chevron_left वन पर्व अध्याय ७४
वृहदश्व उवाच:
सर्वं विकारं दृष्ट्वा तु पुण्यश्लोकस्य धीमतः |
१ क
वृहदश्व उवाच:
आगत्य केशिनी क्षिप्रं दमय़न्त्यै न्यवेदय़त् ||
१ ख
वृहदश्व उवाच:
दमय़न्ती ततो भूय़ः प्रेषय़ामास केशिनीम् |
२ क
वृहदश्व उवाच:
मातुः सकाशं दुःखार्ता नलशङ्कासमुत्सुका ||
२ ख
वृहदश्व उवाच:
परीक्षितो मे वहुशो वाहुको नलशङ्कय़ा |
३ क
वृहदश्व उवाच:
रूपे मे संशय़स्त्वेकः स्वय़मिच्छामि वेदितुम् ||
३ ख
वृहदश्व उवाच:
स वा प्रवेश्यतां मातर्मां वानुज्ञातुमर्हसि |
४ क
वृहदश्व उवाच:
विदितं वाथ वाज्ञातं पितुर्मे संविधीय़ताम् ||
४ ख
वृहदश्व उवाच:
एवमुक्ता तु वैदर्भ्या सा देवी भीममव्रवीत् |
५ क
वृहदश्व उवाच:
दुहितुस्तमभिप्राय़मन्वजानाच्च पार्थिवः ||
५ ख
वृहदश्व उवाच:
सा वै पित्राभ्यनुज्ञाता मात्रा च भरतर्षभ |
६ क
वृहदश्व उवाच:
नलं प्रवेशय़ामास यत्र तस्याः प्रतिश्रय़ः ||
६ ख
वृहदश्व उवाच:
तं तु दृष्ट्वा तथाय़ुक्तं दमय़न्ती नलं तदा |
७ क
वृहदश्व उवाच:
तीव्रशोकसमाविष्टा वभूव वरवर्णिनी ||
७ ख
वृहदश्व उवाच:
ततः काषाय़वसना जटिला मलपङ्किनी |
८ क
वृहदश्व उवाच:
दमय़न्ती महाराज वाहुकं वाक्यमव्रवीत् ||
८ ख
वृहदश्व उवाच:
दृष्टपूर्वस्त्वय़ा कश्चिद्धर्मज्ञो नाम वाहुक |
९ क
वृहदश्व उवाच:
सुप्तामुत्सृज्य विपिने गतो यः पुरुषः स्त्रिय़म् ||
९ ख
वृहदश्व उवाच:
अनागसं प्रिय़ां भार्यां विजने श्रममोहिताम् |
१० क
वृहदश्व उवाच:
अपहाय़ तु को गच्छेत्पुण्यश्लोकमृते नलम् ||
१० ख
वृहदश्व उवाच:
किं नु तस्य मय़ा कार्यमपराद्धं महीपतेः |
११ क
वृहदश्व उवाच:
यो मामुत्सृज्य विपिने गतवान्निद्रय़ा हृताम् ||
११ ख
वृहदश्व उवाच:
साक्षाद्देवानपाहाय़ वृतो यः स मय़ा पुरा |
१२ क
वृहदश्व उवाच:
अनुव्रतां साभिकामां पुत्रिणीं त्यक्तवान्कथम् ||
१२ ख
वृहदश्व उवाच:
अग्नौ पाणिगृहीतां च हंसानां वचने स्थिताम् |
१३ क
वृहदश्व उवाच:
भरिष्यामीति सत्यं च प्रतिश्रुत्य क्व तद्गतम् ||
१३ ख
वृहदश्व उवाच:
दमय़न्त्या व्रुवन्त्यास्तु सर्वमेतदरिन्दम |
१४ क
वृहदश्व उवाच:
शोकजं वारि नेत्राभ्यामसुखं प्रास्रवद्वहु ||
१४ ख
वृहदश्व उवाच:
अतीव कृष्णताराभ्यां रक्तान्ताभ्यां जलं तु तत् |
१५ क
वृहदश्व उवाच:
परिस्रवन्नलो दृष्ट्वा शोकार्त इदमव्रवीत् ||
१५ ख
वृहदश्व उवाच:
मम राज्यं प्रनष्टं यन्नाहं तत्कृतवान्स्वय़म् |
१६ क
वृहदश्व उवाच:
कलिना तत्कृतं भीरु यच्च त्वामहमत्यजम् ||
१६ ख
वृहदश्व उवाच:
त्वय़ा तु धर्मभृच्छ्रेष्ठे शापेनाभिहतः पुरा |
१७ क
वृहदश्व उवाच:
वनस्थय़ा दुःखितय़ा शोचन्त्या मां विवाससम् ||
१७ ख
वृहदश्व उवाच:
स मच्छरीरे त्वच्छापाद्दह्यमानोऽवसत्कलिः |
१८ क
वृहदश्व उवाच:
त्वच्छापदग्धः सततं सोऽग्नाविव समाहितः ||
१८ ख
वृहदश्व उवाच:
मम च व्यवसाय़ेन तपसा चैव निर्जितः |
१९ क
वृहदश्व उवाच:
दुःखस्यान्तेन चानेन भवितव्यं हि नौ शुभे ||
१९ ख
वृहदश्व उवाच:
विमुच्य मां गतः पापः स ततोऽहमिहागतः |
२० क
वृहदश्व उवाच:
त्वदर्थं विपुलश्रोणि न हि मेऽन्यत्प्रय़ोजनम् ||
२० ख
वृहदश्व उवाच:
कथं नु नारी भर्तारमनुरक्तमनुव्रतम् |
२१ क
वृहदश्व उवाच:
उत्सृज्य वरय़ेदन्यं यथा त्वं भीरु कर्हिचित् ||
२१ ख
वृहदश्व उवाच:
दूताश्चरन्ति पृथिवीं कृत्स्नां नृपतिशासनात् |
२२ क
वृहदश्व उवाच:
भैमी किल स्म भर्तारं द्वितीय़ं वरय़िष्यति ||
२२ ख
वृहदश्व उवाच:
स्वैरवृत्ता यथाकाममनुरूपमिवात्मनः |
२३ क
वृहदश्व उवाच:
श्रुत्वैव चैवं त्वरितो भाङ्गस्वरिरुपस्थितः ||
२३ ख
वृहदश्व उवाच:
दमय़न्ती तु तच्छ्रुत्वा नलस्य परिदेवितम् |
२४ क
वृहदश्व उवाच:
प्राञ्जलिर्वेपमाना च भीता वचनमव्रवीत् ||
२४ ख