वैशम्पाय़न उवाच:
श्रुत्वा तु नृपतिर्वीरं पितरं वभ्रुवाहनः |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
निर्ययौ विनय़ेनार्यो व्राह्मणार्घ्यपुरःसरः ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
मणिपूरेश्वरं त्वेवमुपय़ातं धनञ्जय़ः |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
नाभ्यनन्दत मेधावी क्षत्रधर्ममनुस्मरन् ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
उवाच चैनं धर्मात्मा समन्युः फल्गुनस्तदा |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रक्रिय़ेय़ं न ते युक्ता वहिस्त्वं क्षत्रधर्मतः ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
संरक्ष्यमाणं तुरगं यौधिष्ठिरमुपागतम् |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यज्ञिय़ं विषय़ान्ते मां नाय़ोत्सीः किं नु पुत्रक ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
धिक्त्वामस्तु सुदुर्वुद्धिं क्षत्रधर्माविशारदम् |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यो मां युद्धाय़ सम्प्राप्तं साम्नैवाथो त्वमग्रहीः ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
न त्वय़ा पुरुषार्थश्च कश्चिदस्तीह जीवता |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यस्त्वं स्त्रीवद्युधा प्राप्तं साम्ना मां प्रत्यगृह्णथाः ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यद्यहं न्यस्तशस्त्रस्त्वामागच्छेय़ं सुदुर्मते |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रक्रिय़ेय़ं ततो युक्ता भवेत्तव नराधम ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तमेवमुक्तं भर्त्रा तु विदित्वा पन्नगात्मजा |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अमृष्यमाणा भित्त्वोर्वीमुलूपी तमुपागमत् ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सा ददर्श ततः पुत्रं विमृशन्तमधोमुखम् |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सन्तर्ज्यमानमसकृद्भर्त्रा युद्धार्थिना विभो ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः सा चारुसर्वाङ्गी तमुपेत्योरगात्मजा |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
उलूपी प्राह वचनं क्षत्रधर्मविशारदा ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
उलूपीं मां निवोध त्वं मातरं पन्नगात्मजाम् |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कुरुष्व वचनं पुत्र धर्मस्ते भविता परः ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
युध्यस्वैनं कुरुश्रेष्ठं धनञ्जय़मरिन्दम |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
एवमेष हि ते प्रीतो भविष्यति न संशय़ः ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवमुद्धर्षितो मात्रा स राजा वभ्रुवाहनः |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मनश्चक्रे महातेजा युद्धाय़ भरतर्षभ ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
संनह्य काञ्चनं वर्म शिरस्त्राणं च भानुमत् |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तूणीरशतसम्वाधमारुरोह महारथम् ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सर्वोपकरणैर्युक्तं युक्तमश्वैर्मनोजवैः |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सुचक्रोपस्करं धीमान्हेमभाण्डपरिष्कृतम् ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
परमार्चितमुच्छ्रित्य ध्वजं सिंहं हिरण्मय़म् |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रय़यौ पार्थमुद्दिश्य स राजा वभ्रुवाहनः ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततोऽभ्येत्य हय़ं वीरो यज्ञिय़ं पार्थरक्षितम् |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ग्राहय़ामास पुरुषैर्हय़शिक्षाविशारदैः ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
गृहीतं वाजिनं दृष्ट्वा प्रीतात्मा स धनञ्जय़ः |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पुत्रं रथस्थं भूमिष्ठः संन्यवारय़दाहवे ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः स राजा तं वीरं शरव्रातैः सहस्रशः |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अर्दय़ामास निशितैराशीविषविषोपमैः ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तय़ोः समभवद्युद्धं पितुः पुत्रस्य चातुलम् |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
देवासुररणप्रख्यमुभय़ोः प्रीय़माणय़ोः ||
२० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
किरीटिनं तु विव्याध शरेण नतपर्वणा |
२१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
जत्रुदेशे नरव्याघ्रः प्रहसन्वभ्रुवाहनः ||
२१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सोऽभ्यगात्सह पुङ्खेन वल्मीकमिव पन्नगः |
२२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विनिर्भिद्य च कौन्तेय़ं महीतलमथाविशत् ||
२२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स गाढवेदनो धीमानालम्व्य धनुरुत्तमम् |
२३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दिव्यं तेजः समाविश्य प्रमीत इव सम्वभौ ||
२३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स सञ्ज्ञामुपलभ्याथ प्रशस्य पुरुषर्षभः |
२४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पुत्रं शक्रात्मजो वाक्यमिदमाह महीपते ||
२४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
साधु साधु महावाहो वत्स चित्राङ्गदात्मज |
२५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सदृशं कर्म ते दृष्ट्वा प्रीतिमानस्मि पुत्रक ||
२५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
विमुञ्चाम्येष वाणांस्ते पुत्र युद्धे स्थिरो भव |
२६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
इत्येवमुक्त्वा नाराचैरभ्यवर्षदमित्रहा ||
२६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तान्स गाण्डीवनिर्मुक्तान्वज्राशनिसमप्रभान् |
२७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
नाराचैरच्छिनद्राजा सर्वानेव त्रिधा त्रिधा ||
२७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्य पार्थः शरैर्दिव्यैर्ध्वजं हेमपरिष्कृतम् |
२८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सुवर्णतालप्रतिमं क्षुरेणापाहरद्रथात् ||
२८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
हय़ांश्चास्य महाकाय़ान्महावेगपराक्रमान् |
२९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
चकार राज्ञो निर्जीवान्प्रहसन्पाण्डवर्षभः ||
२९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स रथादवतीर्याशु राजा परमकोपनः |
३० क
वैशम्पाय़न उवाच:
पदातिः पितरं कोपाद्योधय़ामास पाण्डवम् ||
३० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सम्प्रीय़माणः पाण्डूनामृषभः पुत्रविक्रमात् |
३१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
नात्यर्थं पीडय़ामास पुत्रं वज्रधरात्मजः ||
३१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स हन्यमानो विमुखं पितरं वभ्रुवाहनः |
३२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शरैराशीविषाकारैः पुनरेवार्दय़द्वली ||
३२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः स वाल्यात्पितरं विव्याध हृदि पत्रिणा |
३३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
निशितेन सुपुङ्खेन वलवद्वभ्रुवाहनः ||
३३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स वाणस्तेजसा दीप्तो ज्वलन्निव हुताशनः |
३४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विवेश पाण्डवं राजन्मर्म भित्त्वातिदुःखकृत् ||
३४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स तेनातिभृशं विद्धः पुत्रेण कुरुनन्दनः |
३५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
महीं जगाम मोहार्तस्ततो राजन्धनञ्जय़ः ||
३५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्मिन्निपतिते वीरे कौरवाणां धुरन्धरे |
३६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सोऽपि मोहं जगामाशु ततश्चित्राङ्गदासुतः ||
३६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
व्याय़म्य संय़ुगे राजा दृष्ट्वा च पितरं हतम् |
३७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पूर्वमेव च वाणौघैर्गाढविद्धोऽर्जुनेन सः ||
३७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
भर्तारं निहतं दृष्ट्वा पुत्रं च पतितं भुवि |
३८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
चित्राङ्गदा परित्रस्ता प्रविवेश रणाजिरम् ||
३८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
शोकसन्तप्तहृदय़ा रुदती सा ततः शुभा |
३९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मणिपूरपतेर्माता ददर्श निहतं पतिम् ||
३९ ख