chevron_left आश्वमेधिक पर्व अध्याय ७६
वैशम्पाय़न उवाच:
सैन्धवैरभवद्युद्धं ततस्तस्य किरीटिनः |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
हतशेषैर्महाराज हतानां च सुतैरपि ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तेऽवतीर्णमुपश्रुत्य विषय़ं श्वेतवाहनम् |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रत्युद्ययुरमृष्यन्तो राजानः पाण्डवर्षभम् ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अश्वं च तं परामृश्य विषय़ान्ते विषोपमाः |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
न भय़ं चक्रिरे पार्थाद्भीमसेनादनन्तरात् ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तेऽविदूराद्धनुष्पाणिं यज्ञिय़स्य हय़स्य च |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वीभत्सुं प्रत्यपद्यन्त पदातिनमवस्थितम् ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततस्ते तु महावीर्या राजानः पर्यवारय़न् |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
जिगीषन्तो नरव्याघ्राः पूर्वं विनिकृता युधि ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ते नामान्यथ गोत्राणि कर्माणि विविधानि च |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कीर्तय़न्तस्तदा पार्थं शरवर्षैरवाकिरन् ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ते किरन्तः शरांस्तीक्ष्णान्वारणेन्द्रनिवारणान् |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
रणे जय़मभीप्सन्तः कौन्तेय़ं पर्यवारय़न् ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तेऽसमीक्ष्यैव तं वीरमुग्रकर्माणमाहवे |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सर्वे युय़ुधिरे वीरा रथस्थास्तं पदातिनम् ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ते तमाजघ्निरे वीरं निवातकवचान्तकम् |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
संशप्तकनिहन्तारं हन्तारं सैन्धवस्य च ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो रथसहस्रेण हय़ानामय़ुतेन च |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
कोष्ठकीकृत्य कौन्तेय़ं सम्प्रहृष्टमय़ोधय़न् ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
संस्मरन्तो वधं वीराः सिन्धुराजस्य धीमतः |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
जय़द्रथस्य कौरव्य समरे सव्यसाचिना ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः पर्जन्यवत्सर्वे शरवृष्टिमवासृजन् |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तैः कीर्णः शुशुभे पार्थो रविर्मेघान्तरे यथा ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स शरैः समवच्छन्नो ददृशे पाण्डवर्षभः |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पञ्जरान्तरसञ्चारी शकुन्त इव भारत ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो हाहाकृतं सर्वं कौन्तेय़े शरपीडिते |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
त्रैलोक्यमभवद्राजन्रविश्चासीद्रजोरुणः ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो ववौ महाराज मारुतो रोमहर्षणः |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
राहुरग्रसदादित्यं युगपत्सोममेव च ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
उल्काश्च जघ्निरे सूर्यं विकीर्यन्त्यः समन्ततः |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वेपथुश्चाभवद्राजन्कैलासस्य महागिरेः ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
मुमुचुश्चास्रमत्युष्णं दुःखशोकसमन्विताः |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सप्तर्षय़ो जातभय़ास्तथा देवर्षय़ोऽपि च ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
शशश्चाशु विनिर्भिद्य मण्डलं शशिनोऽपतत् |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विपरीतस्तदा राजंस्तस्मिन्नुत्पातलक्षणे ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
रासभारुणसङ्काशा धनुष्मन्तः सविद्युतः |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आवृत्य गगनं मेघा मुमुचुर्मांसशोणितम् ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवमासीत्तदा वीरे शरवर्षाभिसंवृते |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
लोकेऽस्मिन्भरतश्रेष्ठ तदद्भुतमिवाभवत् ||
२० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्य तेनावकीर्णस्य शरजालेन सर्वशः |
२१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मोहात्पपात गाण्डीवमावापश्च करादपि ||
२१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्मिन्मोहमनुप्राप्ते शरजालं महत्तरम् |
२२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सैन्धवा मुमुचुस्तूर्णं गतसत्त्वे महारथे ||
२२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो मोहसमापन्नं ज्ञात्वा पार्थं दिवौकसः |
२३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सर्वे वित्रस्तमनसस्तस्य शान्तिपराभवन् ||
२३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो देवर्षय़ः सर्वे तथा सप्तर्षय़ोऽपि च |
२४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
व्रह्मर्षय़श्च विजय़ं जेपुः पार्थस्य धीमतः ||
२४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः प्रदीपिते देवैः पार्थतेजसि पार्थिव |
२५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्थावचलवद्धीमान्सङ्ग्रामे परमास्त्रवित् ||
२५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
विचकर्ष धनुर्दिव्यं ततः कौरवनन्दनः |
२६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यन्त्रस्येवेह शव्दोऽभून्महांस्तस्य पुनः पुनः ||
२६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः स शरवर्षाणि प्रत्यमित्रान्प्रति प्रभुः |
२७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ववर्ष धनुषा पार्थो वर्षाणीव सुरेश्वरः ||
२७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततस्ते सैन्धवा योधाः सर्व एव सराजकाः |
२८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
नादृश्यन्त शरैः कीर्णाः शलभैरिव पावकाः ||
२८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्य शव्देन वित्रेसुर्भय़ार्ताश्च विदुद्रुवुः |
२९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मुमुचुश्चाश्रु शोकार्ताः सुषुपुश्चापि सैन्धवाः ||
२९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तांस्तु सर्वान्नरश्रेष्ठः सर्वतो विचरन्वली |
३० क
वैशम्पाय़न उवाच:
अलातचक्रवद्राजञ्शरजालैः समर्पय़त् ||
३० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तदिन्द्रजालप्रतिमं वाणजालममित्रहा |
३१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
व्यसृजद्दिक्षु सर्वासु महेन्द्र इव वज्रभृत् ||
३१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
मेघजालनिभं सैन्यं विदार्य स रविप्रभः |
३२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विवभौ कौरवश्रेष्ठः शरदीव दिवाकरः ||
३२ ख