वसिष्ठ उवाच:
देवानथाव्रवीत्तत्र स्त्रीभावात्परुषं वचः ||
४८ ख
वसिष्ठ उवाच:
यस्मादपत्यकामो वै भर्ता मे विनिवर्तितः |
४९ क
वसिष्ठ उवाच:
तस्मात्सर्वे सुरा यूय़मनपत्या भविष्यथ ||
४९ ख
वसिष्ठ उवाच:
प्रजोच्छेदो मम कृतो यस्माद्युष्माभिरद्य वै |
५० क
वसिष्ठ उवाच:
तस्मात्प्रजा वः खगमाः सर्वेषां न भविष्यति ||
५० ख
वसिष्ठ उवाच:
पावकस्तु न तत्रासीच्छापकाले भृगूद्वह |
५१ क
वसिष्ठ उवाच:
देवा देव्यास्तथा शापादनपत्यास्तदाभवन् ||
५१ ख
वसिष्ठ उवाच:
रुद्रस्तु तेजोऽप्रतिमं धारय़ामास तत्तदा |
५२ क
वसिष्ठ उवाच:
प्रस्कन्नं तु ततस्तस्मात्किञ्चित्तत्रापतद्भुवि ||
५२ ख
वसिष्ठ उवाच:
तत्पपात तदा चाग्नौ ववृधे चाद्भुतोपमम् |
५३ क
वसिष्ठ उवाच:
तेजस्तेजसि सम्पृक्तमेकय़ोनित्वमागतम् ||
५३ ख
वसिष्ठ उवाच:
एतस्मिन्नेव काले तु देवाः शक्रपुरोगमाः |
५४ क
वसिष्ठ उवाच:
असुरस्तारको नाम तेन सन्तापिता भृशम् ||
५४ ख
वसिष्ठ उवाच:
आदित्या वसवो रुद्रा मरुतोऽथाश्विनावपि |
५५ क
वसिष्ठ उवाच:
साध्याश्च सर्वे सन्त्रस्ता दैतेय़स्य पराक्रमात् ||
५५ ख
वसिष्ठ उवाच:
स्थानानि देवतानां हि विमानानि पुराणि च |
५६ क
वसिष्ठ उवाच:
ऋषीणामाश्रमाश्चैव वभूवुरसुरैर्हृताः ||
५६ ख
वसिष्ठ उवाच:
ते दीनमनसः सर्वे देवाश्च ऋषय़श्च ह |
५७ क
वसिष्ठ उवाच:
प्रजग्मुः शरणं देवं व्रह्माणमजरं प्रभुम् ||
५७ ख