वैशम्पाय़न उवाच:
त्रिगर्तैरभवद्युद्धं कृतवैरैः किरीटिनः |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
महारथसमाज्ञातैर्हतानां पुत्रनप्तृभिः ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ते समाज्ञाय़ सम्प्राप्तं यज्ञिय़ं तुरगोत्तमम् |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विषय़ान्ते ततो वीरा दंशिताः पर्यवारय़न् ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
रथिनो वद्धतूणीराः सदश्वैः समलङ्कृतैः |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
परिवार्य हय़ं राजन्ग्रहीतुं सम्प्रचक्रमुः ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः किरीटी सञ्चिन्त्य तेषां राज्ञां चिकीर्षितम् |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वारय़ामास तान्वीरान्सान्त्वपूर्वमरिन्दमः ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तमनादृत्य ते सर्वे शरैरभ्यहनंस्तदा |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तमोरजोभ्यां सञ्छन्नांस्तान्किरीटी न्यवारय़त् ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अव्रवीच्च ततो जिष्णुः प्रहसन्निव भारत |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
निवर्तध्वमधर्मज्ञाः श्रेय़ो जीवितमेव वः ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स हि वीरः प्रय़ास्यन्वै धर्मराजेन वारितः |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
हतवान्धवा न ते पार्थ हन्तव्याः पार्थिवा इति ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स तदा तद्वचः श्रुत्वा धर्मराजस्य धीमतः |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तान्निवर्तध्वमित्याह न न्यवर्तन्त चापि ते ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततस्त्रिगर्तराजानं सूर्यवर्माणमाहवे |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वितत्य शरजालेन प्रजहास धनञ्जय़ः ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततस्ते रथघोषेण खुरनेमिस्वनेन च |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
पूरय़न्तो दिशः सर्वा धनञ्जय़मुपाद्रवन् ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सूर्यवर्मा ततः पार्थे शराणां नतपर्वणाम् |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शतान्यमुञ्चद्राजेन्द्र लघ्वस्त्रमभिदर्शय़न् ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तथैवान्ये महेष्वासा ये तस्यैवानुय़ाय़िनः |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मुमुचुः शरवर्षाणि धनञ्जय़वधैषिणः ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स ताञ्ज्यापुङ्खनिर्मुक्तैर्वहुभिः सुवहूञ्शरान् |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
चिच्छेद पाण्डवो राजंस्ते भूमौ न्यपतंस्तदा ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
केतुवर्मा तु तेजस्वी तस्यैवावरजो युवा |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
युय़ुधे भ्रातुरर्थाय़ पाण्डवेन महात्मना ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य केतुवर्माणमाहवे |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अभ्यघ्नन्निशितैर्वाणैर्वीभत्सुः परवीरहा ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
केतुवर्मण्यभिहते धृतवर्मा महारथः |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
रथेनाशु समावृत्य शरैर्जिष्णुमवाकिरत् ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्य तां शीघ्रतामीक्ष्य तुतोषातीव वीर्यवान् |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गुडाकेशो महातेजा वालस्य धृतवर्मणः ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
न सन्दधानं ददृशे नाददानं च तं तदा |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
किरन्तमेव स शरान्ददृशे पाकशासनिः ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स तु तं पूजय़ामास धृतवर्माणमाहवे |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मनसा स मुहूर्तं वै रणे समभिहर्षय़न् ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तं पन्नगमिव क्रुद्धं कुरुवीरः स्मय़न्निव |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रीतिपूर्वं महाराज प्राणैर्न व्यपरोपय़त् ||
२० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स तथा रक्ष्यमाणो वै पार्थेनामिततेजसा |
२१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
धृतवर्मा शरं तीक्ष्णं मुमोच विजय़े तदा ||
२१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स तेन विजय़स्तूर्णमस्यन्विद्धः करे भृशम् |
२२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मुमोच गाण्डीवं दुःखात्तत्पपाताथ भूतले ||
२२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
धनुषः पततस्तस्य सव्यसाचिकराद्विभो |
२३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
इन्द्रस्येवाय़ुधस्यासीद्रूपं भरतसत्तम ||
२३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्मिन्निपतिते दिव्ये महाधनुषि पार्थिव |
२४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
जहास सस्वनं हासं धृतवर्मा महाहवे ||
२४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो रोषान्वितो जिष्णुः प्रमृज्य रुधिरं करात् |
२५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
धनुरादत्त तद्दिव्यं शरवर्षं ववर्ष च ||
२५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो हलहलाशव्दो दिवस्पृगभवत्तदा |
२६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
नानाविधानां भूतानां तत्कर्मातीव शंसताम् ||
२६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः सम्प्रेक्ष्य तं क्रुद्धं कालान्तकय़मोपमम् |
२७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
जिष्णुं त्रैगर्तका योधास्त्वरिताः पर्यवारय़न् ||
२७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अभिसृत्य परीप्सार्थं ततस्ते धृतवर्मणः |
२८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
परिवव्रुर्गुडाकेशं तत्राक्रुध्यद्धनञ्जय़ः ||
२८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो योधाञ्जघानाशु तेषां स दश चाष्ट च |
२९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
महेन्द्रवज्रप्रतिमैराय़सैर्निशितैः शरैः ||
२९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तांस्तु प्रभग्नान्सम्प्रेक्ष्य त्वरमाणो धनञ्जय़ः |
३० क
वैशम्पाय़न उवाच:
शरैराशीविषाकारैर्जघान स्वनवद्धसन् ||
३० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ते भग्नमनसः सर्वे त्रैगर्तकमहारथाः |
३१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दिशो विदुद्रुवुः सर्वा धनञ्जय़शरार्दिताः ||
३१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
त ऊचुः पुरुषव्याघ्रं संशप्तकनिषूदनम् |
३२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तव स्म किङ्कराः सर्वे सर्वे च वशगास्तव ||
३२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
आज्ञापय़स्व नः पार्थ प्रह्वान्प्रेष्यानवस्थितान् |
३३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
करिष्यामः प्रिय़ं सर्वं तव कौरवनन्दन ||
३३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एतदाज्ञाय़ वचनं सर्वांस्तानव्रवीत्तदा |
३४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
जीवितं रक्षत नृपाः शासनं गृह्यतामिति ||
३४ ख