भीष्म उवाच:
योगेनानुप्रविश्येह गुरुपत्न्याः कलेवरम् |
५० क
भीष्म उवाच:
निर्मुक्तस्य रजोरूपान्नापराधो भवेन्मम ||
५० ख
भीष्म उवाच:
यथा हि शून्यां पथिकः सभामध्यावसेत्पथि |
५१ क
भीष्म उवाच:
तथाद्यावासय़िष्यामि गुरुपत्न्याः कलेवरम् ||
५१ ख
भीष्म उवाच:
असक्तः पद्मपत्रस्थो जलविन्दुर्यथा चलः |
५२ क
भीष्म उवाच:
एवमेव शरीरेऽस्या निवत्स्यामि समाहितः ||
५२ ख
भीष्म उवाच:
इत्येवं धर्ममालोक्य वेदवेदांश्च सर्वशः |
५३ क
भीष्म उवाच:
तपश्च विपुलं दृष्ट्वा गुरोरात्मन एव च ||
५३ ख
भीष्म उवाच:
इति निश्चित्य मनसा रक्षां प्रति स भार्गवः |
५४ क
भीष्म उवाच:
आतिष्ठत्परमं यत्नं यथा तच्छृणु पार्थिव ||
५४ ख
भीष्म उवाच:
गुरुपत्नीमुपासीनो विपुलः स महातपाः |
५५ क
भीष्म उवाच:
उपासीनामनिन्द्याङ्गीं कथाभिः समलोभय़त् ||
५५ ख
भीष्म उवाच:
नेत्राभ्यां नेत्रय़ोरस्या रश्मीन्संय़ोज्य रश्मिभिः |
५६ क
भीष्म उवाच:
विवेश विपुलः काय़माकाशं पवनो यथा ||
५६ ख
भीष्म उवाच:
लक्षणं लक्षणेनैव वदनं वदनेन च |
५७ क
भीष्म उवाच:
अविचेष्टन्नतिष्ठद्वै छाय़ेवान्तर्गतो मुनिः ||
५७ ख
भीष्म उवाच:
ततो विष्टभ्य विपुलो गुरुपत्न्याः कलेवरम् |
५८ क
भीष्म उवाच:
उवास रक्षणे युक्तो न च सा तमवुध्यत ||
५८ ख
भीष्म उवाच:
यं कालं नागतो राजन्गुरुस्तस्य महात्मनः |
५९ क
भीष्म उवाच:
क्रतुं समाप्य स्वगृहं तं कालं सोऽभ्यरक्षत ||
५९ ख