वैशम्पाय़न उवाच:
ततो वहुविधं भीरुर्विलप्य कमलेक्षणा |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मुमोह दुःखाद्दुर्धर्षा निपपात च भूतले ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रतिलभ्य च सा सञ्ज्ञां देवी दिव्यवपुर्धरा |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उलूपीं पन्नगसुतां दृष्ट्वेदं वाक्यमव्रवीत् ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
उलूपि पश्य भर्तारं शय़ानं निहतं रणे |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
त्वत्कृते मम पुत्रेण वालेन समितिञ्जय़म् ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ननु त्वमार्ये धर्मज्ञा ननु चासि पतिव्रता |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यत्त्वत्कृतेऽय़ं पतितः पतिस्ते निहतो रणे ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
किं तु सर्वापराधोऽय़ं यदि तेऽद्य धनञ्जय़ः |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
क्षमस्व याच्यमाना मे सञ्जीवय़ धनञ्जय़म् ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ननु त्वमार्ये धर्मज्ञा त्रैलोक्यविदिता शुभे |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यद्घातय़ित्वा भर्तारं पुत्रेणेह न शोचसि ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
नाहं शोचामि तनय़ं निहतं पन्नगात्मजे |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पतिमेव तु शोचामि यस्यातिथ्यमिदं कृतम् ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
इत्युक्त्वा सा तदा देवीमुलूपीं पन्नगात्मजाम् |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भर्तारमभिगम्येदमित्युवाच यशस्विनी ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
उत्तिष्ठ कुरुमुख्यस्य प्रिय़काम मम प्रिय़ |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अय़मश्वो महावाहो मय़ा ते परिमोक्षितः ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ननु नाम त्वय़ा वीर धर्मराजस्य यज्ञिय़ः |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
अय़मश्वोऽनुसर्तव्यः स शेषे किं महीतले ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
त्वय़ि प्राणाः समाय़त्ताः कुरूणां कुरुनन्दन |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
स कस्मात्प्राणदोऽन्येषां प्राणान्सन्त्यक्तवानसि ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
उलूपि साधु सम्पश्य भर्तारं निहतं रणे |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पुत्रं चैनं समुत्साह्य घातय़ित्वा न शोचसि ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कामं स्वपितु वालोऽय़ं भूमौ प्रेतगतिं गतः |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
लोहिताक्षो गुडाकेशो विजय़ः साधु जीवतु ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
नापराधोऽस्ति सुभगे नराणां वहुभार्यता |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
नारीणां तु भवत्येतन्मा ते भूद्वुद्धिरीदृशी ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सख्यं ह्येतत्कृतं धात्रा शाश्वतं चाव्ययं च ह |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सख्यं समभिजानीहि सत्यं सङ्गतमस्तु ते ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पुत्रेण घातय़ित्वेमं पतिं यदि न मेऽद्य वै |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
जीवन्तं दर्शय़स्यद्य परित्यक्ष्यामि जीवितम् ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
साहं दुःखान्विता भीरु पतिपुत्रविनाकृता |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
इहैव प्राय़माशिष्ये प्रेक्षन्त्यास्ते न संशय़ः ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
इत्युक्त्वा पन्नगसुतां सपत्नीं चैत्रवाहिनी |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः प्राय़मुपासीना तूष्णीमासीज्जनाधिप ||
१८ ख