वैशम्पाय़न उवाच:
स तु वाजी समुद्रान्तां पर्येत्य पृथिवीमिमाम् |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
निवृत्तोऽभिमुखो राजन्येन नागाह्वय़ं पुरम् ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अनुगच्छंश्च तेजस्वी निवृत्तोऽथ किरीटभृत् |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यदृच्छय़ा समापेदे पुरं राजगृहं तदा ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तमभ्याशगतं राजा जरासन्धात्मजात्मजः |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
क्षत्रधर्मे स्थितो वीरः समराय़ाजुहाव ह ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः पुरात्स निष्क्रम्य रथी धन्वी शरी तली |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मेघसन्धिः पदातिं तं धनञ्जय़मुपाद्रवत् ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
आसाद्य च महातेजा मेघसन्धिर्धनञ्जय़म् |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वालभावान्महाराज प्रोवाचेदं न कौशलात् ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
किमय़ं चार्यते वाजी स्त्रीमध्य इव भारत |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
हय़मेनं हरिष्यामि प्रय़तस्व विमोक्षणे ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अदत्तानुनय़ो युद्धे यदि त्वं पितृभिर्मम |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
करिष्यामि तवातिथ्यं प्रहर प्रहरामि वा ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
इत्युक्तः प्रत्युवाचैनं पाण्डवः प्रहसन्निव |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विघ्नकर्ता मय़ा वार्य इति मे व्रतमाहितम् ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
भ्रात्रा ज्येष्ठेन नृपते तवापि विदितं ध्रुवम् |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रहरस्व यथाशक्ति न मन्युर्विद्यते मम ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
इत्युक्तः प्राहरत्पूर्वं पाण्डवं मगधेश्वरः |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
किरञ्शरसहस्राणि वर्षाणीव सहस्रदृक् ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो गाण्डीवभृच्छूरो गाण्डीवप्रेषितैः शरैः |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
चकार मोघांस्तान्वाणानय़त्नाद्भरतर्षभ ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स मोघं तस्य वाणौघं कृत्वा वानरकेतनः |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शरान्मुमोच ज्वलितान्दीप्तास्यानिव पन्नगान् ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ध्वजे पताकादण्डेषु रथय़न्त्रे हय़ेषु च |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अन्येषु च रथाङ्गेषु न शरीरे न सारथौ ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
संरक्ष्यमाणः पार्थेन शरीरे फल्गुनस्य ह |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मन्यमानः स्ववीर्यं तन्मागधः प्राहिणोच्छरान् ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो गाण्डीवभृच्छूरो मागधेन समाहतः |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वभौ वासन्तिक इव पलाशः पुष्पितो महान् ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अवध्यमानः सोऽभ्यघ्नन्मागधः पाण्डवर्षभम् |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तेन तस्थौ स कौरव्य लोकवीरस्य दर्शने ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सव्यसाची तु सङ्क्रुद्धो विकृष्य वलवद्धनुः |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
हय़ांश्चकार निर्देहान्सारथेश्च शिरोऽहरत् ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
धनुश्चास्य महच्चित्रं क्षुरेण प्रचकर्त ह |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
हस्तावापं पताकां च ध्वजं चास्य न्यपातय़त् ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स राजा व्यथितो व्यश्वो विधनुर्हतसारथिः |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गदामादाय़ कौन्तेय़मभिदुद्राव वेगवान् ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्यापतत एवाशु गदां हेमपरिष्कृताम् |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
शरैश्चकर्त वहुधा वहुभिर्गृध्रवाजितैः ||
२० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सा गदा शकलीभूता विशीर्णमणिवन्धना |
२१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
व्याली निर्मुच्यमानेव पपातास्य सहस्रधा ||
२१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
विरथं तं विधन्वानं गदय़ा परिवर्जितम् |
२२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
नैच्छत्ताडय़ितुं धीमानर्जुनः समराग्रणीः ||
२२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तत एनं विमनसं क्षत्रधर्मे समास्थितम् |
२३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सान्त्वपूर्वमिदं वाक्यमव्रवीत्कपिकेतनः ||
२३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पर्याप्तः क्षत्रधर्मोऽय़ं दर्शितः पुत्र गम्यताम् |
२४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वह्वेतत्समरे कर्म तव वालस्य पार्थिव ||
२४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
युधिष्ठिरस्य सन्देशो न हन्तव्या नृपा इति |
२५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तेन जीवसि राजंस्त्वमपराद्धोऽपि मे रणे ||
२५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
इति मत्वा स चात्मानं प्रत्यादिष्टं स्म मागधः |
२६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तथ्यमित्यवगम्यैनं प्राञ्जलिः प्रत्यपूजय़त् ||
२६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तमर्जुनः समाश्वास्य पुनरेवेदमव्रवीत् |
२७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आगन्तव्यं परां चैत्रीमश्वमेधे नृपस्य नः ||
२७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
इत्युक्तः स तथेत्युक्त्वा पूजय़ामास तं हय़म् |
२८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
फल्गुनं च युधां श्रेष्ठं विधिवत्सहदेवजः ||
२८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो यथेष्टमगमत्पुनरेव स केसरी |
२९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः समुद्रतीरेण वङ्गान्पुण्ड्रान्सकेरलान् ||
२९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तत्र तत्र च भूरीणि म्लेच्छसैन्यान्यनेकशः |
३० क
वैशम्पाय़न उवाच:
विजिग्ये धनुषा राजन्गाण्डीवेन धनञ्जय़ः ||
३० ख