्वते मय़ि यत्सदा |
१० क
सूत उवाच:
त्रिदशानां पितृणां च मुखमेवमहं स्मृतः ||
१० ख
सूत उवाच:
अमावास्यां च पितरः पौर्णमास्यां च देवताः |
११ क
सूत उवाच:
मन्मुखेनैव हूय़न्ते भुञ्जते च हुतं हविः |
११ ख
सूत उवाच:
सर्वभक्षः कथं तेषां भविष्यामि मुखं त्वहम् ||
११ ग
सूत उवाच:
चिन्तय़ित्वा ततो वह्निश्चक्रे संहारमात्मनः |
१२ क
सूत उवाच:
द्विजानामग्निहोत्रेषु यज्ञसत्रक्रिय़ासु च ||
१२ ख
सूत उवाच:
निरोङ्कारवषट्काराः स्वधास्वाहाविवर्जिताः |
१३ क
सूत उवाच:
विनाग्निना प्रजाः सर्वास्तत आसन्सुदुःखिताः ||
१३ ख
सूत उवाच:
अथर्षय़ः समुद्विग्ना देवान्गत्वाव्रुवन्वचः |
१४ क
सूत उवाच:
अग्निनाशात्क्रिय़ाभ्रंशाद्भ्रान्ता लोकास्त्रय़ोऽनघाः |
१४ ख
सूत उवाच:
विधध्वमत्र यत्कार्यं न स्यात्कालात्ययो यथा ||
१४ ग
सूत उवाच:
अथर्षय़श्च देवाश्च व्रह्माणमुपगम्य तु |
१५ क
सूत उवाच:
अग्नेरावेदय़ञ्शापं क्रिय़ासंहारमेव च ||
१५ ख
सूत उवाच:
भृगुणा वै महाभाग शप्तोऽग्निः कारणान्तरे |
१६ क
सूत उवाच:
कथं देवमुखो भूत्वा यज्ञभागाग्रभुक्तथा |
१६ ख
सूत उवाच:
हुतभुक्सर्वलोकेषु सर्वभक्षत्वमेष्यति ||
१६ ग
सूत उवाच:
श्रुत्वा तु तद्वचस्तेषामग्निमाहूय़ लोककृत् |
१७ क
सूत उवाच:
उवाच वचनं श्लक्ष्णं भूतभावनमव्ययम् ||
१७ ख
सूत उवाच:
लोकानामिह सर्वेषां त्वं कर्ता चान्त एव च |
१८ क
सूत उवाच:
त्वं धारय़सि लोकांस्त्रीन्क्रिय़ाणां च प्रवर्तकः |
१८ ख
सूत उवाच:
स तथा कुरु लोकेश नोच्छिद्येरन्क्रिय़ा यथा ||
१८ ग
सूत उवाच:
कस्मादेवं विमूढस्त्वमीश्वरः सन्हुताशनः |
१९ क
सूत उवाच:
त्वं पवित्रं यदा लोके सर्वभूतगतश्च ह ||
१९ ख
सूत उवाच:
न त्वं सर्वशरीरेण सर्वभक्षत्वमेष्यसि |
२० क
सूत उवाच:
उपादानेऽर्चिषो यास्ते सर्वं धक्ष्यन्ति ताः शिखिन् ||
२० ख
सूत उवाच:
यथा सूर्यांशुभिः स्पृष्टं सर्वं शुचि विभाव्यते |
२१ क
सूत उवाच:
तथा त्वदर्चिर्निर्दग्धं सर्वं शुचि भविष्यति ||
२१ ख
सूत उवाच:
तदग्ने त्वं महत्तेजः स्वप्रभावाद्विनिर्गतम् |
२२ क
सूत उवाच:
स्वतेजसैव तं शापं कुरु सत्यमृषेर्विभो |
२२ ख
सूत उवाच:
देवानां चात्मनो भागं गृहाण त्वं मुखे हुतम् ||
२२ ग
सूत उवाच:
एवमस्त्विति तं वह्निः प्रत्युवाच पितामहम् |
२३ क
सूत उवाच:
जगाम शासनं कर्तुं देवस्य परमेष्ठिनः ||
२३ ख
सूत उवाच:
देवर्षय़श्च मुदितास्ततो जग्मुर्यथागतम् |
२४ क
सूत उवाच:
ऋषय़श्च यथापूर्वं क्रिय़ाः सर्वाः प्रचक्रिरे ||
२४ ख
सूत उवाच:
दिवि देवा मुमुदिरे भूतसङ्घाश्च लौकिकाः |
२५ क
सूत उवाच:
अग्निश्च परमां प्रीतिमवाप हतकल्मषः ||
२५ ख
सूत उवाच:
एवमेष पुरावृत्त इतिहासोऽग्निशापजः |
२६ क
सूत उवाच:
पुलोमस्य विनाशश्च च्यवनस्य च सम्भवः ||
२६ ख