chevron_left सभा पर्व अध्याय ७०
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्मिन्सम्प्रस्थिते कृष्णा पृथां प्राप्य यशस्विनीम् |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आपृच्छद्भृशदुःखार्ता याश्चान्यास्तत्र योषितः ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यथार्हं वन्दनाश्लेषान्कृत्वा गन्तुमिय़ेष सा |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो निनादः सुमहान्पाण्डवान्तःपुरेऽभवत् ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कुन्ती च भृशसन्तप्ता द्रौपदीं प्रेक्ष्य गच्छतीम् |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शोकविह्वलय़ा वाचा कृच्छ्राद्वचनमव्रवीत् ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वत्से शोको न ते कार्यः प्राप्येदं व्यसनं महत् |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
स्त्रीधर्माणामभिज्ञासि शीलाचारवती तथा ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
न त्वां सन्देष्टुमर्हामि भर्तॄन्प्रति शुचिस्मिते |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
साध्वीगुणसमाधानैर्भूषितं ते कुलद्वय़म् ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सभाग्याः कुरवश्चेमे ये न दग्धास्त्वय़ानघे |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अरिष्टं व्रज पन्थानं मदनुध्यानवृंहिता ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
भाविन्यर्थे हि सत्स्त्रीणां वैक्लव्यं नोपजाय़ते |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गुरुधर्माभिगुप्ता च श्रेय़ः क्षिप्रमवाप्स्यसि ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सहदेवश्च मे पुत्रः सदावेक्ष्यो वने वसन् |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यथेदं व्यसनं प्राप्य नास्य सीदेन्महन्मनः ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तथेत्युक्त्वा तु सा देवी स्रवन्नेत्रजलाविला |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शोणिताक्तैकवसना मुक्तकेश्यभिनिर्ययौ ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तां क्रोशन्तीं पृथा दुःखादनुवव्राज गच्छतीम् |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
अथापश्यत्सुतान्सर्वान्हृताभरणवाससः ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
रुरुचर्मावृततनून्ह्रिय़ा किञ्चिदवाङ्मुखान् |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
परैः परीतान्संहृष्टैः सुहृद्भिश्चानुशोचितान् ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तदवस्थान्सुतान्सर्वानुपसृत्यातिवत्सला |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सस्वजानावदच्छोकात्तत्तद्विलपती वहु ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कथं सद्धर्मचारित्रवृत्तस्थितिविभूषितान् |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अक्षुद्रान्दृढभक्तांश्च दैवतेज्यापरान्सदा ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
व्यसनं वः समभ्यागात्कोऽय़ं विधिविपर्ययः |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कस्यापध्यानजं चेदमागः पश्यामि वो धिय़ा ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स्यात्तु मद्भाग्यदोषोऽय़ं याहं युष्मानजीजनम् |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दुःखाय़ासभुजोऽत्यर्थं युक्तानप्युत्तमैर्गुणैः ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कथं वत्स्यथ दुर्गेषु वनेष्वृद्धिविनाकृताः |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वीर्यसत्त्ववलोत्साहतेजोभिरकृशाः कृशाः ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यद्येतदहमज्ञास्यं वनवासो हि वो ध्रुवम् |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शतशृङ्गान्मृते पाण्डौ नागमिष्यं गजाह्वय़म् ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
धन्यं वः पितरं मन्ये तपोमेधान्वितं तथा |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यः पुत्राधिमसम्प्राप्य स्वर्गेच्छामकरोत्प्रिय़ाम् ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
धन्यां चातीन्द्रिय़ज्ञानामिमां प्राप्तां परां गतिम् |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मन्येऽद्य माद्रीं धर्मज्ञां कल्याणीं सर्वथैव हि ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
रत्या मत्या च गत्या च यय़ाहमभिसन्धिता |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
जीवितप्रिय़तां मह्यं धिगिमां क्लेशभागिनीम् ||
२० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवं विलपतीं कुन्तीमभिसान्त्व्य प्रणम्य च |
२१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पाण्डवा विगतानन्दा वनाय़ैव प्रवव्रजुः ||
२१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
विदुरादय़श्च तामार्तां कुन्तीमाश्वास्य हेतुभिः |
२२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रावेशय़न्गृहं क्षत्तुः स्वय़मार्ततराः शनैः ||
२२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
राजा च धृतराष्ट्रः स शोकाकुलितचेतनः |
२३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
क्षत्तुः सम्प्रेषय़ामास शीघ्रमागम्यतामिति ||
२३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो जगाम विदुरो धृतराष्ट्रनिवेशनम् |
२४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तं पर्यपृच्छत्संविग्नो धृतराष्ट्रो नराधिपः ||
२४ ख