वैशम्पाय़न उवाच:
शकुनेस्तु सुतो वीरो गान्धाराणां महारथः |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रत्युद्ययौ गुडाकेशं सैन्येन महता वृतः |
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
हस्त्यश्वरथपूर्णेन पताकाध्वजमालिना ||
१ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
अमृष्यमाणास्ते योधा नृपतेः शकुनेर्वधम् |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अभ्ययुः सहिताः पार्थं प्रगृहीतशरासनाः ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तानुवाच स धर्मात्मा वीभत्सुरपराजितः |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
युधिष्ठिरस्य वचनं न च ते जगृहुर्हितम् ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वार्यमाणास्तु पार्थेन सान्त्वपूर्वममर्षिताः |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
परिवार्य हय़ं जग्मुस्ततश्चुक्रोध पाण्डवः ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः शिरांसि दीप्ताग्रैस्तेषां चिच्छेद पाण्डवः |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
क्षुरैर्गाण्डीवनिर्मुक्तैर्नातिय़त्नादिवार्जुनः ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ते वध्यमानाः पार्थेन हय़मुत्सृज्य सम्भ्रमात् |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
न्यवर्तन्त महाराज शरवर्षार्दिता भृशम् ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वितुद्यमानस्तैश्चापि गान्धारैः पाण्डवर्षभः |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आदिश्यादिश्य तेजस्वी शिरांस्येषां न्यपातय़त् ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वध्यमानेषु तेष्वाजौ गान्धारेषु समन्ततः |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
स राजा शकुनेः पुत्रः पाण्डवं प्रत्यवारय़त् ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तं युध्यमानं राजानं क्षत्रधर्मे व्यवस्थितम् |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पार्थोऽव्रवीन्न मे वध्या राजानो राजशासनात् |
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अलं युद्धेन ते वीर न तेऽस्त्यद्य पराजय़ः ||
९ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
इत्युक्तस्तदनादृत्य वाक्यमज्ञानमोहितः |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
स शक्रसमकर्माणमवाकिरत साय़कैः ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्य पार्थः शिरस्त्राणमर्धचन्द्रेण पत्रिणा |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अपाहरदसम्भ्रान्तो जय़द्रथशिरो यथा ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तद्दृष्ट्वा विस्मय़ं जग्मुर्गान्धाराः सर्व एव ते |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
इच्छता तेन न हतो राजेत्यपि च ते विदुः ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
गान्धारराजपुत्रस्तु पलाय़नकृतक्षणः |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वभौ तैरेव सहितस्त्रस्तैः क्षुद्रमृगैरिव ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तेषां तु तरसा पार्थस्तत्रैव परिधावताम् |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विजहारोत्तमाङ्गानि भल्लैः संनतपर्वभिः ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
उच्छ्रितांस्तु भुजान्केचिन्नावुध्यन्त शरैर्हृतान् |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शरैर्गाण्डीवनिर्मुक्तैः पृथुभिः पार्थचोदितैः ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सम्भ्रान्तनरनागाश्वमथ तद्विद्रुतं वलम् |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
हतविध्वस्तभूय़िष्ठमावर्तत मुहुर्मुहुः ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
न ह्यदृश्यन्त वीरस्य केचिदग्रेऽग्र्यकर्मणः |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
रिपवः पात्यमाना वै ये सहेय़ुर्महाशरान् ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो गान्धारराजस्य मन्त्रिवृद्धपुरःसरा |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
जननी निर्ययौ भीता पुरस्कृत्यार्घ्यमुत्तमम् ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सा न्यवारय़दव्यग्रा तं पुत्रं युद्धदुर्मदम् |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रसादय़ामास च तं जिष्णुमक्लिष्टकारिणम् ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तां पूजय़ित्वा कौन्तेय़ः प्रसादमकरोत्तदा |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
शकुनेश्चापि तनय़ं सान्त्वय़न्निदमव्रवीत् ||
२० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
न मे प्रिय़ं महावाहो यत्ते वुद्धिरिय़ं कृता |
२१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रतिय़ोद्धुममित्रघ्न भ्रातैव त्वं ममानघ ||
२१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
गान्धारीं मातरं स्मृत्वा धृतराष्ट्रकृतेन च |
२२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तेन जीवसि राजंस्त्वं निहतास्त्वनुगास्तव ||
२२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
मैवं भूः शाम्यतां वैरं मा ते भूद्वुद्धिरीदृशी |
२३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आगन्तव्यं परां चैत्रीमश्वमेधे नृपस्य नः ||
२३ ख