सञ्जय़ उवाच:
शरोर्मिणं ध्वजावर्तं नागनक्रं दुरत्ययम् |
५१ क
सञ्जय़ उवाच:
पदातिमत्स्यकलिलं शङ्खदुन्दुभिनिस्वनम् ||
५१ ख
सञ्जय़ उवाच:
असङ्ख्येय़मपारं च रजोऽऽभीलमतीव च |
५२ क
सञ्जय़ उवाच:
उष्णीषकमठच्छन्नं पताकाफेनमालिनम् ||
५२ ख
सञ्जय़ उवाच:
रथसागरमक्षोभ्यं मातङ्गाङ्गशिलाचितम् |
५३ क
सञ्जय़ उवाच:
वेलाभूतस्तदा पार्थः पत्रिभिः समवारय़त् ||
५३ ख
सञ्जय़ उवाच:
ततो जनार्दनः सङ्ख्ये प्रिय़ं पुरुषसत्तमम् |
५४ क
सञ्जय़ उवाच:
असम्भ्रान्तो महावाहुरर्जुनं वाक्यमव्रवीत् ||
५४ ख
सञ्जय़ उवाच:
उदपानमिहाश्वानां नालमस्ति रणेऽर्जुन |
५५ क
सञ्जय़ उवाच:
परीप्सन्ते जलं चेमे पेय़ं न त्ववगाहनम् ||
५५ ख
सञ्जय़ उवाच:
इदमस्तीत्यसम्भ्रान्तो व्रुवन्नस्त्रेण मेदिनीम् |
५६ क
सञ्जय़ उवाच:
अभिहत्यार्जुनश्चक्रे वाजिपानं सरः शुभम् ||
५६ ख
सञ्जय़ उवाच:
शरवंशं शरस्थूणं शराच्छादनमद्भुतम् |
५७ क
सञ्जय़ उवाच:
शरवेश्माकरोत्पार्थस्त्वष्टेवाद्भुतकर्मकृत् ||
५७ ख
सञ्जय़ उवाच:
ततः प्रहस्य गोविन्दः साधु साध्वित्यथाव्रवीत् |
५८ क
सञ्जय़ उवाच:
शरवेश्मनि पार्थेन कृते तस्मिन्महारणे ||
५८ ख